ſed ſuā fictionē. Alio mō eſt ſil̓itudo eqͣlitatis in aliqua ꝯdicōe vt ī di-uina p̄ſidētia ſciētia. Et ſic credo ꝙ pt̄ appēti. Notādū gͦ ꝙ dyabolꝰ qd̓-ammodo appetijt ſil̓itudine imitatōis. qd̓āmodo eqͣlitatis Et hͦ apparꝫſi attendat̉ appētibile ⁊ modꝰ appetēdi. Dyabolꝰ em̄ appetijt alijs p̄eſſeſua tn̄ autoritatē. Ꝙ appetijt peſſe h̓ fuit imitatōnis. Et h̓ quidē aliqn̄obtinuiſſet ſi ſtētiſſet. Vn̄ anſ. in li. de caſu dyaboli ait. Nihil appetiitad qd̓ nō ꝑueniſſet. Ꝙ at̄ appetijt ſic p̄eſſe ꝓpria autoritate ſine meritiſet ſine datoe̓ ⁊ ita ꝙ nulli ſubeſſet h̓ eſt ſoluis dei ⁊ hͦ eſt eq̄ꝑantie. Dicit gͦ greg̓. ꝙ appetijt eſſe ſui iuriſ ita ꝙ nulli ſubeſſet. Et bern̄ dic̄ ꝙ appetijt equtatē potētie. Et anſ. ꝙ appetijt p̄ee ſine meritis. Qui ī ſentetia idē dicūt ſcꝫ ꝙ voluit omībꝰ p̄eſſe ꝓpria autoritate. Angeli et̓ mino-res peccauerūt peccato ſuꝑbie adherētes lucifero q̄rentes eſſe beati ſi-ne meritis. Propterea dic hugo de ſancto victore Omnes in eandeꝫmaliciā ꝯſenſerūt. ⁊ vnū ordine ꝑuerſe ſocietatis fecerūt. Tunc vt aitjoh̓. apoc̄. xij. Factum eſt p̄lium magnū in celo. Michael ⁊ angeli eiꝰpreliabant̉ cum dracone. ⁊ draco pugnabat ⁊ angeli eius et non p̄ua-luerunt neqꝫ locus inuentus eſt eoꝝ amplius in celo. Et ꝓiectus eſtdraco ille magnus ſerpes antiquꝰ q̄ vocat̉ dyabolus et ſathanas quiſeducit vniuerſum orbem ⁊ ꝓiectus eſt in terrā ⁊ angeli eius cum eomiſſi ſunt. Preliū āt illud geſtum fuit iuxta tria q̄ in ſpūali natura re-periunt̉. Que ſunt ratō facultas voluntas. Per ratōem nemꝑe electiet reprobi angeli ꝯtraria ſentiebant. Per voluntatē ad ꝯtraria afficiebantur. Per facultatem vero ad ꝯtraria nitebant̉. Nam electi angeliſublimiter ſentiebant de deo ⁊ gr̄a eius. ⁊ ad grām ⁊ gloriam afficie-bant̉. ⁊ ꝓ facultate ſibi data ꝓ illis nitebant̉. Angeli vero ſuꝑbientescontemnētes grām ⁊ gl̓am dei ſublimiter ſentiebant de bonitate na-ture ſue. ⁊ ꝓpter hoc ad ꝓpriam gl̓am afficiebant̉. ⁊ toto niſu in ꝯtrarium electōis ſpiritibꝰ ferebant̉. O ſeuiſſima dei iuſticia. O rectiſſimūeius iudicium. O ſapientiſſima diſpoſitō. Tam exoſa fuit maieſtati eimalorum angelorum ſuꝑbia vt a celo empireo ſemel depulſos nunqͣamplius ibidem ſinat eos redire. Quinimo vt diximus in ſermone d̓uiſticia dei damnauit eos eternaliter per ſentētiam diffinitiuam. Vn-de hugo in libro de anima. Suꝑbia ī celo nata eſt. ſꝫ velut immemorquā via nide cecidit illuc poſtea redire non potuit. ¶ Secundo colli-gitur odiū dei ad ſuꝑbiami ex ſcripturaꝝ teſtificatōne. Scribitur nāqꝫamos. vj. Dicit dn̄s exercituū deteſtor ego ſuꝑbiam. Et ꝓuer. vnj. caArrogantiā ⁊ ſuꝑbiā ⁊ viam prauā ⁊ os bilingue ego deteſtor. Et ec-cleſiaſtici. x. Odibilis eſt coram deo ⁊ hominibus ſuperbia. Et iaco. iij.ca. Deus ſuꝑbis reſiſtit. humilibus autē dat gratiam ſuam. ¶ Terciocolligitur odiū dei ad ſuꝑbiam ex multiplici ꝯminatōne. fiūt nanqꝫ in