Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

non vtiqꝫ a domino iudicaremur.at iudicamur a domiino corripimur vtnon cuui hoc iuūdo dauinemur. qualiditerēt. Si te punis deus vltra nonrit. ſi āt te non punis. deus ipſe te puni: ne cum iundo dauin rit. Airuuieſt homo non facit qd̓ ſuo animalbrutum facit llaui lupus duui caulamouiū inuadit ne ſentiri a canibꝰ poſſitcōtra ventum ſemꝑ incedit. qui ſi taſupedem ad petrā percullerit. ſtatim vltor in ſeipſum inſurgit pedeu dētibuscapit et atriter eum ſtringit. quaſi ipſe fuerit peccaueīt Scd̓m iudiciūeſt ſuſpicionis aliene. facile ꝓptercorruptiontm nature homro inaluu deꝓximo ſuſpitatur. et hoc eſt ualum.quia ſuſpitioſus ſepe dicit inalū qd̓ eſtbonuui. et qd̓ beunm eſt dicit malumi.Si tamē iudiciū in ſola ſuſpicione ſtethumana tēptacō eſt. et pertatum veniale eſt. Sed ſi ſuſpicōnē tanꝙͣ certā diffiniat graue pectatum inturrit. Indeꝓpheta ſit̄ exponit gloſa. petit ab hociudicio liberai. dum dicit Amputa obꝓbrium mneū quad ſuſpicatus ſū quiaiu.t. iocunda et eſt ſenſus. Domine aſuſpitōne int libea. quia ſepe eſt falſa.et ideo quia tua ſola iudicia quia veraideo ſunt iocunda. ꝓpter eniui falſitatem ſuſpicionis. dicit Apoſtolus Corintheornui. quarto. Michi pro minimo eſt vt a vobis iuditer. aut ab huuiano die. nec incipſum iudito. qui auteui iudicat me deus eſt. Si ergo ſolusdeus verus iudex eſt. et nullo houio deſe poteſt iudicare vero iudicio: quantominij d̓e proximo. Vnde tum quidamfratrum dixiſſet abbati ſuo ſe eſſe turbatum. quia malum de quodam fratreaudiſſet. ait ille. Non credē debes. Etille. fidelis ē īqͦt ille hoc dixit. cui abbas. non eſt fidelis. quia ſi fidelis eſſetnon talia tibi retuliſſet. et ille rn̄dit.Ęgo oculis meis vidi. cui abdas. Cogita ego et iudica tua peccata ad modum trabis ſunt iuagna. tui vero fratris inagna ſicut ꝑua feſtuca Terciū iudiciū eſt temeritatis iniq̄. et ē peſſimuꝫ. quia qd̓ eſt ſolius dei ē vſurpatiuuu. de oculis eniu alieni cordis teuiere iudicare pectatum eſt vt Auguſtinij docet. Nam cognoſcere cor hūanumſolius eſt dei ꝓprium ergo aliorum iudicare occulta et cōdemnare; eſt ſibi idqd̓ de ī eſt vſurpare. et ideo hoc iudiciūeſt omuino prohibitum. Mathei ſeptiōNolite iudicare et iudicabimini. inquo enim ⁊t. Quid inqͥt vides feſtutāin oclō fratris tui ⁊tͣ Vn̄ Aplūs Col̓quarto. Nolite ante tēpus iudicat̉ quaaduſqꝫ venerit dominus illuminabitabſcōdita tenebrarū ⁊t. Et quid mnirūſi de occultis ſit eſt agendū manifeſ pectatū tum tanta examiācōe ſit iudicandū Non ſūt em atribi curāda vulnera que poſſunt dulci ſanari mediciānec eſt īfirme danda potis amara niſiſub aliqua dulcedīe palliata. nec vi ſcīdendum eſt apoltema ſi aperiri valeat emplaſtra ſiue virtute et oꝑe alicuius alterius herbe. aut huiuſmodi.Uude etiaꝫ in detretis in quadau diſtinttione notabiliter valde et bene dicitur. leniter caltigatus reuerenciamexhibet taſtiganti. ſed aſpera nimia intrepacio nec correctionem efficit net ſalutem Sunt ergo arguenda peccata