quid magīs eligeret an potētiā hr̄e moriēdi aut illa priuari. rn̄deretꝓtinus magis velle potētia illa carere. Ptopter hoc intelligēdū notādum eſt. ꝙ quedā ſunt q̄ poſſe eſt potētie ſimpliciter et ꝑfecte. vt poſſe intelligere diligere et oꝑari. Quedā ſunt q̄ poſſe eſt potētie tn̄ mmipfecte vt currere ⁊ ambulare. Iſti em̄ actus dicūt ſimul actōem ⁊ paſ-ſionē ſiue defectū in agēte. Quedā q̄ poſſe eſt impotētie ſimpliciter.vt priuatōes. vt poſſe peccare. poſſe mori. ⁊ hmōi. Scd̓m hoc intelli-gendū ꝙ cū potētia dei ſit potētia ꝑfectiſſimā illa pōt deus ꝑ ſe ⁊ inſe que ſunt potētie ſimpliciter vt intelligere ⁊ oꝑari. Illa vero q̄ ſuntimꝑfecte potētie pōt quidē nō in ſe ſed ꝑ ſe. Per ſe pōt ex hoc qd̓ eſtibi ꝑfectōis. in ſe nō p̄t ꝓpter illud qd̓ eſt ibi impotētie ⁊ imꝑfectōisque in eo nō cadūt. Illa aūt que ſunt ſimpliciter impotētie nec pōt inſe nec ꝑ ſe. Per ſe nō p̄t qꝛ nihil eſt a deo qd̓ nō ſit a deo ꝑ ſe ⁊ immediate. Noc aūt qd̓ eſt defectus nō pōt eē in deo nec a deo. qꝛ deꝰ nondeficit ī eſſendo nec in agēdo. Ideo augꝰ vt recitat magiſter in texturemouet a deo qͣttuor ſcꝫ mori. falli. miſerū eē. et mētiri. qꝛ iſta dicūtdefectū ip̄ius hominis. Nā qͣdruplex eſt actus ⁊ qͣdruplex potētia.Prima eſt potētia viiificatiua ⁊ huiꝰ actꝰ eſt viuere. ⁊ cōtra hūc eſtdefectus mori. Secūda eſt cognitiua. cuiꝰ actꝰ eſt noſce. ⁊ ꝯtra hunceſt defectus falli. Tercia eſt potētia affectuia. ⁊ huiꝰ actꝰ eſt velle ſiueamari et delectari. ⁊ cōtra hūc ē miſeꝝ eſſe. Quarta eſt potētia opati-ua. ⁊ huiꝰ actus eſt agere. ⁊ ꝯtra huc eſt vinci ⁊ ſuꝑari. Ex his auteꝫqͣttuor genera actuū remouent̉ a deo ſcꝫ corꝑales ſiue inſtrum̄tales.vt currere ⁊ ambulare. Actꝰ culpabiles vt peccare ⁊ mētiri. actꝰ paſſiui vt vinci ⁊ ſupari. actꝰ defectiui vt mori ⁊ falli. Et tales actꝰ habētpotētiā cōiunctā defectui. Et ſic patꝫ ſolutio obiectōis prime ¶ Secūdo inſtat̉ ⁊ obijcit̉ ꝙ deus nō ſit om̄ipotēs. qꝛ nō p̄t omē impoſſibileNā impoſſibile d̓r triplex. Vel ẜm naturā vt de ceco fieri vidētē. Velẜm tꝑs vt te nō fuiſſe exquo fuiſti. Vel ẜm diſciplinā vt idē eſſe nigru⁊ albū. qꝛ om̄is ſciētia ſupponit illud principiū. ꝙ duo oppoſita nō pn̄teſſe ſimul vera. Sed deꝰ nō p̄t impoſſibile ẜm naturā. qꝛ vt dic̄ augꝰ inli. d̓ vera innocētia. Deꝰ ita ē om̄ipotēs vt nūqͣꝫ rōi ſue inſtituta euellat. Et idē augꝰ ſuꝑ gen̄. ad literā. Tā nō p̄t deꝰ facere ꝯtra naturā quābonā inſtituit. qͣꝫ nō poteſt facere cōtra volūtatē ſuā. Nō poteſt etiaꝫdeus facere impoſſibile ſecundum tempus. qꝛ vt inquit hieronimusad euſtochiū. Cum cetera poſſit deus. nō poteſt de corrupta facerevirginem. Quod dictum nō eſt intelligendū quin deus poſſit reparare clauſtra. ſed qꝛ que corrupt̓a eſt impoſſibile eſt nō fuiſſe corruptaꝫItem nō poteſt deus impoſſibile ſecundum diſciplinam ſcꝫ vt duo oppoſita ſint ſimul in eodem ſubiecto. vt patet omnibus ſapientibus.