de vijs veſtris malis et cogitatiōibꝰ veſtris peſſimis. Et math̓. ix. Cūquidā de ſcribis dicerēt intra ſe de chriſto. hic blaffemat. et cū vidiſſetieſus cogitationes eoꝝ dixit. Quid cogitatis mala in cordibꝰ veſtrisReſpōdeo itaqꝫ ad hāc queſtionē ex dictis alex. in ij. ſumme et ſanctithome di. xxxix. ij. li. ar. ij. diſtinguēdo triplice cogitationē. Prima eſtnature. Secūda gratie. Tercia eſt culpe. ¶ Prima eſt cogitatio natu-re quādo quis cogitat ea ad que naturaliter inclinat̉. vt ſi quis ſitiēscogitat de potu. ſi quis grauatus ſomno cogitat de dormitione et hꝰmodi. Et in talibꝰ cogitationibꝰ nō eſt peccatū. qꝛ ex his que inſunt anatura nec laudamur nec vituperamur vt dicit̉ ij. ethi. Secūda cōgitatio dicit̉ gratie. cum quis cogitat benefacere. Nam vt diximꝰ inprimo huius operis ſermone. Non poteſt quis a ſeipſo cogitare bonum. Quia vt inquit augꝰ. in li. de predeſtinatione ſanctoꝝ prius eſtcogitare bonū qͣꝫ credere. ⁊ ip̄m cogitare bonū ex deo eſt. Notādū tn̄ꝙ nō omnis cogitatio boni a gratia eſt inſpirāte. Nā cū duplex ſit bonum ſcꝫ quoddā d̓ neceſſitate p̄cepti. quoddā de ſuꝑerogatōe ꝑfectionis. licet pͥmū bonū ſemꝑ ſit homini inſpiratū a deo. nō tn̄ ſemꝑ ſecūdū q̄nimo poſſet et qn̄qꝫ dyabolꝰ ꝑmittēte deo talia bona ſugͥgere̓ vtſub illoꝝ ſpe induceret ad grauiora mala. puta poſſet tēptare aliqueꝫvt penitētiā faceret quā fecit beatus frāciſcus. vt ſub illa ſpecie aut faceret illū multū de ſe p̄ſume̓ aūt ad fatuitatē ꝑuenire. Propterea laudo vt cōſimiles cogitationes aſcendūt in corde velit homo recurreread diuinū cōſiliū pariter et auxiliū. et pete̓ bonorū ⁊ ſanctoꝝ viroꝝiudiciū. Tercia eſt cogitatio culpe qn̄ quis cogitat de peccato aliqͦEt hec cogitatio poteſt eſſe aliqn̄ meritoria. aliqn̄ venialis. aliqn̄ mortalis. Poteſt eſſe cogitatio de peccatis meritoria cū quis cogitat velvt doleat. vel vt cōterat̉. Sicut dicebat ezechias eſay. xxxviij. c. Recogitabo tibi o. a. in in a. a. mee. Vel cogitat quis peccata vt illa cognoſcat.ſicut qui habet cōfeſſiones audire. varia peccata recogitet qualiter illapoſſet deteſtari ſiue punire. Qn̄qꝫ cogitatio de peccatis poteſt eſſe venialis ſcꝫ cū q̓s illa cogitat cū aliquali delectatōe. nō tn̄ ex ꝓpoſito necex deliberatōe ſed potius ex quadā ſurreptōe. Qn̄qꝫ inſuꝑ cogitatiode peccatis eſt peccatū mortale. qn̄ videlicet quis cogitat illa cum ſenſu deliberato ex delectatōe. et cū placētia peccati mortalis. et quāuis n̄ſeqͣtur actus exterior tamē volūtas deprauat̉ et maculat̉ interiꝰ. Propterea graue periculum imminet his qui nullā ſibi cōſcientiā facuintde cogitatōibꝰ turpibꝰ et immūdis. Idcirco ſeruāda ē hiero. regula addemetriadē v̓gine dicētis. Oīm opeꝝ ⁊ cogitationū tuaꝝ ſpeculatōrem tuū deū crede. Ideo caue na quid loquaris aut cogites qd̓ oculoſdiuine maieſtatis offendat Mec ille.