Sacre theologie magiſtri necnon ſacri eloquij preconisceleberrimi fratris Roberti de Titeo ordinis Minoruꝫ profeſſoris opus quadrageſimale perutiliſſimum quod de pemitentia dictum eſt. feliciter incipit.¶ Dominica in ſeptuageſima d̓ facilitate bonoꝝ opeꝝ ſeu beneoperandi ꝓpter quam peccatores ad penitentiam redire debentVSermo primus.Vltī ſunt vocati pauci vero electi. Nabent̓ hecverba math̓. xx. cap̄. et in euangelio hodiernoPropter nimia caritatē ſuā quā diligit deus rationalē creaturā nō deſinit vocitare miẜos pec-catores poſt lapſuꝫ atqꝫ rumnā peccati. vt ad euredeāt ꝑ penitētiā. Monet eos et expectat blāde multifariā. multiſqꝫ modis attrahit ⁊ allicit illos vt nō deſperēt ſꝫ currāt ꝯfident̉ ad fontē clemētie ſue. Pleriqꝫ v̓o negligūt renuūtqꝫ obedire voci eius ſuauiſſimeexiſtimātes oꝑa bona in quibꝰ penitētes exerceri oportꝫ. nō ſolū difficilia et dura ſꝫ omnino impoſſibilia. Quo errore firmato in eoꝝ mētelicentiā in malo ꝑſeuerādi ſuſcipiūt indieſqꝫ det̓iores fiūt. Qua ꝓpī exiſtimaui rē fructuoſiſſimā face̓ ſi aꝑuero quāta ſit ad bn̄ oꝑandū recteqꝫ viuendum facilitas ⁊ ſuauitas. Vn̄ in hoc ẜmone ad excitāda cordadura peccatoꝝ quos deus vocat vt ꝑ penitentiā electoꝝ nu̓o aſcribātur d̓ facilitate opeꝝ bonoꝝ ero v̓ba facturus. qm̄ ſapiētiſſimus md̓iredemptor in themate iā ꝓpoſito explicat māifeſte tarditatē renitemtiū quibꝰ ſalus eſſe nō pt̄. aſſerēs ml̓tos fore vocatos electos v̓o pau-cos. qꝛ pauci ſunt fortes animo ad v̓tutu oꝑa aggrediēda. quibꝰ facllitate actuū v̓tuoſoꝝ oſtēdendā duxi maxime ꝓpter tria.¶ Primo ꝓpter cauſam originalē. ¶ Ꝙ facile ē vnicuiqꝫ oꝑari bonumꝓpter cauſam originale q̄ ē homīsScd̓o ꝓpter adiutoriū diuinalevolūtas libera que non cogit̉.Tercō ꝓpter premiū eternale.¶ Capitulū primūRimo oſtēdo facile eſſe vnicuiqꝫ oꝑari bonū ꝓpter cauſaꝫ originalē. Nā ſi recte ꝯſideremus vnd̓ eſt ꝙ aliqͥ boni aliqͣ maliſint. nōnulli recte. nōnulli v̓o ꝑnicioſiſſime viuāt. inueniemusꝓfecto id ꝓuenire ab vniuſcuiuſqꝫ libero arbitrio et ſpōtanea voluntate. Hoc aſſerūt omneſ ſapiētes ſiue philoſophi ſiue ſancti. Vn̄ ariſtoteles. v. ethicoꝝ. c. vij. ait. fuſtū oꝑari om̄e voluntariū eſt. Et ī. iij. ethi-coꝝ ca. iij. Virtus voluntariū eſt et nihilominus ⁊ malicia voluntariūeſt. Et ibidē. Beatus inquit nullus nolēs eſt. Et ſeneca li. d̓ moribꝰ ait.