Primum dicit̉ ꝯdicio. ¶ De tribꝰ ⁊dicionibꝰ tempis ſcꝫ breuitate mo¶ Secundū d̓r nominatō bilitate ⁊ irreuocabilitate¶ Capitulum primū.¶ Terciū d̓r obſeruatioRimū miſteriū ꝯtemplandū de tꝑe dicit̉ ꝯdico. in quo attēteconſiderare debemus quot ſunt principales tꝑis ꝯdicōnes. etreducimus illas ad tres videlicꝫ. Prima dicit̉ breuitatis. Se-cundā mobilitatis Tercia irreuocabilitatiſ ¶ Prima ꝯdicō temꝑis dicitur breuitas. qꝛ vt inquit paulus. j. coꝝ. vij. Tempꝰ breue eſt. Et hoctripliciter. Primo reſpectu ſui. Secūdo reſpectu dei. Tercio reſpectunoſtri. Primo tꝑs breue eſt reſpectu ſui qꝛ incipit eē ⁊ deſinit eē. Ꝙtempus incepit eſſe patet ꝑ dicta doctoꝝ. Vnde caſ. ſuꝑͣ pſal. liiij. aitTempus tunc cepit quando mundus ſumpſit mitiū. Et origenes li. īſuꝑ gen̄. Tempus nō erat anteqͣꝫ mundꝰ nō eſſet. ſꝫ eſſe cepit. Et iſidoli. j. de ſummo bono. Nulla an̄ principium mūdi fuerūt temꝑa. qꝛ cumip̄m ſit creatura. in principio mundi factū eſſe credendum eſt. Et aug̓.libro. v. de triij. Tempus nō cepit in temꝑe. nō em̄ erat tempus anteqͣꝫ eſſet tempus. Et ſi diceret̉ ꝙ omnē qd̓ cepit eſſe aūt cepit eē in tempore aūt in eternitate. Si ergo tempꝰ cepit eſſe ⁊ nō cepit eſſe ī eter-nitate. ergo cepit eē in temꝑe. Reſpōdet dn̄s bon̄. ij. di. ſcd̓i li. in decla-ratōne litere. ꝙ ẜm aug̓ differt dicere aliquid neri ex temꝑe ⁊ in tem-pore ⁊ cum tꝑe. Ex em̄ importat ordinem. in importat ꝯtingentiamcum importat ſimultatem. ⁊ ideo nihil factum eſt in temꝑe nec ex tepore niſi qd̓ excedit̉ a temꝑe. Quia ergo tꝑus ⁊ ea que in primordiotemꝑis creata ſunt a temꝑe nō excedunt̉. ideo dicit augͥ. ea eſſe creatacum temꝑe. nō aut in temꝑe nec ex temꝑe. Scd̓m aūt bedā queꝫ magiſter inducit in textu quattuor fuerūt a principio creata. ſcꝫ materiaprima. angelica natura. celum empireū. ⁊ tempus. Dicit tn̄ do. bon̄. ꝙtempus accipi ꝯſueuit in ſcripturis ſanctorum quadrupliciter .ſ. Cō-muniſſime. ꝯmuniter. ꝓprie. et magis ꝓprie. Cōmuniſſime tempꝰ dic̄menſuram cuiuſlibet duxatōnis create. Et ſic accipit illud bēda. Cōmūniter dicit menſuram cuiuſcūqꝫ mutatōnis ſiue illius que eſt de n̄ eſſein eſſe. ſiue alterius que eſt de vno eſſe in aliud eſſe. Et ſic accipit tem-pus richar. de ſancto victore in glo. ſuꝑ pͥmo. c. gen̄. vbi dicit Omnequod cepit ex temꝑe cepit. Tercō modo accipit̉ ꝓprie. Et ſic dicit menſuram variatōnis ſucceſſiue. ſiue ſit ſucceſſiua ſucceſſionē regulari ⁊ cō-tinua. ſiue non. Et ſic dic̄ aug̓. ad horoſiū. ꝙ affectōnes varie angeloꝝmenſurant̉ temꝑe. ⁊ omnis variatō reꝝ Quarto modo accipit̉ magisꝓprie. ⁊ ſic dicit̉ menſura motus ſiue variatōnis ſucceſſiue continue ⁊regulate ſcd̓m regulam motus octaue ſpere. Et ſic conſueuit accipi abariſtotele ⁊ cōmentatorē. iiij. phi. Et iſta eſt coartata temꝑis acceptio