vite. Dicit̉ itaqꝫ dyabolus princeps maloꝝ ratione pretacta. Et a paulo vocat̉ deus huius ſeculi nūcupatiue ſicut ab eodem phil̓. iij. guloſorum veter dicit̉ deus. Et ꝑ hec dicta ſatis ſufficiēter reſpōſuꝫ eſt ad autoritates ac rationem quas manicheus induxerat. Ad exemplū verodicimus ꝙ dyabolus quādo ꝓmittebat chriſto mēdaciter loquebatur.voluiſſet vtiqꝫ decipere eum mēdacio ſuo ſicut decepit in paradiſo terreſtri primos homines et quotidie decipit ſibi credentes. Proptereaioh̓. viij. chriſtus de ip̄o dixit. In veritate nō ſtetit. qꝛ veritas non eſtin eo. cum loquit̉ mēdacium ex ꝓprijs loquit̉. quia mēdax eſt et patereius. Stēt ergo cōfuſi manichei cum dyabolo patre ſuo et de mundiꝓductione amplius nō loquant̉. Tercia eſt opi. vera ſanctoꝝ ꝙ mūdus eſt in eſſe ꝓductus a deo. quam eccleſia in ſimbolo apoſtolorump̄dicat d. Creatorem celi et terre Et in ſimbolo patrū. Factorē celi etterre vrō. ⁊ iiui. Que veritas colligit̉ ex dictis ſcripture vtriuſqꝫ teſtamēti. Vnde ſapiēs eccle. j. ait. Vnus eſt altiſſimus creator omnipotens rex mnetuēdus nimis. Et iudith. xiij. Benedictus deꝰ qui creauitcelum et rerram. Et dauid in pſalmo. lxxxviij. Tui ſunt celi et tua eſtterra orbe terre ⁊ plenitudine eius tu fundaſti. aquilonem ⁊ mare tufundaſti. Et eſa. xlviij. Ego primus ⁊ ego nouiſſimus. Manꝰ mea fundauit terram et dextera mea mēſa eſt celos. Et ioh̓. j. Omnia ꝑ ipſumfacta ſunt Et eph̓. iij. Enj deo qui creauit omnia. Et col̓. j. In ip̄o cōdita ſunt vniuerſa que ſunt in celo et in terra viſibilia ⁊ inuiſibilia. Et hebreo. j. Enitio tu domine terram fundaſti ⁊ oꝑa manuū tuaꝝ ſunt celiEt act. iiij. Dn̄e tu feciſti celum et terram. Et xvij. Deꝰ qui fecit mudum et omnia que in eo ſunt. Et aꝑo. x. furauit ꝑ viuentem in ſeculaſeculorū qui fecit celum et terrā. Hoc inſuꝑ vt p̄miſſuꝫ eſt philoſophiquāplures cōfirmant licet in modo ꝓducendi deficiāt. Vnde lactātiꝰli. j. di. inſti. Orpheus inquit vetuſtiſſimus poetarū deū verum ⁊ magnū primogenitū appellat. eo ꝙ ante ip̄m nihil ſit genituꝫ ſed ab ip̄oſunt cūcta generata. Et macrobius li. j. de ſomno ſcipionis ait. Deusqui prima cauſa eſt vocat̉ vnus omniū que ſunt queqꝫ vident̉ eē pͥnceps et origo eſt. Et vt inquit augꝰ li. xj. de ciui. dei. Exceptis ꝓphēticis vocibꝰ mūdus ip̄e ordinatiſſima ſui mutabilitate et mobilitate etrerum omniū pulcerrima ſpecie quodāmodo tacite et factum ſe eſſe⁊ niſi a deo ineffabiliter atqꝫ inuiſibiliter ſe fieri potuiſſe ꝓclamat. Etidem li. x. confeſ. Enterrogaui de deo meo celum ſolem lunā et ſtellaset reſpōderūt. Neqꝫ nos ſcimus qd̓ queris. Et dixi omnibꝰ que circūſtant fores carnis mee. Dicite de deo meo aliquid. E exclamarūt voce magna. Xp̄e fecit nos. Interrogatio mea. intētio mea. ⁊ reſpōſio eorum. ſpecies eorum. Nec ille. Ex quibꝰ omnibꝰ cōſiderare debemus qͣꝫ