eſt vt ex ſuptrioribus patet. ēgo nullapena que a deo infligitur iuſta ē. Qn̄ergo deus luciferum deiecit. dū pͥmesputes de ꝑadiſo expulit. dum mūdumdiluuio ꝑdidit. dū ciuitates ſodomorūſubutit. ī iuſte egit. ergo iniuſto ē deq.Si ergo or qd̓ futurū eſt neceſſariumeſt: deus vtiqꝫ deus non eſt. Itē ſi oīfuturum ex neceſſitate euenit. fruſtrain mūdū filio dei venit. fruſtra docuit⁊ lezem dedit. fruſtra ad penitenciaminuitat. et fruſtra mortē ſuſtinuit. ergo non veritas fuit. fallū ergo eſt quicqͥd eccleſia credit. quare cum oīa falſaſint reſtat hoc falſum eſſe ꝙ hec oīa cōgit cōcludere. Sctūdo dicere om̄e futurum eſſe neceſſe eſt cōtra expunitutumtertū. Nā manifeſte ꝑcipit homo in ſeipſo ꝙ quidam ſunt actij inuoluntarijNlā nobis nolentibus verberamur nobis nolentibus inorimur. net hoc vitare pollumij. ſed nobis non nolencibusſed volentibus manducauius. īcedimoet ſedemnus. ergo li ōne voluntariū contra neceſſeriū eſt diuilū. reſtat non oēfuturum eſſe neceſſariū. Itē ex noſtraſcitncia ſcire poſſumus quid de dei ſciētia tredere debeamus. Sed cōſtat ꝙ ſite video ambulare te ambulare ſcis. ſedtertilſime cognoſco ꝙ non ideo aubulas quia ego aubulare te ſcio. quia etſiotulos ad alia utā et te auibulae obliuioni tradam: non tn̄ tum p̄ſcitu ſciētiebelines ambulaē. ſi deſines. ſit tur amibulacionis inta ſcitucia eſſet tā: ergoſtīa quātūtūqꝫ ſit de c̓ta re: cā rerū nōeſt Non ergo qꝛ deus p̄ſcius rtrū ē iōōnt futurū de neceſſitate eueniet. quiadtus ſitut rem futurā nouit. ita et modum quo eſt futura p̄noſcit. Vnde nonſolum mne ſciuit pectaturū ſed libertatelibei abitrij me pectaturum prenolcit.Vnde Anſel. dicit ꝙ hec non eſt contedenda Deus ſcit hominē peccaturū: nͥaddas ꝙ ſcit tum peccaturū ex uitā arbitrij libertate. ¶ Tercio dicere omēfuturū elſe necellarium; eſt cōtra oīsſcientie docunētū. Nam philoſophiadiuiditur in tres ꝑtes In ſciēciaꝫ moralem. racionalem et nalem. At nioralis ſciencia ꝓbat aliqd̓ eſſe ſūuiū bonūqd̓ eſt finis oīm actuuiū Sciēcia rōnalis ꝓbat aliqd̓ eſſe lūmū veruu qd̓ eſtlumen ōniū racōnū. Scirucia natual̓ꝓbat aliqd̓ priuium eſſe et lūuiū qd̓ ēprīcipium omniū natuarū. e̓go ſit̄ deiſtis dicitur deus ē infinitus. et tōſiatꝙ ur̄ intellectus eſt omnine finitus tūfinitū ab infinito excedatur ī infinitūtōſtat eē ſtultiſſimū velle rimari diuinū ſecretū qd̓ eſt occultiſſiuū Itē philoſophus dicit ꝙ noſter intellectus habet ſe ad maniſeſtilſiā nature ſitut oculus veſpertilionis ad lucem ſolis. ergoſi nō poteſt manifeſta cogitare quō nondeficiet ad occulta? Et ſi ſit deficit circacreata quō tredis cognoſcere intreata?Stultū igit̉ cōſcat eſſe de diuinis occultis diſputare velle q̄ nō poſſumē hec īferior⁊ cogneſcere. Dit tu michi qͥ auimaui tuā tōmittis diuine p̄ſciētie: qꝛmagis tuā negligis aīaꝫ ꝙͣ oīa tua aliaSi eūī bonū agē rēnuis qꝛ dicis ſit neteſſaī̓o in qꝛ deq ip̄e p̄ſciuit: qͣre ſit decorpe tuo nō dicis cū īfirmaī̓s? ſed queris tibi meditū vt ſaītatē cōſeq̄ poſſis.Quae̓ cōed̓. qͣre bibis ſi p̄ſciēcia tūctafacit? jͣre nō ita corpus vt aīam p̄ſeīt