ꝙ qͣꝫuis ille pene ſint maiores qͣꝫ iſte. tn̄ non ita poterūt auferre damnatis vſum ſcīe ſicut poſſent aliqͣ pene homībus in hoc md̓o. qꝛ orga-na corpm illoꝝ ex voluntate dei ſeruabunt̉ īcorruptibilia ad maioreꝫafflictōꝫ. Que organa hic ꝑ vehementiā penaꝝ aliqn̄ ꝯtingit corrūpiDānati tn̄ multominus erūt apti ad vſu ſcīe niſi reſpectu eoꝝ quoꝝcōſideratō erit ad augmentū ſue triſticie. Ad terciū argumentū dicedum ꝙ qͣꝫuis deꝰ ſit ꝓpinquior intellectui eoꝝ ꝑ eſſentiā qͣꝫ alia obie-cta n̄ tn̄ ſub rōe obiecti niſi inqͣntū ē puniēs. ⁊ ſic d̓ eo maxīe cogitātn̄ ex amore ſꝫ ex odio Enqͣntū aut ē dulcis ⁊ miſericors mīme d̓ eo cogitāt. ¶ Scd̓m dubiū ē de nr̄a diſtātia. Vtꝝ vꝫ dānati diſtātes a nob̓ꝯgnoſcāt ea q̄ circa nos fiūt. Et vr̄ ꝙ ſic. vt habet̉ luce. xvj. Dixit ille diuēs dānatꝰ ad abraam ſe qͥnqꝫ fratres habere. Ergo ſciebat adhuc illoſſuperuiuere. In ꝯtrariū ē autoritas augͥ. in li. de cura ꝓ mortuiſ agēda. que ponitur. xiij. q. ij. c. Fatendu. vbi ait. Fatendum eſt neſcire quidem mortuos quid hic agatur. Reſpōdetur ergo ẜm rich̓. in. iiij. di. l.ꝙ dānatos cognoſcere que circa nos fiunt poteſt intelligi tripliciter.Per ſcientiā. Per coniecturā. Per reuelatōem/ Primo mō nō cognoſcunt ea q̄ circa nos fiunt. qꝛ ꝯgnoſcere ſic nō pn̄t niſi accipiendo ſimilitudines a rebus ad quas accipiendas req̄ritur ꝓporcionata ꝓpinquitas intellectꝰ ad ip̄am rem. qͣꝫuis aūt diſtātīa nō īpediat cognitōnemintellectꝰ reſpectu rei cuiꝰ iam habꝫ ſpem tn̄ ꝓporcionata diſtantia qͣlis ē inter aīas q̄ ſunt in īferno ⁊ ea q̄ circa viuos fiūt in hoc mūdo. impedit cognitōꝫ ītellectꝰ reſpectu rei cꝰ non hꝫ ſpēm. qꝛ ꝓhibꝫ ſpēi acq̄ſitōem Scd̓o mō dānati cognoſcūt multa q̄ circa nos fiūt. Ex ſtatu em̄p̄terito in quo hoīeſ viderūt. poſtea cōiecturāt multa q̄ accidūt circaeos. Et ſic cognoſcebat ille diues dānatꝰ qͥnqꝫ fratres ſuos adhuc viuere qꝛ ſecum in tormentis illos nō videbat. nec cū requieſcētibꝰ in ſinuabrae. tn̄ non erat cognitō certa. qꝛ mortui ex ſpēali pͥuilegio qn̄qꝫ penitentiam faciūt in locis in qͥbꝰ peccauerūt Tercō mō cognoſcunt aliqͣque circa nos fiunt vel ꝑ reuelatōnem demonū vel animaꝝ ad eos dſcendentiū. ſꝫ nunqͣꝫ ſit eis aliqua reuelatō niſi talis vnde triſtentur Etſic ptꝫ ſolutō ad obiecta. ¶ Terciū dubiū ē d̓ ſanctoꝝ gl̓ia. Vtꝝ .ſ. dā-nati videāt ſāctoꝝ gl̓aꝫ ī celo. Et ad hͦ rn̄dꝫ rich̓. v̓. ſupra. ꝙ dānatī gloriā ſanctoꝝ n̄ vidēt. qꝛ viſio ē ꝯgnitō intuituīa ⁊ clara ꝓprie loquēdode viſiōe. ſic em̄ n̄ poſſꝫ vid̓ri gl̓a beatoꝝ quī viderent̉ beati ⁊ ip̄e deꝰcū gl̓a ī ꝑfecta eoꝝ cōiūctōe cū deo cōſiſtat. n̄ em̄ pōt videri īmedia-te ⁊ clare ꝯiūctō aliqͦꝝ quin videāt̉ ip̄a ꝯiūcta. In generali tn̄ ⁊ ꝑtimin ſpēali ꝯgnoſcūt gloriā beatoꝝ qͣſi arguendo. Nullum enim vidētdamnatum qui tenuerit fidem et bonos mores. Vnde cogitur intelle-ctus eoꝝ aſſentire ꝙ vera eſt ſacra ſcriptura. et ex cōſequenti ꝙ boni