ata diuinalis talē pot̓uiſſet effectū ꝓducere. Ideo admirātes illi q̄ hocinſpexerūt deū extollēdo laudabāt. Nos vero qͥ nō ſolū hoc vnū ſedtot dei miracula ⁊ videmus et audimꝰ. magis ac magis laudibꝰ eiꝰ debemus inſiſtere. Qd̓ vtiqꝫ plene exoluimus cū ob eius reuerētiā timorē piter ⁊ amorē peccata relinquimꝰ virtutibꝰ inherēdo. Et qm̄ ad idfaciēdū ſatis efficax eſt cōſideratio altiſſime potētie dei. idcirco in pn̄tiſermone de illa erimus tractaturi qͣtenꝰ illā cōmemorātes ad penitē-tiā reu̓tamur. ⁊ corde ꝯpūcti cū plebe ꝑit̓ collaudemꝰ immortalē deūDe cꝰ potētia tria miſteria principalia ponimus ꝯtēplanda¶ Primū dr vniu̓ſalitas ¶ Ꝙ deꝰ poſſit nō ſolū om̄e poſſibile ſꝫ et̄ om̄eimpoſſibile agēti creato dumō illd̓ nō dicatSecūdum qualitas.¶ Capitulū. j.Tercium claritas. imꝑfectionēRimū miſteriū cōtēplādū de potētia dei d̓r vniu̓ſalitas. In qͦdiſputādū eſt. Vtꝝ deꝰ ſit om̄ipotēs. Et ꝓ ꝑte vera affirmatiua ē ꝯfeſſio fidei. Nā in vtroqꝫ ſimbolo patꝝ ſcꝫ ⁊ apl̓oꝝ deūom̄ipotētē decātamꝰ. Et hoc colligit̉ ex vtriuſqꝫ teſtam̄ti pagina. Vn̄gen̄. xvij. dixit deꝰ ad abraā. Ego ſum deꝰ om̄ipotēs. ambula corā meEt gen. xxxv. dixit deꝰ ad iacob. Ego ſum deꝰ om̄ipotēs. creſce ⁊ mul-tiplicare. Et gen̄. xliij. qꝛ iacob remiſit filios in egyptū ait. Deus meusom̄ipotēs faciat eū vobis placabilē. Et exo. xv. Omīpotēs nomē eiusEt thobi. xiij. Nō eſt alius deꝰ om̄ipotes p̄ter eū. Et iudith xiiij. deomīpotes tradidit holofernē in manus et confudit eū. Et iob xiij. Adomnipotētē loquar ⁊ diſputare cū deo cupio. Et xxiij. Deus molliuitcor meū ⁊ om̄ipotēs ꝯturbauit me. Et heſter xiij. Mardocheꝰ oransdixit ad deū. Dn̄e rex omnipotēs in dicione tua cūcta ſunt poſita. ⁊ n̄eſt qui poſſit reſiſtere volūtati tue. Et ſapiēs eccle. j. Vnꝰ eſt altiſſimꝰcreator omniū om̄ipotēs rex et metuēdus nimis Et apoc̄. j. c. Ego ſuꝫalpha et o ego principiū et finis dic̄ dn̄s deꝰ qui eſt et qui erat et quiveturus eſt om̄ipotēs. Et apoc̄. iiij. Clamabāt qͣttuor animalia. San-ctꝰ .ſ.ſ. dn̄s deꝰ omnipotes. Et apoc. xv. Magna et mirabilia ſunt oꝑatua omnipotēs dn̄e deꝰ. Et xvj. Audiui alteꝝ angelū dicēte. Etiaꝫ dn̄edeꝰ omnipotēs vera et iuſta ſunt iudicia tuā. Sed cōtra hāc veritateꝫinſtari poteſt tripliciter. Primo qꝛ deus nō poteſt omne poſſibile. Secūdo qꝛ nō poteſt quodlibet impoſſibile. Tercio qꝛ in deo nihil eſt defectibile. ¶ Primo inſtat̉ ꝙ deꝰ n̄ ſit om̄ipotes ex eo ꝙ nō p̄t oē poſſibile. Nā ml̓ta ſunt poſſibilia agēti creato vt poſſe pati. poſſe curre̓.poſſe peccare. poſſe mori. poſſe mētiri. q̄ tn̄ nullo mō p̄t deꝰ. gͦ nō ē omnipotes. Ad hoc reſpōdet d. bona. di. xlij. primi. ꝙ ẜm ph̓i ſentētiā q̄dāſunt que dicūt potentiā quātum ad modum dicendi. dicūt tn̄ impotentiā a ꝑte rei. vt poſſe mori. poſſe corrupi. Nā ſi interrogareꝫ aliquem