deus. ipſe ſalus. ſciplo eſt bonij. ⁊ ideoſūme boni a quo ouinis homo eſt bonꝙUn̄ Augo. Quia dec bonus eſt. ſumꝯet in qͣntum ſumq̄ boni ſumij. ſed quidimis ſala ſͥoēs iuſtitie nrē Pſaya. teſtante n̄ ſicutpānus mntlurate. ſi dīne boītati fuerītcōpate. Neuis eū inundus a ſorde necīfaus tuiq eſt vnius diei vita ſuꝑ terrāQuis eū gloriabitur vt Galouion aitmūdum ſe hrē cor? Iob. Ecce eniui luāunt ipſiunē ſplendet et celi non ſunt mūdi in cōſpectu eius: quāto magis hō putredo.et filius hoīs verinis. nō ergo hō iuſtoſuꝑ terrā qui faciat bonū et nē petret̉Conſiderās ergo aplūs ſuā prauitatēet lūmam dn̄i bonitatē dicebat Dn̄e tuui la. pe. Tu nobiliſſimo in vili. tu potētiſſimij mn nichili. tū ſapientiſſiuq̄ mͥignoranti. et tu aptimus mithi pctōrinūꝙͣ lauabis in pedes in eternū. llauidnē nō ē. dignū vt laues. tui domīq aitSi nō lauero te nō hēbis ꝑtem mecurairrin du et itimQd̓ timēs petri rn̄dit. Dn̄e nō tātumpe. ſed et ma. et cap. iuira mutatō. qꝛ qͦex admiracōne nō lauabis mnͥ pedes aiebat. ex timoe̓ ſe totū lauandū effebat.Sequitur lauas in pedes ī quo noͣturſumma lumilitas in opere cōſequentiNam eo modo quo ſupͣ eſt explauatumſi tomꝑas nos ſeruos ad dn̄ui aliqͣliterapparebit quāta fuerit humilitas in lotōne pedum. Sed noͣndū ꝙ in locioneſunt qͣtuor .ſ. genu flectio. luti ꝑ locōeꝫabſterſio. ipſorū prdū deſittacō et deoſculatio. Duii erga iſta qͣtuor xpriſtusfecit ad qͣtuor nos īſtruxit. Nam in genū flectione ꝓfundami attende humilitatē. in luti remotōne altiſſiuiam ītellige pauꝑtatem. in delictatōne conſidtācaltitatem. ſed in eſculatōne tēſidera latiſſimam caritatē. Dico ꝙ in locōne eſtgenū flectio ſiue ad terram ꝓſtracio. ethoc ꝓfunde humilitatis ſignū eſt. maxiuit ſi ſit genū flectio maioris ad miniuiū. A quotunqꝫ tamen het ꝓſtracio ſiat. huīlitatē ſignat. ⁊ de hoc poteſt accipi illud Gtn̄. xviij. vbi dicitur. ꝙ apparuit dn̄s abrabe. in cōualle mamibreet tum leuaſſet oculos apparuerunt eitres viri ſtantes ꝓpe tum. quos cū vidiſſet tuturrit in occurſum eorū ⁊ adorabat interra et ait. Domine ſi inuenigratiā in ocul̓ tuis ne ꝑtranſeas ſeruūtuum ſed afferam pauxillū aque et lauent̓ prdes veſtri. Llotate verba et ſignate miſtrria. Nam humilitas ſuit in⁊ doratōne. in obuīacōne. in pedū locōne. Sed miabilis fuit fides in dei vnius et tui cognitione. Nam tres vidit etvnū adorauit. Vnde nūt ſingulariter.nūt pluraliter loquebatur ad eos. ſcd̓oin locōne eſt ꝑ ablutōtu luti remocio īquo nobis dn̄s paupertutem cominendauit. Nam qͦd ſūt tꝑalia oīa niſi litūet ſtercora? Vnde dr̄ llaū Vſqꝫ quo aggrauas tōtra te dēſum lutum. ⁊ aplūsOīa arbitratij ſum vt ſtertora. vt xp̄ilutrifaterem. quid autē ſunt prdes niſinrē affectiones? Dum ego ꝓpter xp̄mtēporalia abicimq̄. pedes nrōs id eſt affectiones a luto abſtergimus Vnde domumij dicit Io. xiiij Qui lotus eſt noniudiget niſi vt pedes la. et eſt in. totqet eſt qͣntum ad hoc ſenſus verbi. Quilotus eſt. id eſi temporalibus liber eſi.ſolum hoc indiget vt affecte lauet. id ēvt temporalia ilta nen amet. Nam etapud nos vulgare eſt. ꝙ duui aliquis