ſufficiat qͥd d̓ dyabolo ſit tenēdū. Poſſet nāqꝫ qͣs dice̓ ꝙ qn̄cūqꝫ aliqͦspotēs et ſapiēs p̄liat̉ cū debili et inſipiēti. ꝙ d̓ ncc̄itate vincit ⁊ ſuꝑat illū. et ꝑ ꝯn̄s cogit ⁊ violētat eū. iuxtͣ dictū ph̓i ix. eth̓i. Qui habiles ſūtingenio naturalit̓ ſt̓ dn̄i. q̄ v̓o lubrici corꝑe nat̉alit̓ ſt̄ ẜui. Sꝫ dyaboluspotētior et ſapiētior hōie importūe tēptat illū vt mala faciat. gͦ ſeqͥt̉ ꝙd̓ ncc̄itate hominē vincat ⁊ ſuꝑet. eiqꝫ ſuꝑato atꝫ d̓uicto vim īferat acviolētiā. De ſapīa ſiqͥdē ſiue aſtutia hoſtis ātiqͥ. aug̓. loqͥt̉ in li d̓ nat̉a d̓monū. d. dyabolū hr̄e mille nocēdi modos. Qd̓ et notat̉ in decre. xxvj..q. iiij. in. c. Sciēdū De ptāte et̄ eiꝰ loqͥt̉ iob. xlj. c. di. Nō ē ptās ſuꝑ t̓rāq̄ ꝯꝑet̉ ei. Qd̓ ioh̓. apoc̄. xij. declarauit cū dixit. Ve t̓re et mari qꝛ deſcē-dit ad vos dyabolꝰ hn̄s ira magnā i. ptātē. Ꝙ īportuna aut freq̄ns ſitꝯtͣ nos eiꝰ pugna. petrꝰ apl̓oꝝ pͥnceps. j. eꝑl̓a. c. v. clamās audiat̉. So-brij eſtote et vi. qꝛ aduer. ve. d. t. l. ru. c. q. que de. Ergo videt̉ ꝙ nullꝰ et̄volens cauere ſibi poſſit a malo et oꝑari bonū. cū dyabolꝰ indiſtincteoēs oppugnet. Iis ita rn̄deo ꝙ dyabolꝰ n̄ tēptat hominē quātū pt̄ qͣntū ſcit et qͣntū vult. ſꝫ quātū a deo nob̓ benigno ꝑmittit̉. At vt gentiūdoctor paulus. j. coꝝ. x. c. meminit. fidel̓ d̓s ē q̄ nō patit̉ vos tēptari ſupra id qd̓ poteſtis ſꝫ faciet cū temptōe ꝓuētū vt poſſitis ſuſtine̓ Pro-ptea debil̓ ē hoſtis et n̄ vincit niſi volēte. ¶ Tercō inſtāt aliq̄ ꝙ liberūarbitriū cogi poſſit ab ip̄a creatrice diuina eēntia. ex eo ꝙ ioh̓. vj. ſcri-bit̉. Nemo p̄t vēire ad me niſi pr̄ q̓ miſit me traxerit illu. Sꝫ tctus ēmotꝰ violētꝰ vt dic̄ ph̓s. gͦ libeꝝ arbitriū violētat̉. Et ꝓu̓. xx. het̉. Sic̄ di-uiſiōes aqͣꝝ. ita cor reg̓ in māu dn̄i. qͦcūqꝫ volu̓it īmutabit illd̓. Sꝫ tal̓īmutatio ē q̄dā coactio. gͦ d̓s cogit libeꝝ arbitriū. Pret̓ea d̓s p̄t om̄iaface̓ qꝛ ē om̄ipotēs. gͦ pt̄ et coge̓ ac violētare libeꝝ arbitriū. Propt̓ hͦdeclarāda notāda ſt̄ tria ẜm dn̄m Bon̄. in. ij. di. xxv. Primo notādū ꝙd̓ libero arbitrio poſſumꝰ loq̄ duplicit̓. ſcꝫ qͣntū ad actū ext̓iorē. et quātū ad actū int̓iorē. Si loqͣmur pͥmo mō. reſpcū tal̓ actꝰ pt̄ int̓uenire coactō. Pōt em̄ qͥs ꝯpelli vt ip̄o nolēte genua corā ydolo flectat. Si at̓loqͣmur quātū ad actū interiore q̄. ſcꝫ ē velle elige̓ et ꝯſentire. ſic nullomō p̄t cogi nec abagēte creato nec a deo creatore. ¶ Scd̓m notandūꝙ cū d̓r libeꝝ arbitriū a deo n̄ poſſe cogi duplicit̓ pōt intelligi. aut itaꝙ d̓s n̄ poſſit auferre lib̓tatē et ſuꝑinduce̓ coactiōꝫ. et hͦ falſuꝫ ē. qꝛ proīmēſitate potētie ſue n̄ ſolū p̄t ꝯdicionem mutare nat̉e ſꝫ naturā ip̄aꝫcreatā ī nihilū et̓ v̓te̓ Alio mō p̄t intelligi ꝙ d̓s n̄ poſſit libeꝝ arbitriūcoge̓ ſalua ꝓprietate lib̓tatis ⁊ eiꝰ nat̉a. Et h̓ mō veꝝ ē ꝙ impoſſibile ēdeū libeꝝ arbitriū violetare poſſe. ꝓ eo ꝙ implicat in ſe duo ꝯtͣdictorie oppoſita. Ex hͦ em̄ ꝙ libeꝝ ē. ſi aliqͥd vult libe̓ vult. Ex h̓ ꝙ volūtarium ē ſi aliqͥd vult volūtarie vult̓ ⁊ ſeip̄o mouēte vult qꝛ ẜm ariſto. iijeh̓i. c. iij. Volūtariū vtiqꝫ videt̉ eē cuius pͥncipiū in ip̄o ē. Ex hoc aūt ꝙ