ntm dſt put.ſtꝫ ntu iti hibē
Ergo ſequit̉ ꝙ deus nō ſit omnipotēs. Reſpōdet d. bona. ꝙ nos iudicamus aliqͥd impoſſibile qͣdrupliciter. Vno mō plimitatōem natural̓potētie. vt virgine pere. Alio mō ꝑ limitatōem nature intellectiue vtduo corꝑa eſſe ſil̓ in eodē loco. vel idē corpꝰ eſſe in diu̓ſis locis vl̓ maius corpus eſſe in minori loco. q̄ nullo mō poſſumꝰ cape. cū nr̄a yma-ginatio ſꝑ dicat oppoſitū. Vn̄ etiā qn̄ deꝰ ſic facit in ſacramēto altarisneceſſe eſt vt ratio ſupra ſe eleuet̉ et credat Tercio modo iudicamusaliquid impoſſibile ꝓpter ꝓportōem om̄is exiſtētie ẜm omnē ꝯꝑatōꝫſcꝫ principij medij et vltimi. vt p̄teritū nō fuiſſe p̄teritū. Omnis enimpotētia que intelligit̉ aliqͥd facere reſpicit ens vel in rōne principij veltermini vel vtroqꝫ mō. Vn̄ deus p̄t facere de ente nō ens. ⁊ de nihiloaliqͥd. ⁊ de vno aliud. Sed nō p̄t d̓ vno ente facere nō ens. qꝛ hoc nullius potētie eſt Quarto mō iudicamꝰ aliqͥd impoſſibile ẜm illuſtrati-onē veritatis et̓ne et ordinē diuine ſapiētie. Nā ꝙ duo oppoſita inſinteidē ⁊ ẜm ide. hoc ip̄a veritas eterna eoip̄o ꝙ veritas eſt indicat et il-luſtrat vt iudicet̉ impoſſibile. ſicut duo et tria nō eſſe quinqꝫ. Qn̄ gͦ d̓rꝙ deꝰ nō p̄t qd̓libet impoſſibile. qꝛ nō pōt impoſſibile ꝑ limitatōꝫ na-turalis potētie. rn̄demꝰ ꝙ hoc eſt falſum. ſic̄ exꝑiētia docet in oꝑibusmiraculoſis. Et ad illud qd̓ obijcit̉ ex dictis augͥ. dicēdū ꝙ eſt duplexordo nature. ſpecialis et generalis Ordo nature ſpecialis crāſmutarip̄t ⁊ deſtrui. qꝛ pōt in alterā dr̄aꝫ res relabi. Sꝫ generalis nō ſic. Spē-cialis ordo attēdit̉ ẜm potētiā nature ſpēalis. Ceneralis ordo ẜm potētiā obediētie q̄ eſt general̓. Cōtra hūc ordine nō facit deus ſed ꝯtraaliū. Quia vt augͥ xix. li. d̓ ci. dei ait. Illud eſt vnicuiqꝫ rei naturalē qd̓de ip̄a facere diſpoſuerit omīpotētis volūtas. Et de hoc diffuſius dixiin ſermōe de miraculis in q. Vtrū potētia dei in miracula faciendo ſitꝯtraria nature. Ideo ſufficit nūc cōcludere ꝙ deꝰ pōt om̄e impoſſibileẜm limitatōem nature. qꝛ potētia dei nō eſt limitata ſed infinita. Et iōſupra naturā. Secūdo pōt deꝰ qd̓libet impoſſibile ꝑ limitatōeꝫ nr̄e ītelligētie. qꝛ potētia eius ſuꝑat noſtrā intelligētiā. Ideo baſiliꝰ dicit ⁊ hylarius. Plura pōt deꝰ facere qͣꝫ intellectꝰ poſſit intelligere. Qd̓ paulꝰetiā ad eph̓. iij. ꝯfirmatd. Potes eſt om̄ia facere ſuꝑabudāter qͣꝫ peti-timus aut intelligimus. Empoſſibile v̓o tercio mō nō p̄t deꝰ. qꝛ illd̓ facere eſt nihil facere. ⁊ ideo cū p̄teritū nihil ſit. deꝰ nō p̄t facere p̄teritūnō fuiſſe p̄tericū. Empoſſibile etiā qͣrto mō nō p̄t deꝰ. qꝛ illud eſſꝫ poſſe inordinata ꝯtra ordinē ſapiētie ſue. ⁊ qm̄ deꝰ ſic ē oīpotēs vt nihilpoſſit niſi qd̓ ſuā potētiā decꝫ ⁊ n̄ deordinat ſapiētiā. Iō hͦ impoſſibilian̄ p̄t. ¶ Tercio inſtat̉ ꝙ deꝰ n̄ ſit oīpotes qꝛ in eo nihil ē d̓fectibile. Sipotētia eēt in deo tūt eēt aliqd̓ īꝑfectū. qꝛ ẜm ar. ix. meta. Qualibꝫ potētia melior ē eiꝰ actꝰ. Nā forma melior ē materia. ⁊ actio qͣꝫ potentia