ſcript̉a ⁊minatōnes pl̓ime ꝯtra ſuꝑbos. Vn̄ eſa. ij. Oculi ſublimis hominis humiliati ſunt et incuruabit̉ altitudo viroꝝ. Exaltabit̉ autē dn̄sſolus in die illa. qꝛ dies dn̄i exercituū ſuꝑ oēm ſuꝑbū excelſum et ſuꝑoēm arrogātē et hūiliabit̉. Et. xiij. c. Requieſce̓ faciā ſuꝑbiā infideliū etarrogātiā fortiū hūiliabo. Et idē. xxiij. c. Dn̄s exercituū cogitauit hocvt detrahe̓t ſuꝑbiā oīs gl̓ie ⁊ ad ignominiā deduce̓t vniu̓ſos inclitoſt̓re. Et idē. xxviij. c. Vhe corone ſuꝑbie. Et ibidē. Pedibꝰ cōculcabit̉ cō-rōna ſuꝑbie. Et pſal̓. xvij. Oculos ſuꝑboꝝ humiliab̓. Et ſapiēs ecc̄i. iijSinagoge ſuꝑboꝝ nō erit ſanitas. Et malachie. iiij. Erūt ſupͣbi ⁊ oēsfaciētes iniqͥtatē ſtipula. Et oſee. vij. Numiliabit̉ ſuꝑbia iſrl̓. Et ezeche-lis. vij. Quieſce̓ faciā ſuꝑbiā potētū. Et hiere. v. ca. Ecce ego ad te ſuꝑbedicit dn̄s deus exercituū qꝛ venit dies tuus tꝑs viſitatōiſ tue. ⁊ cadatſuꝑbꝰ et corruet et nō ē qͥ ſuſcitet eū. Et abdie. j. Suꝑbia cordis tui extulit te habitāte in ſciſſuris petraꝝ exaltate ſoliū tuū. q̄ dicis in cordetuo. Quis detrahet me in t̓rā. Si exaltatus fu̓is vt aqͣla et ſi int̓ſiderapoſueris nidū tuū. inde detrahā te dicit dn̄s. O ſuꝑbi et inflati cordeq̄ ꝯfidētes in diuitijs in delicijs ⁊ ī robore vr̄o ceteriſqꝫ tꝑalibꝰ bonisdice̓ ꝯſueuiſtis Et qͥs nocebit nob̓. Audite ſcpͥturaꝝ voces rn̄dentesDeus īuincibilis deus inſuꝑabilis deus ſuꝑboꝝ inimicuſ. De quo d̓rin pſal̓. xxx Retribuet abūdant̉ faciētibꝰ ſuꝑbiā. Ip̄e ē et̓ qͥ ꝑ eſa. xlvij..c. ſuperba ciuitatē alloquit̉. di. Audi hec delicata et habitās cōfidenterq̄ dicis in corde tuo. Ego ſum et nō eſt p̄ter me amplius. Nō ſedebovidua et ignorabo ſterilitatem. Veniet tibi hec duo ſubito in die vnaſterilitas et viduitas. Vniuerſa venerunt ſuper te ꝓpter multitudineꝫmaleficioꝝ tuoꝝ. ¶ Quarto colligit̉ odium dei ad ſuperbiam ex ſuꝑ-boꝝ hominū humiliatōe. d̓ quibꝰ dixit virgo glorioſiſſima in canticoſuo. luc̄. ij. depoſuit potentes d̓ ſe et exaltauit humileſ. Et hoc ꝯfirmatſapiēs ecc̄i. x. Enitium ſuperbie hominis apoſtotare a deo. quoniaꝫ abeo qui fecit illum receſſit cor eius. quoniā mitium omnis peccati ſuperbia eſt. Qui tenuerit illā adimplebit̉ maledictis et ſubuertet eū in finePropterea exhonorauit dn̄s cōuentu maloꝝ et deſtruxit eos vſqꝫ infinem. Sedes ducum ſuperboꝝ deſtruxit deus ⁊ ſedere fecit mites ꝓeis. radices gentium ſuperbaꝝ arefecit deus et plantauit humiles exip̄is gentibꝰ. Patet hoc in primis ꝑentibꝰ ſuperbis. qui d̓ paradiſo fu-erunt eiecti ꝓpter ſuperbiā. vt d̓r gen̄. iij. cap. In gigantibꝰ qui ꝑierūtin diluuio ꝓpter ſuperbiam. gen. vij. In filijs filiorum noe volentibusedificare turrim que ꝑtingeret vſqꝫ ad celum qui confuſi ſunt vt nonintelligeret vnus alterum. et diſperſum eſt atꝫ confuſum labium eoꝝgereẜ. xj. cap̄. In pharaone qui ſuperbe detinebat populum dei et in-durauit cor eius et ſubmerſus eſt in mari rubro. exodi. xiiij. capitulo