Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vana et vidiſtis vobis mendat: a Pſaielviij Cōfidūt ī nichili loquūt̉ vaītatis Itē eit vanus ī oꝑando. Se. ij. vana ſunt oꝑa corū et riſu digna. et ideodicit̉ iiij. Regū. xx. Abieterūt legē domini et pactū qd̓ pepigit prībus eorum et ſecuti ſūt vaītates et vana egerunt. Itē ē rauus in ſua adoleſcenciadiffluēdo luxū fluxū. delectatōibꝰtarnalibꝰ īſiſtendo qꝛ adoleſcēcia parūdurat et voluptas ad momientū delectat. ſed in eternum extruciat. vn̄ dicit̉Eccl̓. ſecūdo Si multis annis vixerithomo in hijs oībus letatus fuei̓t:; meminiſſe debet tenebroſi carceris et dierum inalorū. venerīt vaītatis arguent̓ p̄terita. et ſequit̉. Adoleſcenciaet voluptas vana ſūt. Itē houio ranꝙeſt de pulchritudine gloriando vnde dr̄Preū. fallax gracia et vana eſt pulchritudo Quid vanius ꝙͣ qd̓ modica febre diſſouilt̉? Un̄ Boecius. forme nitor tam rapida ē velox vt ūnaliū fle ſit mutabilitate fugatior. Secūdavanitas eſt attendit̉ in bonis fortuē homo tota dir nitit̉ cōgregare. tanꝙͣ ea natue̓ ſue vanitatem tollere poſſitllā Hugo dicit. Panū ē qd̓ calſa ſpefruſtrat expectātē. ſiue ſit fluidūlilie tredatur. ſiue fragile credat̉ ſoliduui. ſiue vatuū putet̉ eſſe pleuumnet quiettui dat laborāti net plenitudinem cōtiuenti. ergo ſi temporalia oīarana ſunt; quomodo ſuſtinebunt tumſint labilia? quō quietabūt ſint fluidaº. quomēdo ſacrabunt ſint vatua. tnim ſecundum philoſophū nemodet qd̓ habet: quemodo quod eſt va p̄bere poterit alteri fulcimentum.Quō baculus vatuus pōdus hoīs ſultentabit? Itē quō rmbra veritatem replebit? Propterea dicit̉ Ectl̓. ij. in yſona ſalonionis. Magnificaui inqͦt oꝑamita. edilicaui domos. plantaui vineas. feci ortos et ponieria. et conſeui eatūctis generibꝰ arboruui. exſtruxi piſtinas aquarum. poſſedi ſeruos et ancillas. multāqꝫ familiam habui. armētaboī. et magnas ouiū greges vltra eēs fuerūt an̄ me. et oīa delideāueruntoculi mer.ū negaui eis. nec ꝓhibui cormeū quī voluptate frueret̉: Quisvnꝙͣ diues vt iſte; et tn̄ ſtatiui ibid̓adiungit. Cūqꝫ me tēu̓tiſſeui ad vniūſa que fecerat manqͣ mea. et ad laboresin quibus fruſtra ſudauerā. vidi inbus vanitatem et alflictionē ſpiritus nichil ſub ſole ꝑmanē Quid ego ſtulcius ꝙͣ amorē ſuū ponere in vanū. ſperare in vano. et domum ſuam cōſtituēſuꝑ vano. Vnde dicit Iſa. xx. loquēsde mundo ſub figura egipti. ve vobis filij deſertores ſperantes auxiliū ī fortitudine pharaoīs et habentes fiduciamin viubra egipti. erit vobis fortitudo pharaoīs in cōfulionē fiducia vinbre egipti in ignominiā. ſubdit egiptus fruſtra et vane auxiliabit̉. Etnota valde ꝓprie egiptum ſiue inunduui viubraui eſſe dicit. naui viubra licet habeat omnis corꝑis liniauitte. ſoliditate tn̄ corꝑis et mēbrorum penitus caret Vnde ſitut ſtultus eſſet vinbram ſuam in ꝓfundo flumine cernēstōfidens ſuper eaui aſcenderet. cum abta ſuſtentari poſſet. Sic per omnia ſtultus exiſtit qui in iiuudi vanitate confidit. Nam omnis talis eſt illi