precipuaſ quibꝰ intelligere valemꝰ dānatoꝝ penā fore grauiſſimā.Prima rō d̓r ꝯgnitōis. ¶ Ꝙ grauiſſima ē dānatoꝝ pena eo ꝙ nihilSecunda cōtrariatōis. ꝯgnoſcent p̄ter illud quo ꝯtriſtari pn̄t ⁊ d̓¶ Capl̓m. j.Tercia deſperatōnis. illoꝝ ſcīaRima rō on̄dens grauitateꝫ pene dānatoꝝ d̓r ꝯgnitōnis. ꝙnihil ꝯgnoſcūt aut ꝯgnoſce̓ pn̄t niſi ea vnd̓ dole̓ poſſint atqꝫꝯtriſtari. Ad qd̓ plenius intelligendū tria dubia ꝓponimusdeclaranda. Primū ē de dānatoꝝ ſcīa. Scd̓m de nr̄a diſtantia Terciuꝫde beatoꝝ gloria. ¶ Primum dubiū ē de dānatoꝝ ſcīa Vtrū .ſ. dānativtant̉ ſcīa in hoc indo acqͥſita. Et arguit̉ qꝛ n̄. Primo ꝙ in vſu ſcīe magna ē delectatō. Vn̄ ph̓s. iiij. ethi. c. viij. Vr̄ inqͥt phīa magnas delecta-tōnes habe̓. Et lactā. in. i. li. di. inſti. Nullus eſt ſuauior anime cibuſ qͣꝫꝯgnitō veritatis. Sꝫ dānati nullā hn̄t delectatōnem ſicut nec beati triſticiaꝫ. ergo n̄ vtunt̉ aliqͣ ſcīa. Scd̓o arguit̉ ex illa maxīa ph̓i. Si d̓ quominꝰ vr̄ meſſe ⁊ ineſt. ergo ⁊ de qͦ magis. ſꝫ ꝑ aliqͣs penas hꝰ mūdi q̄minime ſunt reſpectu penaꝝ inferni ꝑdit̉ vſuſſciētie. ergo ml̓to fortius deficiet ad penas inferni q̄ maxime p̄dicāt̉. Tercō arguit̉ qꝛ dānati magis poſſent cogitare de deo qͣꝫ de quocūqꝫ alio intelligibili. quiaꝓpinquior eſt intellectui eoꝝ. ſꝫ ſicut. d. magiſter ſentētiaꝝ in. iiij. di. l.Dānati pꝰ iudiciū in ꝓfundioribꝰ tenebris erūt vbi nullā lucē dei vi-debūt. ergo multo minꝰ de quocūqꝫ alio intelligibili cogitabūt. Sꝫ cōtra argui pōt. Primo qꝛ luce. xvj. hetur ꝙ abraā dixit diuiti damnatoFili recordare qꝛ recepiſti bonā in vita tua. Qd̓ ſibi nō dixiſſet niſi illevti potuiſſet ſciētia acqͥſita in hoc mūdo. Scd̓o arguit̉ qꝛ dānati odiūtdeū. Sꝫ nullus odit illud de quo non cogitat. ergo dānati de deo cogitāt. ⁊ a ſimili poſſunt de alijs cogitare. Tercio arguit̉ qꝛ dānati habentremorſum ꝯſcientie ⁊ vermē. ſꝫ cōſcientia nō remordet niſi de peccatiſq̄ ꝯgnoſcuntur. ergo in dānatis eſt vſus ſciētie. Rn̄det ad hāc qōnemrich̓. de media villa. 2. d. Bon. in. iiij. di. l. ꝙ dānati vtunt̉ ſciētia acqͥſitain hoc mūdo maxime qͣntum ad aliqua. Cōſiderāt em̄ mala q̄ fecerūtet bona oꝑa que omiſerūt vt hic vſus ſciētie ſit ad maiorem eoꝝ afflictōnem. Ad primū ergo argumnentū in oppoſitū eſt dicendū. ꝙ qͣꝫuiſvſus ſciētie ſit ꝑ ſe delectabilis tn̄ ꝑ accn̄s pōt eſſe triſtabilis. In damnatis em̄ pꝰ iudiciuꝫ erit eoꝝ natura ita plena comp̄henſa triſticia vtomnino ſint indiſpoſiti ad aliquā delectatōꝫ. Et qꝛ ſicut dicit ph̓s. ij. d̓anima. actus actiuorum ſunt in patiente bene diſpoſito. ideo vſus ſci-entie nullā in eis delectatōnem poterit generare. Notandū tamen ꝙdemones ante iudiciū pn̄t habere ⁊ interdū habent aliquas modicasdelectatōes vanas ⁊ multū reſperſas amaritudine. anime aūt dānatenullā penitꝰ vnqͣꝫ hēbunt delectatōem. Ad ſecundū argumētū dicēdū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten