⁊ſati mnd̓mthidenit.vei ī muta et epxericlumit. lixxxipſi jt. j
Incōmutabilis. idē habet̉. Et de pe. di. j. c. Nouit̓. Nouit deꝰ mutae̓ ſententiā ſi tu noueris emēdare delictū. Ex qͥbꝰ v̓bis pꝫ ꝙ ſcd̓ꝫ qd̓ nos mētem noſtrā ⁊ voluntaria oꝑa ſiue in bonū ſiue in malum dirigimꝰ. itaip̄e ſentētiā ſuā aut reuocat aut immutat aut exeqͥt̉ ſine ſui immutatōeNā vt d ari. viij. phi. 2. xj. metha. Deus eſt mouens omnia immobiliſBoe. Stabiliſqꝫ manes das cuncta moueri. tō dicit Bon̄. di. viij. j. li.ꝙ diuina eſſentia eſt immutabilis. Nam nō mutat̉ loco. quia vbiqꝫ eſtnō tꝑe qꝛ eternitas ſimul ē. nō forma qꝛ purus actus eſt. Vn̄ mutatōnem ẜm formā tollit ſimplicitas. ſcd̓m tꝑs tollit eternitas. ſcd̓m locuꝫtollit immēſitas. Et iō in deo eſt ſumma ſtabilitas ⁊ inde om̄is motꝰcauſalitas. Sine ſui itaqꝫ mutatōe ꝓduxit deꝰ in tꝑe md̓m. ſine ſui mutatōe carne noſtrā aſſumpſit. ſine ſui et̄ mutatōe petētibꝰ ⁊ orātibꝰ ſuadona largit̉. Nā vt inqͥt tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxiij. ar. ij. Ex diuina ꝓuidētia nō ſolū diſponit̉ ꝙ effcus fiāt. ſꝫ et̄ ex qͥbus cauſiſ. ⁊ quo ordine proueniāt Ent̓ alias etem cās ſunt et̄ quorundā effectuū cāe actus hūaniVn̄ oportꝫ homines age̓ aliqͣ nō vt ꝑ ſuos actuſ diuinā diſpōeꝫ immūtēt. ſꝫ vt ꝑ actus ſuos impleat quoſdā effcūs ẜm ordinē a d̓o diſpoſitūEt idē et eſt in nat̉alibꝰ cāis. Nā neqꝫ qͥ plātat ē aliqͥd neqꝫ q̄ rigat. ſꝫ q̄incremētū dat deus. vt d̓r in. c. Cū n̄ ſit in homine. extͣ de decīs. Et tn̄ſi hō nō plātat aūt nō ſeminat. deus n̄ dat incremētū. Sil̓e ē de oratōeNō em̄ ꝓpter hoc oramus vt diuinā diſpōem immutemus. ſꝫ vt illudimpetremus. qd̓ deꝰ diſpoſuit mediātibꝰ orōibꝰ nob̓ donae̓. vt greg̓. d̓j. dyal̓. li. MTercia rō quā aſſumūt negātes ⁊ dānantes orōis vſuꝫ eſtdiuine clemētie. Deꝰ inqͥunt clemētiſſimꝰ eſt ⁊ liberaliſſimꝰ. iō cum nōſcat omnia qͥbꝰ indigemꝰ. nō opus eſt orationibꝰ ab illo ea pete̓. Quiavt inqͥt ſeneca. nulla res cariꝰ emit̉ qͣꝫ q̄ p̄cibꝰ empta ē. Id̓o ſumme liberalitati eius nō ꝯuenit bn̄ficia p̄ſtare rogatꝰ. Ad h̓ rn̄det aug̓. ad probam de orādo deū. ꝙ deus multa nob̓ ex ſua liberalitate p̄ſtat nō peti-ta. Sꝫ ꝙ aliqͣ vult p̄ſtare nobis petētibꝰ. hoc eſt ꝓpt̓ noſtrā vtilitatemvt ſcꝫ fiduciā quandā accipiamuſ recurrēdi ad deū. ⁊ vt recognoſcamꝰeum eē bonoꝝ noſtroꝝ actorē. Et ſic interimūt̉ omnes obiectionesſupradicte quibꝰ orōis vſus impugnabat̉ qꝛ debiles ſunt ⁊ nulliꝰ rō-boris aut momenti¶ Ꝙ vſus orōis ꝯmendat̉ autoritate ⁊ exēplo ſanctoꝝ veteris ⁊ noui teſtamēti ⁊ p̄cipue dn̄i noſtri ieſu xp̄i. ¶ Capitulum. ijEcundū quo cōmendabil̓ oratōnis vſus dicit̉ eē ſcōꝝ digͥtasOēs etem ſancti v̓bo piter et exemplo orare nos docuerūtVn̄ dauid in pſal. xxxj. orōꝫ ꝯmendās ait. Subditus eſto dn̄oet ora eum Et pſal. v. Om̄ ad te orabo domine mane et exaudies vocemeā. Et pſal. xxxiij. Exquiſiui dominū et exaudiuit me. et ex omnibus