Iob xxxvi. Spiritus eius ornauit telos. ſpiritus dei celos id eſt ſanctos ornat. quando animas ſanctorum ꝑ virtutes caracteriſat et ſibi cōformat Sedhodie multi ſunt qui plus appreciantur pulchritudineꝫ faciei corporalis ꝙͣmentis. cū tamtū pulchritudo corpoīsſit ꝓrſus uociua. trāſiteria. ſuperficialis et repētina Dico ꝙ pulchritudo corporalis eſt nociua. lit dicit porta. Rara ē cōtordia forme atqꝫ pudicitie. frequēter enim elegantia pulchritudiniscorporalis eſt de p̄dicio caltitatis. Quibio. Faſto ineſt pultris ſequiturqꝫ ſuperbia foruiam. lludunt formoſe. caſtaē quā nemo rogauit Vnde legitur in legenda beate Brigide. quā cū adultā qͣdam nobilis ſibi peteret cēiugem. ipſacaltitatis deſiderro apud deū precibusobtinuit. vt aliqͣ ſibi data corporis dit̉fermitate omnium ꝓcorum in tā cell̓aret inſtantia. Tunc vnus oculus crepuit et liquefactus eſt. qd̓ videns patereius ymiſit eam velai oculuſqꝫ eius ſanatus eſt. ſimiliter Amidro. in libro devirginitare. Iuuenē veteres fabule ferunt cū ꝓpter admirandā oris pulchritudinē in eū intēderēt muliēs: dicit̉ īaralle vultū ſuuꝫ ſtigmatibus. ne quapoſſet eum amare ¶ Sit pulchritudocorporalis nō ſolum eſi notiua. ſed eciātranſiteria et momientanea. Vnde Boetius in tercio de cōſolacōe philoſophitForme nitor rapidus ē et velox ⁊ vernalium florum mutabilitate fugaciorEt paucis interpoſitis addit Eſtimate ꝙͣuis vultis nimia corꝑis bona: dūſciatis qd̓cūqꝫ miamini īduane febrisigniculo poſſe diſſolui Eſt eciā pulchri311tudo corꝑalis ſuꝑficialis et apparenstantum. Un̄ Goecius vbi ſupra. Et ſiinqͥt linteis oculis bomines vterent̓ vtcoruiu viſus queqꝫ obſtancia penetraret. nonne introſpectis viſctribo illudAltibiadis pultherriuū ī ſuꝑficie corpus turpiſſimum appareret Igitur tepulchrum videri non tua natura. ſed oculorum ſpectanciū reddit infirmitasHanc igit̉ pulchritudinem ꝑuipēdaset pulciritudinem anime habere ſtudeas ¶ Tertio ſpiritu ambulare id eſi ſecundū inſtinctum ſpiritus ſancti. ipſeenim elenat mentes celeſtium contemplatione. ꝙͣ diu eſt homo in terra vidētur ſibi terrena corpora eſſe magna. teleſtia vero minima. cum ſecundum Alfraganum. minima ſtellarum fixaruꝫviſu uotabilium ſit maior omni terra.Et quae hoc niſi ꝓpt̄ approximatōemhominum ad hec terrenā et elongacōnēeorum a teleſtibus. Si vero oculus torporalis ⁊ terra elongaretur. et ꝓximaret celo tūt tēt ecōtrario. quia celeſtiaviderentur ſibi maxima. et terreſtriaquaſi nulla. ſicut oītendit Goecis in t̓cio de cōſolacōe philoſophie. ita dic ens.Ouinem terre ambitu ſitut aſtrologitis de mnonſtrationibus accepiſti: ad celi ſpaciū puncti conſtat eptinere raciene. id ē ſi ad celeſtis globi magītudīeꝫctōferat̉: nichil ſpacij prorſo habere iudicetur. Sit ſimiliter ꝙͣ diu home oculum ſpiritualis cōtemplatōis vel cenſideracionis nō appreximat celeſtibusſed accōmodat eū terreſtribus iſtis: celeſtia ꝑuipendit et terreſtria magnipt̉dit. ſicut manifeſtū ē in illis qͥ in terrenis gaudijs ꝑtē ſuā et ſortem rati ſunt