Om̄e peccatū actio eſt voluntaria. Et idē ad lucillium. Valentior om-ni fortuna animus ē. et in vtrāqꝫ ꝑte ip̄e res ſuas ducit. bt̄eqꝫ ac miſe-re vite ſibi cā eſt. Et ſaluſtius ī iugurtino. Dux atꝫ imꝑator vite mor-taliū animus ē. Minc aug̓. li. d̓ ciui. dei. x. cap̄. dicit. Sūt nr̄e volūtatesī nob̓ ⁊ ip̄e faciūt qͥdqͥd volēdo facimus ſiue bonū ſiue malū. In librov̓o d̓ libero arbitrio. pctm̄ aſſerit vſqꝫ ad̓o fore volūtariū ꝙ ſi n̄ eſſetvolūtariū nullū eſſꝫ pcc̄m Qd̓ dictū et̄ ſacri canones ꝯfitent̓. ſic̄ pꝫ xlvdi. c. De iudeis. Et xv. q. j. c. Merito. c. Illa. ca. Nō ē. Et xxxij. q. v. c. Sicei. Et. xxiij. q. iiij. c. Nabuchodonoſor. vbi d̓r Vaſis ire nūqͣꝫ d̓s redde̓tinterituſi n̄ ſpōtaneū inueniret̉ homo habe̓ pcc̄m Et idē habet̉ d̓ ſnīaexcōmunicatōnis. c. Cū volūtate. l. di. c. Si qͣ femina. c. Si qͥs. c. Quātū.c. Hi q̄. ca. Sepe ꝯtigit. Et c ad. l. corneliā d̓ ficarijs. lj. Et. ff. d̓ furtis l.Qui in iur. in pͥncipio. Et hoc retulit tullis in. ij. retho. noue inquies.Volūtate in om̄ībꝰ rebꝰ ſpectare cōuenit. Et ſeneca ad lucillium. Actōait recta nō erit niſi rcā fuit voluntas. ab hac em̄ actō. Gratianus inſuꝑ confirmat qd̓ dicimus d̓ pe. di. ij. c. Si em̄. §. Liberi arbitrij. Necad v̓tutē nec ad vicia neceſſitate tarhimur ſꝫ volūtate. Miero. āt in qͣſtionibꝰ ad helbidiā ſic pulcre loquit̉. Momines ſuo arbitrio de̓licti ſutneqꝫ em̄ bonū neceſſitate faciunt ſꝫ volūtate. vt credētes coronā accipiant increduli ſupplicijs mācipent̉. Et iteꝝ ibidē ait. Deꝰ eqͣli cūctos ſorte generauit et dedit arbitrij libertatē vt faciat vnuſqͥſqꝫ qd̓ vult ſiuebonū ſiue malū. Intātum āt dedit hoībꝰ lib̓tatē vt vox impia diſputetꝯtra creatorē ſuū et cās volūtatis illius p̄ſcrutet̉. Hec ille Que oīa ſa-piēs breui ſnīa colligit. ecc̄. xv. c. vbi ait. Deus ab mitō ꝯſtituit hoīemet reliqͥt eū in māu ꝯſilij ſui. Et paulo poſt ſubdit. Appoſuit tibi ignē ⁊aquā ad qd̓ volu̓is porrige manū. Ꝙ aūt hō liberi ſit arbitrij ꝓbatſcus tho. j. ꝑte ſumme. q. lxxxiij. Qm̄ niſi ſic eſſꝫ fruſtra eēnt cōſilia ex-hortatōeˢ ⁊ p̄cepta ꝓhibitōes pͥmia ⁊ pene. Inſuꝑ idip̄ꝫ colligit̉ a ſufficiēti agētiū diuiſiue. Quedā em̄ ſunt q̄ agūt abſqꝫ iudicio. ſic̄ lapis mo-uet̉ deorſuꝫ abſqꝫ cognitiōe. Quedā agūt iudicō ſꝫ nō libero ſic̄ aīaliabruta iudicat quidē oīus vidēs lupū. eū eſſe fugiendū naturali iudicioet nō libero. qꝛ nō ex collectōne ſꝫ ex naturali inſtinctu. Et ſimilit̓ eſtde quolibꝫ brutoꝝ animaliū. Sꝫ hō agit iudicio. qꝛ ꝑ vim cognoſciti-uam iudicat aliquid eſſe fugiendū vel ꝓſequendū. Et qꝛ iudiciū illudnō eſt ex naturali inſtinctu in particulari oꝑabili ſꝫ ex collectōe rōniſ-ideo agit libero iudicio potēs in diuerſa ferri. Ratio quippe circa ꝯtī-gentia habet viā ad oppoſita. vt ptꝫ in dyaleticis ſilogiſimis ⁊ rhetoricis ꝑſuaſionibus. Particularia aut oꝑabilia ſunt quedā ꝯtingentia Etiō circa ea iudiciū rōnis ad diu̓ſa ſe hꝫ et nō ē determinate ad vnū. Etꝓ tanto neceſſe ē ꝙ hō ſit liberi arbitrij eoip̄o ꝙ eſt rōnalis. Nec tho.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten