nō ꝯueniūt niſi ab vno ordināte colligāt̉ in vnū In vniu̓ſitate at̓ reꝝſunt res diſtinctas et ꝯtrarias nat̉as hn̄tes q̄ tn̄ in vnū ordinē ꝯue-niūt. gͦ oportꝫ ꝙ ſit vnꝰ vniu̓ſoꝝ ordinator ⁊ gubernator. Sūt ad hocet̄ ſcript̉e ſacre autoritates. Ait eī ſapiēs ſap̄. xiiij. c. Tu aūt ſapiētia tuagubernas om̄ia. Et eccſ. v. Ne dicas corā agelo tuo nō ē ꝓuidētia Etmath̓. vj. rep̄hēdens xp̄c īmoderatā ſolicitudinē eoꝝ q̄ diffidūt gubernari poſſe a d̓o. on̄dit qͣliter ip̄e ꝓuidētia ſua decorat terrā floribꝰ pa-ſcitqꝫ aues ⁊ volucres celi. fō lact. li. i. diui. inſtitu. ꝯtra dei ꝓuidētiamnegātes ſic pulcre loqͥt̉. Suſcepto igit̉ illuſtrade v̓itatis officō. non putaui adeo neceſſariū ab alia q̄ſtione initiu ſume̓ q̄ videt̉ pͥma eē naturaſit ne ꝓuidētia q̄ rebꝰ oībꝰ ꝯſultat. an fortuitu vl̓ fcā ſint om̄ia vl̓ ge-rant̉. Cꝰ ſnīe autor ē democritꝰ. ꝯfirmator epicurus. qͦs tn̄ ceteri ph̓i acmaxime ſtoyci acerrime retulerūt docētes. nec fieri md̓m nec ꝯſtareniſi ſumma rōe potuiſſe. Sꝫ ⁊ marcꝰ tulliꝰ qͣꝫuis achademice diſciplinedefenſor eſſet. de ꝓuidētia gubernatrice reꝝ ⁊ multa et ſepe diſſeruit.qd̓ fac̄tū in oībꝰ ph̓ie ſue libris. tū maxime in hiſ q̄ ſunt de nat̉a deoꝝNec difficile ſane fuit paucoꝝ hominū p̄ua ſentiētiū redargue̓ men-dacia ceteris phīs in hac vna re nō diſſidētibꝰ. Nemo em̄ ē et̄ tā rudiſtā ferus moribꝰ. qͥ oculos ſuos in celū tollēs tā ⁊ ſi neſciat cꝰ ꝓuidētiadei regat̉ h̓ omē qd̓ cernit̉. nō aliquā tn̄ eſſe ītelligat ex ip̄aꝝ motu magnitudine pulcritudine vtilitate tꝑationē nec fieri poſſe q̄n illd̓ quodmirabili ratōe ꝯſtat ꝯſilio aliqͦ maioe̓ ſit inſtructū. Nec ille. Dicimꝰergo ⁊ catholice tenemꝰ ꝙ omīa regūt̉ ẜm ꝓuidentiā dei. q̄ bona velmala hominibꝰ iuſte diſtribuit. ſcd̓m qd̓ iudicat meliꝰ ꝯuenire. ¶ Se-cūdā rō qͣre dicūt aliq̄ nō eſſe orandū ē diuine ꝑmanētie. Dicūt em̄ ꝙlicet oīa fiāt ẜm diuinā ꝓuidētiā. cū ip̄a nil aliud ſit qͣꝫ ip̄e deꝰ. ⁊ deꝰ ſitimmutabil̓. ẜm illud nu̓i. xxiij. Nō ē deꝰ qͣſi hō vt mētiat̉. neqꝫ vt filiuſhoīs vt mutet̉. Et malach̓. iij. Ego dn̄s ⁊ nō mutor. Et iac̄. j. Apud quēnō eſt trāſmutatō. Et aug̓. in li. de. nat̉a boni. Solꝰ deꝰ īmutabil̓ ē Er-go ſi diſpōſuit bn̄face̓ homībꝰ indigētibꝰ. abſqꝫ orōe illoꝝ illd̓ implebitEt ſi deliberauit mala aliqͣ imꝑtiri. ī ꝓpt̓orōes ceſſabit. Sꝫ ꝯtra iſtoseſt autoritas hiere. xviij. vbi deꝰ ſic loqͥt̉. Repēte loquar adu̓ſuꝫ gēteꝫet adu̓ſum regnū vteradicē ⁊ deſtruā ⁊ diſpdaꝫ illd̓. Si penitētiā egerit ges illa a malo ſuo qd̓ locutꝰ ſum adu̓ſum eā. agā ⁊ ego pnīam ſuꝑmalo qd̓ cogitaui vt facerē ei. Et ſubito loqͣr de gēte ⁊ d̓ regno vt edificē ⁊ plante illd̓. Et iteꝝ ezech̓. xxxiij. deꝰ. d. Si dixero iuſto ꝙ vita viuat ⁊ ꝯfiſus in iuſticia ſua fecerit iniqͥtate. oēs iuſticie eius obliuionitradent̓ ⁊ in iniqͥtate ſua quā oꝑatꝰ ē moriet̉. Si at̄ dixero īpio mortemorieris ⁊ egerit pnīam a pcc̄o ſuo vitā viuet ⁊ nō moriet̉. Et h̓ ē qd̓d̓r. xxij. q. iiij.c. Vnuſquiſqꝫ. Xp̄e dn̄s frequent̉ ſuā mutat ſnīam Et in-