piuiet
libeꝝ arbitriū cogit̉ ſi qͥd vult ẜuilit̓ vult. ⁊ ſi qͥd vult inuite vult. ſi qͥdvult ab alio vult. qꝛ iuxtͣ ſnīaꝫ ariſto. iij. eth̓i. c. j. Violētū ē cuiꝰ pͥncipiūē extͣ nihil cōferēte vi paſſo. Ergo libeꝝ arbitriū a d̓o cogi. n̄ ē alid̓ qͣꝫactū eꝰ ſil̓ et ſel̓ eē libeꝝ et ẜuile. eē volūtariū et n̄ volūtariū. eē a ſe ⁊n̄ a ſe. Si gͦ ē impoſſibilē ꝙ claudat in ſe vtrāqꝫ ꝑtē ꝯtͣdictōiſ. n̄ tm̄ ē īpoſſibile creat̉e. ſꝫ ip̄i optimo d̓o. qꝛ illud poſſe n̄ ē poſſe. Et ſic rn̄dēd̓ ēad terciū obiectū¶ Terciū notādū ꝙ differt dice̓ volūtate induci. vo-lūtatē mutari. et volūtatē cogi. Tuc em̄ induci d̓r qn̄ aliqͣ ꝑſuaſio ei fitqͣ diſpōit̉ vt ad aliqd̓ appetibile inclinet̉. q̄ ſi vald̓ intēſa ē. nomē coactōnis ſortit̉ qͣꝫuis nō ſit v̓a coactō. Tūc āt volūtas mutat̉ qn̄ ip̄a nolētevnū. potēti v̓tute affectō immittit̉ ei in ꝯtͣriū et d̓ nolēte ſit volenſ. itaꝙ vna affectō expellit̉ et ꝯtͣria inducit̉. ſic̄ cū deꝰ amatorē tꝑaliū facittꝑaliū cōtemptorē. Et d̓ h̓ dic̄ dauid in pſal̓. Nec mutatō dextre excelſi. Et hͦ d̓r eē q̄dā cōpulſio et tctio diuina. Tuc v̓o volūtas d̓r cogi qn̄intelligit̉ ip̄am inuitā aliqͥd velle. et repugnāte actu volūtatis delib̓a-tiuo aliena v̓tute mouēte et repugnātia manēte. ad aliqͥd inclinari volēdo. Volutas gͦ induci p̄t ab agēte creato mutari v̓o ab alio n̄ p̄t niſiab agēte increato. Et ꝓ hac mutatōe ſumit̉ tͣctio illa de qͣ dc̄m ē opponēdo. Cogi āt volūtas a nullo p̄t. Et h̓ bern̄. tenuit in li. d̓ libero arbitrio cū dixit. Volūtas ꝓ ingenita ſui nobilitate nll̓a cogit̉ ncc̄itate.Scd̓o dubitat̉ circa liberi arbitrij excellētiā. qm̄ h̓ qd̓ hōi ꝯceſſum ē abopifice ſummo ad decorē et gloriā. qͥdā ꝓbare nitut̉ ei cede̓ ad dānuꝫdedecꝰ et detrimentū. Arguūt qͥppe ſic. Optimū ē optima q̄qꝫ face̓ vtait dyoniſiꝰ. in li. d̓ diuinis nō. Sꝫ deꝰ ē optimꝰ. gͦ debūit hoīeꝫ optimūface̓. Sꝫ in v̓tibilitatē arbitrij nō fec̄ eū optimū. qm̄ meliꝰ eēt hōi pec-care nō poſſe qͣꝫ peccādi facultatē hr̄e. gͦ deꝰ rectu minime cōdidit ho-minē. Nlis gͦrn̄deo ẜm alex. d̓ ales. ij. ꝑte ſu. et do. Ron̄. di. xxiij. ſcd̓i liꝙ optimū duplicit̓ d̓r. ſcꝫ ſimplicit̓ et in ordine. Deꝰ omīa q̄ fecerat vi-dit et erāt vald̓ bōa .i. optima Cen̄. i. nō ſimplr̄ ſꝫ in ordine in ꝯꝑatōead totū vniu̓ſum. In qͦ nihil ē ſuꝑfluū. nihil diminutū. nihilqꝫ in ordīatū. Fornica optima ē nō ſimplr̄ et ī ſe. qꝛ leo melior ē illa atꝫ nobiliorgene̓ aīaliū brutoꝝ et irrōnaliū. Sꝫ in ꝯꝑatōne ẜm ordinē vniu̓ſi. Sicleo optimꝰ ē qͦ tn̄ dignior ē hō. Sic hō optimꝰ ē. qͦ tn̄ dignior ē āgelꝰin ſua nat̉a. Om̄ia tn̄ iſta et cūcta q̄ fec̄ deꝰ ẜm ordinē ꝯſiderata optīaſt̄ et optimā eē dicūt̉. Scd̓m hūc igit̉ ordinē. deꝰ ꝯdidit hōieꝫ optimūqn̄ ei lib̓tatē dedit arbitrij eo ꝙ finis hōis ē ip̄a bt̄itudo. Ad bt̄itudinēv̓o ꝯſeq̄ndā voluit deꝰ hōieꝫ diſpoſitū fore aliqͦ merito int̓ueniēte vtſic hō bt̄ificabil̓ āpliorē gl̓a refulge̓t et d̓i lib̓aliſſimi iuſticieſatiſ face̓t.Accedit itaqꝫ liberi arbitrij ꝯdico ad d̓i viuētis p̄coniū. q̄ iuſte ſaluatbn̄faciētes et delinq̄ntes et̓nalr̄ punit. Fac̄ et ad hōis laude qui potuit