xxx. Clipeus eſt dominus ſperantibꝰ in ſe. Et eccl̓. ij. Reſpicite filij etſcitōte natōnes hominū. qꝛ nullus ſperauit in deo ⁊ ⁊fuſus eſt.¶ Ꝙ deus qn̄qꝫ nō exaudit orātes ꝓpter illoꝝ impatiētiā ⁊ qualiter¶ Capitulū. iijorandū eſt ꝑſeueranterErcium impedimentū ꝯtrariū orantibꝰ ne exaudiant̉ d̓r impatientia. Sunt em̄ ml̓ti qͥ ſi ſtatī nō exaudiāt̉ cū orāt efficiunt̉impatientes murmurāt de deo ⁊ ad eū amplius redire nolūtdeum eſſe duꝝ tenacē ⁊ auarum dicētes. Quibꝰ ſonare debꝫ vox euā-gelica xp̄i. d. luc̄. xj. Quis veſtꝝ habebit amicū ⁊ ibit ad illū media no-cte. d. Amice accōmoda mihi tres panes. qꝛ amicus meus venit d̓ viaet nō habeo qd̓ ponam ante illum. Et ille deintꝰ reſpondēs dicat. Noli mihi moleſtus eſſe. Eam clauſum eſt hoſtiū ⁊ pueri mei ſunt in cu-bili. nō poſſum ſurge̓ ⁊ dare tibi. ⁊ ille ꝑſeuerau̓it pulſans. Dico vobiſ⁊ ſi non dabit illi ſurgens eo ꝙ amicus eius ſit. ꝓpter importunitateꝫtamen eius ſurget ⁊ dabit illi quocquot habet neceſſarioſ. Et ego dicovobis. Petite ⁊ dabit̉ vobis. Vbi xp̄c docet nos ꝑſeueranter orare. qꝛperſeuerantia ꝯtinua in quolibet oꝑe arduo ſatis ꝓdeſt. Iō ait ouidius li. ij. de ponto. Percuſſa crebro ſaxa cauant̓ aquis. Et li. iij. d Gūtta cauat lapidem non vi ſꝫ ſepe cadendo. Et li. j. de arte amandi. Quidmagis eſt durum ſaxo. quid mollius vnda. Dura tamen molli ſaxacauant̉ aqua Et iob. xiiij. Lapides excauant aque ⁊ alluuione paulatimterra ꝯſumitur. Nec ꝓpterea qꝛ replicatis vicibꝰ deus vult exorari il-liberalis et inurbanus eſt cenſendus. quia ideo quādoqꝫ ſua beneficiarogatus differt conferre vt nos humiliet. vt corda noſtra magis in-flamet. vt bn̄ficia ſua ſapidiora reddat. Amoueant̉ gͦ impedimenta p̄-dicta et erit tranquillitas in anima orantis. Cui xp̄c hic dabit gratiaꝫet poſtea gloriam. Amen.¶ Dominica prima in quadrageſima in mane de tꝑe bn̄ diſpē¶ Sermo. xxij.ſandoTce nūc tempus acceptabile. Doctoris gentium verba ſuntiſta. ij. Coꝝ. vj. Et in epl̓a pn̄tis dominice. Ponderanda ſuntverba apoſtoli q̄ de tꝑe dic̄ in lectōe occurrētis epl̓e. quoniānulla grauior ꝑiculoſiorqꝫ iactura qͣꝫ ꝑditio temꝑis. Illud nanqꝫ datūeſt nobis a deo vt poſſimus mereri regnum eternum. ſi tamen defecerit ſine merito deficiet etiam ſpes noſtre ſalutis. Diximus em̄ in precedentibus ſermonibꝰ de iuſticia dei qualiter hi qui in inferno ſunt extra omnem ſtatum omneqꝫ tempꝰ merendi dolent ſe eſſe poſitos Solerter itaqꝫ vnuſquiſqꝫ ſtudere debet vt tempus ſibi ꝯceſſum fructuo-ſe diſpenſet. Qd̓ qꝛ pleriqꝫ negligūt. idcirco in pn̄ti ſermone de tēꝑeerimus locuturi. de quo principalit̓ tria miſteria ꝓponimus ꝯtēplada