Cur nō in vētre matris mortuꝰ ſum. ⁊ mox vt de vtero exiui nō ꝓtinus obij. Si hoc dei amicꝰ dicebat in lumine qͥd ab īimicis eius dicet̉in tenebris. ſi ille dolet genua ſibi fuiſſe cōiuncta cuiꝰ pedes in dei ti-more ſemꝑ cucurrerūt. qͥd dicturꝰ eſt cuiꝰ nūqͣꝫ in veritate ſteterūt. ſiille īgemiſcit quē febris vrebat. qͥd dicturꝰ ē quē gehēna ꝯſumet. Di-ſplicꝫ ⁊ illi ꝙ natꝰ ex vtero vixit qͥ bn̄ vixit qꝛ illū v̓mis moriturꝰ edebat. qͥd faciēt qͦs ignis eternꝰ ⁊ v̓mis nūquā moriturꝰ expectat. Secūdā eſt pena purgatorij de qͣ ſuo loco dicemꝰ. ¶ Tercia ē pena inferni cui om̄is alia pena tā mūdi qͣꝫ purgatorij nō eſt cōꝑabilis. ¶ Quāgrauis erit dānatoꝝ pena ꝓpter carentiā viſionis diuine ⁊ de differē¶ Capitulū. iijtia pene ſenſus et pene damniErcia rō qͣoſtēdit̉ grauitas pene dānatorū d̓r priuatio. Pri-uabunt̉ ſiquidē dānati ineternū viſionē dei. Et vt dic̄ rich̓. vldi. iiij. li. Enter penas dāni carētia viſionis dei eſt maxima. ettriſticia tāta ex illa carētia apprehēſa vt ꝓueniēſ ex actuali malicia proprie volūtatis eſt maxima inter penas ſenſus. qꝛ quāuis dānati n̄ ap-petāt videre deū ꝓpter amoreꝫ ſue bonitatis. tn̄ vehementiſſime illudappetūt ꝓpter deſideriū ꝓprie delectatōis eo ꝙ credere firmiter cōpellunt̉ ex illa viſione maximā delectatōem in vidēte cauſari. Carētia em̄viſionis illiꝰ apprehēſa vt ex actuali malicia ꝓprie volūtatis ꝓueniēsmaior eſt pena qͣꝫ pena ſenſus. En ꝑuulis tn̄ mitior eſt hec pena dāniqꝛ ip̄am apprehendūt nō eſſe in eis cauſatā ex actuali malicia ſue ꝓprievolūtatis. Procurent gͦ peccatores dū tꝑs et facultas dat̉ ad verā redire penitētiā. qm̄ vt tactū eſt in p̄cedentibꝰ irreꝑabilis erit inferni iactura in quo ſemel ſufficit introiſſe. ſemel qͥppe danat malos deꝰ. ſeml̓ſententiā irreuocabilē ꝓfert. Oqͣꝫ amara erit illa dies imo illa et ho-ra qn̄ peccatrix anima terrenū hoc corpꝰ derelinques pn̄tabit̉ etiā in-uita ⁊ noles corā maieſtate ſummi dei ſuſcipietqꝫ punitōeꝫ et penamdelictoꝝ ſuoꝝ. Ideo dico ꝙ nō eſt expectāda ſed potius timēda diesilla. Ergo cōuertimini pctōres et agite penitētiā vt deꝰ miſereat̉ vr̄i.qui eſt benedictus in ſecula ſeculoꝝ. Anen.¶ Dominica in quinquageſima. de potentia dei ꝓpter quā humiliari dn̄t peccatoꝝ corda vt ad penitentiā redeat. ¶ Sermo xvMnis plebs vt vidit dedit laudē deo. Habēt̉ hec verba luce xviij. ⁊ in euāgelio pn̄tis dn̄ice. Et miraculo ceci illumīati ꝑ xp̄m de quo lucas meminit in euāgelio hodierno. co-moti fue̓ vniu̓ſi q̄ rē tā grādeꝫ viderūt mag̓ficare oīpotētēdeū. cꝰ ſoliꝰ v̓tute cecꝰ potuit illuminari. Clamat inqͥt euāgeliſta. Feſufili dauid miſere̓ mei. Et ad vocē xp̄i dicētis ſibi. Reſpice. Fides tua teſaluū fec̄. ſubito vidēdi bn̄ficiū obtinuit ⁊ accepit. Neqꝫ alia viſ qͣꝫ īcre