Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ceui ſimilis. de quo dr̄ carnis fruſtū ore gectaret. duu ūbrā carnis. ſubvnda alterā carnem putaret: carnibꝰdimiſſis ad viubrā cucurrit. ibi inchil īueīt vmbrā tarnibꝰ perdidit.Vn̄ de tigride dr̄. ſit aīal tāte velotitatis vt nichil illā effugere poſſit.qꝫ venatores filios erq auferunt in eijsvelocido fugam arripiunt. ſed tigridēeffugere curſu non poſſunt. ſed ſpetulo euū decipiūt. naui illā ſibi ꝓxiniare conſpitiunt. ſpeculum poſt ſe proitiunt. et tadtui ſuū ydolum in ſpeculovidens et filium eſſe tredens in imaginē tendit. et ibi quaſi filis cōgaudēsſpem ſuam ponit verū filium irrecuperabilit̓ ꝑdit. Sic qui in preſeati bonoſpē ſuam ſtatuunt vtrum bonuui auūttūt. ꝓpter qd̓ dicit̉ in Pſal. FFlij hominū vſqꝫ quo graui corde ⁊cͣ. Tēpeā̓lia ti dicūt̉ uana. qꝛ habentē ſaciantſed dicūt̉ mēdacīa. qꝛ qd̓ ꝓmirtūt donāt. Tercō uauitas attēdit̉ ī hoīs grēgratis date. Sed cūctis alijs omiſſis.vidēd̓ ē de ſola uanitate cōſcīe multiseſt cauſa ruine. De hac em̄ dr̄ Eccle. i.Ego inquit Eccleſiaſtes fui rex ī iherūſalē. ꝓpoſui ī corde mes īueſtigae ſapient̉ de omībꝰ ſiūt ſub ſole. ecceuuiuſa uanitas alflictio ſpūs. eo inmultas ſapīa ſit īdignacō multa. esaddit ſciām addit et dolorē. et licet oēsturioſi ſūt uani ut dicūt oēs predeſtinatos qͣlitercūqꝫ vitā inſtituētes ſalustum iri: vaniores tn̄ ſunt qui diuineſciēcie cauſas īqͥrūt. uauiſſimi aūt quioīa ex necellitate veīre tōtēdunt. nichilqꝫ liberū arbitū fui dicūt. Sꝫ hocdicunt ſibiipſis aꝑtiſſiue cōtradicum deum eſſe p̄ſciū futurorū alſerunt.ē deū eſſe dicūt tredūt. ſed ex ntc̄itate oīa tuenire contendunt. deū eſſe deſtruūt. notēdū eſt igit̉ dicere omē futurū eſſe necellarium. et eſt deſtruē eſſediuinum. et ē cōtra certum exꝑimētū.et eſt cōtra omnis ſciencie detumentū. deſtruat eſſe diuinū ꝓbat̉ ſit Giouine futurū a deo p̄ſcitū eſt neteſſariūergo deus ex voluntate ſed ex netellitate idē ꝓducit ad eſſe. qꝛ vo uaturium et nccelſariū. ſiue ut u̓bis utar philoſophi: ꝓpoſitū natuā ex oppoſito diuidant̉: nullum volūtariū ē neceſſariūnet ecōtra Drq igit̉ ex neceſſitate oꝑat̉quidquid in mūdo oꝑat̉. ergo ē pnͥtipiū voluntariū. Et eſt nobilius volūteriū ꝙͣ ſit necelſariū. ergo deus eſtnobiliſſimū pͥncipiū nec cōſequēs ſūuiū bonum. Sed euine qd̓ tale eſt de q elt. ſed hoc cōſequēs eſt ſalliſſimū. erge et an̄cedēs. Itē ſi deq ex neceſſitate opat̓ ſitut ſol de ncc̄itate lucet. lit̄ ſol nonp̄t lutē: ita deus qd̓ fcīt poteſt dimittē. ergo cōſtat deū lūme potetit. ergo nec cōſequēs deū eſſe. Itē ſideqͥ putipiū voluntariū eſt tumſiet ī ſolis habentibꝰ volūtatē ſtīa t.ergo deus ſcīam habet ullā. ergoē deus. ſine ſtīa oīm futurerū ſcituciaui habet. Sed utrūqꝫ cōſequēs īpoſſibile eſt. ergo et an̄cedēs. Itcui ſi ōne futurū necellariū ē nichil mortalit̓ bonūa malū ē. ergo ualet deū plus laudae̓ꝙͣ blaſphemare. plo dilige̓. ꝙͣ odire. plus ei ſeruire et obedire ꝙͣ contrariū fatere. qd̓ ſi verū eſt deus bonus ē. qꝛ hoc opo boītatis ē. ſed hoc ē fal. ergo ⁊cͣ. Stē ſi nichil bonū vel malū