habet qd̓ ꝑhibet teſtinioniū v̓tuti. Vn̄ ptꝫ ꝙ n̄ ē ſufficiēs p̄miū vt d̓rmi. eth̓. ¶ Tercio mō appetit̉ honor inordinate inquātum appetitus īip̄o honorē q̄eſcit nō referēs honorē ad vtilitatē alioꝝ. Appete̓ gͦ honorē ẜm tres modos p̄dictos ē appete̓ illū inordinate ⁊ cū pctō. Magnanimitas v̓o tēdit ad honores ordinate. cū .ſ. quis v̓tuoſos actusproſequitur intedens ex illis honorare deum ⁊ adiuuare proximoslicet ex conſequenti ſibi proueniat honor. de quo gaudet et conten-tatur¶ Ꝙ in tribus ſolēt hoīes eē ābitioſi .ſ. in appetitu inordinato dignitatis eccl̓iaſtice. aut gradꝰ megiſterij. vl̓ temporalis dominij vel po¶ Capitulum. ij.teſtatisEcūdū miſteriū ꝯtēplādū de ābitōe d̓r diſtinctio in qͣ diſtingͣuemꝰ triplicē inordinatū appetitū honoris ābitioſum. Pri-mꝰ d̓r eccleſiaſtice dignitatis. Scd̓s magiſterial̓ ſublimitatisTerciꝰ tꝑalis ptātis. ¶ Primꝰ appetitꝰ inordinatꝰ honoris d̓r eccleſia-ſtice dignitatis. Sunt quidā multi inhabiles indocti illitterati inſufficiētes indigni q̄ ſitiūt dignitates eccleſiaſticas. illas querūt ꝑ fas ⁊ nephas. illas ꝓcurāt p̄cibus ⁊ muneribꝰ. ad illas hn̄das ⁊ acqͥredas adhibent oē ſtudium oēmqꝫ ſolicitudinē. ⁊ qd̓ dolēdū eſt vt in pluribꝰ ꝑſis ꝯferūtur. ꝓ quibꝰ dr̄ in. c. Nihil. extra de electōe. Nihil ē qd̓ eccle-ſie dei magis officiat qͣꝫ ꝙ indigni aſſumūtur p̄lati ad regimē aīarumEt ꝓ clariore ꝑticule hꝰ noticia qͣttuor dubia occurrūt diſputāda. Primū eſt vtꝝ ſit licitū appete̓ ep̄atum. Scd̓m dubiū vtꝝ infra dignitatēep̄alem ſit pctm̄ appete̓ alias dignitates vt abbatiaꝫ prioratu decanatum p̄poſituram vl̓ archidiaconatū ⁊ ſimilia. Terciū dubiū vtꝝ prelatus peccet in ꝯferēdo bn̄ficiū bono pretermiſſo meliorē. Siue peccēteligētes minꝰ bonū pretermiſſo meliori. Quartū dubiū vtꝝ prelatuseccleſie poſſit ꝯmittere ꝯſanguineo ſuo curā eccleſie poſtpoſito meliore. ¶ Ad pͥmū dubiū arguit̉ ꝓ vna ꝑte. ꝙ nō ſit pctm̄ īmo ſit licitūappete̓ ep̄atum. Dic̄ em̄ apl̓s. j. thimo. iij. Qui epiſcopatū deſiderat bonū opꝰ deſiderat. Sed licitū eſt ⁊ laudabile deſiderare bonū opꝰ ergoeſt laudabile appete̓ epātū. Scd̓o arguit̉ qꝛ ſtatꝰ ep̄oꝝ eſt ꝑfectior qͣꝫſtatꝰ religioſoꝝ. Sed licet appete̓ ꝓpter ſuam ꝑfectōꝫ ſtatū religionisergo ſtatu ep̄alem Tercio arguit̉ ꝑ illud qd̓ ſcribit̉ ꝓuer. xv. Qui abſcōdit frum̄ta maledicet̉ in ppl̓is. bn̄dictō āt ſuꝑ caput vedentiū. Sꝫ ille qui ē ydoneꝰ ꝓpter vitā ⁊ ſciētiā ad epātum. videt̉ frumēta ſpūaliaabſcōde̓. ſi ſe ab epātu ſubtrahat. ꝑ h̓ aūt ꝙ epātū accipit ponitur ī ſtatu frumēta ſpiritualia diſpēſandi. Ergo vr̄ ꝙ laudabile ſit epātū appetere ip̄mqꝫ vituꝑabile refuge̓. Quarto arguitur qꝛ facta ſanctorumque in ſcriptura narrātur ꝓponuntur nob̓ in exēplū ẜm illd̓ Roma.
54 6