ꝯtrariatōis. qꝛ oē illd̓ qd̓ repugnat ⁊ ē ꝯtrarium caritati ē pctm̄. Sambitō repugnat caritati. iō ē pctm̄. Dicit nāqꝫ apl̓s. j. choꝝ. xiij. Caritas nō eſt ambitioſa .i. ẜm gloſaꝫ ibi. nō vult alij p̄poni. Caritas enimdiligit ꝓximum ſicut ſeip̄m. ⁊ iō nō vult eū ſubijce̓ ſibi ſed ſocium eſſeappetit ſeruire ꝓximo ⁊ n̄ ſibi ſeruiri. ſicut filiꝰ hoīs n̄ venit miniſtrariſꝫ miniſtrare. vt dr̄ in pn̄ti euāgelio. ¶ Tercio on̄dit̉ ꝙ ambitioſi offēdūt ⁊ peccāt rōe oppoſitōis. Oe em̄ qd̓ opponitur v̓tuti morali q̄ ē ẜmregulā rōis. pctm̄ eſt. Sꝫ ambitio opponit̉ magnanimitati q̄ eſt v̓tusmoral̓ ẜm ph̓i. iiij. ethicoꝝ. Ergo ē pctm̄. Magnanimitati ſiquidemadu̓ſatur ambitio ſicut inordinatū ordinato. Notādū tamē ẜm tho-ꝙ honor importat quandā reuerētiā exhibitaꝫ alicui in teſtimoniumexcellētie vl̓ v̓tutis eiꝰ. Circa excellētiā autē hoīs duo ſunt attēdēda.Primo quidem ꝙ id in quo homo excellit non habet a ſeip̄o ſꝫ ē quaſiquoddā in eo diuinū. ⁊ ideo ex h̓ nō debetur ſibi principaliter honorſꝫ ipſi deo. Scd̓o aūt attēdēdum e. ꝙ id in quo excellit datur hoī a d̓ovt et alijs ꝓſit. Vnde in tm̄ dēt hoī place̓ teſtimoniū ſue excellētie qd̓ab alijs exhibet̉ inquātum ex hoc parat̉ ſibi via ad hoc vt alijs proſitTripl̓r ergo ꝯtingit appetituꝫ honoris eē inordinatū. Vno mō qꝛappetit homo teſtimonium de excellētia quam n̄ hēt qd̓ eſt appete̓ honore ſupra ſuā ꝓportione. vt ſi malꝰ deſide̓t honorem ac ſi eēt bonus⁊ nil curans de v̓tute deſide̓t regimē ⁊ preſidētiā q̄ nō debet̉ niſi vir-tuoſis. Et de h̓ refert augͥ. li. iiij. de ci. dei. antiquos romanos cuꝫ dedi-ti eſſent ydolatrie duo ꝯſtruxiſſe tēpla inter cetera. Vnum dee virtu-tis. aliud dee hōris. ⁊ ꝯtigua tamē ⁊ ordinata ꝙ ad templuꝫ dee ho-noris n̄ poterat eē acceſſus niſi ꝑ tēplū dee v̓tutis. Qui quāuis errarent vt infideles in facto ⁊ opnione. tn̄ qͦ ad ordine ꝯſtructōis tēplorū n̄ errabāt. Volebāt eī cūctis on̄de̓ ꝙ ad honorē q̓ multū appetiturrecte ꝑueniri n̄ pt̄ niſi ꝑ oꝑa v̓tutis. Fcd̓o inordinate appetitur honor inqͣntū n̄ refert̉ in deū iuxta illud apl̓i. Soli d̓o honor ⁊ gl̓ia. Scupit aliqͥs illū honorē vt qd̓dā bonū. Sed poſſet aliquis ſubiaceri ſicQuilibet pt̄ abſqꝫ vicio appēte̓ illud qd̓ ſibi debet̉ ꝓ p̄mio. Sed honoreſt premium v̓tutis. vt dic̄ ariſt. j. eth̓. Ergo q̄libet v̓tuoſus ſine viciopt̄ honorē appete̓. Hinc ē ꝙ iuuenal̓. li. iiij. ſatyra. j. ait. Quis em̄ v̓tutēamplectit̉ ip̄aꝫ. p̄mia ſi tollas. Et caſſio. li. ij. epl̓aꝝ. Nutruit pͥmiorumexēpla v̓tutes. nec quiſqͣꝫ eſt q̄ n̄ ad moꝝ ſumma nitat̉ aſcēde̓ qn̄ irremuneratū nō relnniqͥtur qd̓ ꝯſciētia teſte laudat. Et tulliꝰ ī queſſionibꝰtuſcū. Monor alit artes Rn̄t tho. ꝙ honor n̄ eſt pͥmiū v̓tutis qͦ ad ip̄mv̓tuoſum vt .ſ. h̓ ꝓ p̄imo expete debeat. Sed ꝓ p̄mio expetit beatitudinē q̄ eſt finis v̓tutis. Dr̄ tn̄ honor eē p̄miū v̓tutis ex ꝑte alioꝝ. q̄ nōhn̄t aliqͥd maiꝰ qd̓ v̓tuoſo reibuāt qͣꝫ honorē. q̄ ex hͦ ip̄o magnitudinē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten