beatitudo in via q̄ eſt hoīm peccatorūſe lumine delectantiū in mundanis etquerenciū finem in eis. Nam laſciui finem boni ſiue beatā vitami ponunt indelicijs carnis. Superbi et elati beatitudinem querunt in dignitatū et honorum eminencijs. ſed oīa ilta vaniſſimaſunt et ſenſui et ratōni tōtraria. Nambt̄itudo ſcd̓m Boetiū eſt ſtatus oīm bonorū aggregacōne ꝑfectus. ergo vbi bonum aliqd̓ deeſt bt̄itudo eſſe nō poteſt.Ged vt de innumieris bonis omittamin ſupradictis omnibꝰ ſeturitas deeſt.ſine qua nichil ꝑfectum bonū eſt. ergooīs bt̄itudo talium nulla: minor patetad ſenſū. ꝑeunt diuicie. ꝑcunt delicie.peunt honores. defliciunt dignitates. etqd̓ oīm maius eſt moriunt̉ homines.qd̓ non contingeret in eis ſi ſtatus beatitudinis ſecurus eſſet Vnde exclamatGoetius hant queſtionem tractans. Opreclara hominū mortalium beatitudoquā cū adeptus fueris ſeturus eſſe deſiltis. Quō delicie beatū faciunt q̄ ſumte faltidium pariunt. in ventre putreſtunt et ſepe egritudinum tā et mortisexiſtunt. Quomodo laſciuie beatum facere poſſunt. que triſticiam cōpletē inducunt. vires corporis minuunt. et admortem diſponūt. Quomodo honoresbeatum facere poſſunt qui quanto homines ad altiora ſubuexrint tanto miaius hominibus precipicium minant̉.Quanto enim gradus eſt altior. tantocaſus eſt grauior. Vnde aſcendere nit/hil aliud eſt ꝙͣ pretipicium generare etpreꝑare. et tanto magis quanto aſcendit ſublimius Quomodo etiam diuiciebeatum hominem efficiunt que potiustum gladijs predatorū exponunt ſepediuites tum periculo corporis ibi vadunt vbi pauperes ſecure incedunt.Unde Goecius. Tu quoqꝫ qui nuncgladium pertimeſcis ſi hunc callem nudus viator intraſles toram latrone cantares. u̓ſus. Cantabit vatuus coramlatrone viator Fallax eſt ergo et vanabeatitudo. que haberi non poteſt niſi avanis in mundo. ꝙ ſi mn et racōnibustam euidētibus non aſſentis; audi diuinū ꝓphetā hanc bt̄itudinē deſcribenteu. et eam nō eſſe bt̄itudinē alſerētē.Erue me inquit dn̄e de manu filiorumhoīm quorū os lotutum eſt vanitatemet dextera ⁊tͣ. Ecce oris et operis iniqtas. ſed additur ſtatim mūdana ꝓſperitas. Primo quo ad filiorū felicitatemtum dicit̉. quorū filij ſicut plantatōnes in ſua iuuentute. filie eorum tōpoſite vt ſimilitudo templi. Secundo quoad bonorum fertilitatem. tum additurprouituaria eorum plena ⁊tͣ. Tercio.quantū ad animaliū fecunditatem. tūſubditur. Ques eorum fetoſe ⁊t.Quarto. quantū ad corporum ſanitatētuu ſubinfertur. Non eſt ruiua mateī̓eet. Beatum dixerūt populum cui hecſunt. Dixerunt. ſed non ipſe. ſed quiſtulti ſunt qui attendentes ſola preſentia tales p̄ditant eſſe beatos. ſed nunꝙͣita cenſuit Propheta. Nō eſt inquit itaſed beatus populus cuiꝰ domini deuseius. Quomodo beatus eſt houio ꝓpībona omnia ſupradicta q̄ citiſſime ſūttranſitoria q̄ non ducunt ad vitaui ſedad damnacōnem eternam. ſit eū dicit̉Iob. triceſimopͥmo. Quare inquit viuunt iuipij et ſubleuati ſūt cōfortatīqꝫ