Ieremie. iij. Si dimiſerit vir vxoremſuam et illa recedēs ad eo duxerit virūalterū: nunqͥd reuertet̉ ad eum vltra?qͣſi diceret. nō et ſequit̉ Tu autē fornitata es tū auatoribꝰ multis. tn̄ reuertere ad me et ſaltem auimodo vota mepater meij dux virginitatis met tu eset ꝓpterra dicit̉ luce xv. ꝙ dumi filiusꝓdigus ad patrem rediret. dum patertum adhuc longe eſſe vidit. eduiam illiiuit. in amplexus eius et oſcula eiusruit. ip̄m mox veltiri ſtola pͥma p̄cepitanulum in mauibus eius dedit. ipſumcalciari mandauit. cōuiuiū illi ꝑmnaxiuiū preꝑauit et omnes cū eo letari p̄tepit. ⁊ ſtolam priuiā accipe inuocenciā.ꝓ auulum quo deſpōſat̉ anima accipefidem formatā. per calciamenta autemintellige bona opera. per cōuiuiū verointerna gaudia. quibus paſcitur ſpiritualis ſubltancia. O ſtupenda et inaudita miſericordia Quis vnꝙͣ deſperet?quis amplius quantūcumqꝫ peccatorde venia dubitet? quis tam piū patrētoto corde nō auet? Inde Auguſtinusllemo de dei pietate diffidat qꝛ maioreſt eius miſericordia ꝙͣ nrā miſeria. ſictai feltinat abſoluere reum a termentocōſcitncie ſue. quaſi plus truciet eumcompaſſio miſcri ꝙͣ ip̄m miſerū paſlioſui. ¶ Scd̓o eſt benigniſſimꝰ in cōſolando filios penitentes. ipſe enim ſiturbenigne ſuſcipit. ſit ſuſceptes benignefouet et nutrit. eſt eū vt Apoſtolo aitPater miſericordiarum et deus tociustōſolationis qui cōſolatur nos in omnitribulacōne nrā. Vnde et ꝓpheta dicebat. ſcd̓m multitudinē dolorum intorūin corde meo conſo. tu. le. a. me. ꝓpterhot ipſe dominus ait Ia. xlix. Nunqͣdpoteſt mulier obliuiſci infantē ſuum vtnō milereatur ſilio vteri ſui. qͣſi diceretnō poteſt et cōtludit et ſi illa eblita fuerit ego tamen non obliuiſcar tui Quisamor materns auiori eſt ſumilis et tūvidetis ꝙ diuinus maternum auioremexcedit. ergo ſi non timet houis ad matrem accedere quā offendit. eo ꝙ ex natura filiū diligit. multo minus timeredebetis redire ad clemenciā ſummi patris. de que certū eſt ꝙ uiagis ꝙͣ materin infinitum nos diligit. ¶ Tercō efediligentiſſimꝰ in exaudiēdo filios ſupplitantes. vnde ſicut patet in ſuperioriſermone non ſoluui qd̓ petit̉ dat ſed adpetēdumi inuitat. vt petere homo nō tiuicat. Un̄ dr̄ Io. xvi. Si qͥd pecieritispatrē in noīe meo da. vo. nō alijs qꝛ viAugo exponit Semꝑ deus hoīeꝫ ꝓ ſeexaudit. ſi qd̓ petit ſalutiferum ſibi ſitſed nō exauditur homo ſeuiꝝ pre alijs.Sole: eciā dici qd̓ exaudit̉ homo ſemiꝑad meritū ſed non ſemꝑ ad votum necdebet mirari ſi deus nō exaudit hoīeꝫuociua ſibi petentē qꝛ net pr̄ tarnalisfiliū exaudit ſi qd̓ ſibi nociuū eſt petit.ymmo ſepe ex hoc eum verberibij ſubicit. Vnde arguit Dn̄s Mathei ſeptimoa minori cum ait Si vos cū ſitis malinoſtis bona data dare filijs veſtris ⁊t.¶ Quarto eſt deus liberaliſſims in ꝓmouendo filios diligences et aīmo ſuiamore languentes. iuxta illd̓. Deduc.eos donet in finem ꝑfectum adducat.Vnde er̄ pͥma Io. iiij. Videte qualemtaritatem dedit nobis deq pater vt filidei nominemur et ſumus. Gi ergo aariſſimi huius patris ſummi volumus