pauper eſt. dicit̉ qꝛ bene eſt ¶ Tercioin locōne pedum eſt ab aqua deſictacīoin quo nobis caſtitas cōuendat̉. qͥd cūeſt humorē aqueū a pedibus remouereet ſiccitatē iudutē niſi ab aſpcībꝰ nr̄isomnem molliciein tarnis abſtergere etomnē fluxum carnalem liccitate taſtitatis ne fiuat āplius retine̓? et de hoc p̄tcōuenienter exponi illud Iudith. iiij.vbi habet̉ ꝙ Iudith exuit ſe veſtimentis viduitatis ſue. id ē triſticie et lauitcorpus ſuū lacinis ſcīmonie et vaxit ſeoptimo mirro amaritudine pnīe et impoſuit mitrā ſuꝑ caput ſuum odorē .ſ.ſuauitatis bone fame et induit ſe induuientis iocūditatis. id eſt oīui virtutūagmine et poſuit ſandalia in pedibus.id ē amorem cōtinencie. Quid eū ſuntſandalia qͥbus pedes ſtrīgunt̉ niſi illaoīa qͥbus humanq alt̓cūs a carnalibuscohibet̉ Vnde et ibidē ſequit̉ ꝙ oīs iſtacōpoſitio non ex libidine ſed ex virtutepēdebat. ¶ Qr̄to in locione eſt pedumoſculatio. qd̓ ſignū eſt caritatis. nā oſcūlum amoris eſt ſignū Vn̄ ſpōſus Canpͦmo. Oſculet̉ me oſculo oris ſui ⁊tͣ. dūergo dn̄s oſculū pedibꝰ aplōrū īpreſſiteis caritatē feruēcius cōmendauit. Un̄q̄libet poterat dicē illud Can. iiij. lauipedes meos quō inquinabo illos? et dehac locōne caritatis hēt̉ Gen̄. xix. vbidicitur. ꝙ lotꝭ cū vidiſſet angeles iuitobuiā eis et dixit Obſecro dūi mei declinate in domū pueri vri et lauate pedes vrōs ⁊cͣ. et ſequit̉ ibi. quō fecit eiscōuiuiū. que oīa ſpectant ad caritatisofficiū. Iſtis qͣtuor utūtibus lauari debeui vt in dīna veneratōne et ꝓximiſeruicio nobis aſſit huīlitas. in rebusvanis aſſit voluntaria pauꝑtas et incorpe alſit caſtitas et ī corde taritas vtſit nullū peccatum ſit nobiſcū in cordenullū in corꝑe. nullū in oꝑe. nullū incōuerſacōne Un̄ dr̄ Sē. laua a maliciator tuum ihrlū vt ſalua fias et yſay. i.lauamini mūdi eſtote et auferte malumcogitacionū veſtrarū ab oī in. quieſcitea pu̓ſis diſ. bn̄facē Nā et ꝓpliā dicebatlauabo ꝓ ſingulas noctes let. in. la. in.ſtra. in. ri. Ilta cōcedat ipſe dn̄s nobisqui diſcipulorū hodie pedes lauit. Cuiſoli eſt honor et gloriā. Amen¶ De Paſtione dū.Bi dolores vt ꝑturiētis. Verbaſunt hoīs palſionē diicam recōlentis et ipſam ꝓut eſt poſſibile exprimentis Nam qͥd doloroſiq. qd penaliusqͦd auiarius ꝙͣ miulieris ꝑtus? Vn̄ dr̄Gen. xxx. ꝙ duui Rachel pareret egrediente anima pre dolore vocauit filiumbenoni. id ē filiū doloris mei. maximoem̄ dolor exiſtit qͦ a corꝑe ſano taui citoanimā excutit. Duin ergo ꝓpheta doloreui trutis xp̄i vellet expinere vt ꝑturientis poſuit ꝓ exemplo. quo maiusaliqd̓ inueīre nō potuit. hoc ad inſtruttionem noſtrā voluit cohibere vt ꝓ hocpoſſimo aliqͣliter cogitare. quātus xp̄idolor fuerit in cruce. ¶ In verbo ergop̄millo maxīe tria facit quibꝰ diicampenā maximā fuiſſe cōuintit. nam illapena credit̉ eſſe maxīa que eſt in doloreintēſa. que numero ē multiplex et vaī̓aet que ē tꝑe diuturna Sꝫ pena dn̄i fuittalis. ergo maxīa: Nlā pͥmo p̄mittit pene dūice diuturnitatē Scd̓o quoqꝫ ſubnectit pene niltiplicitatē. Tercē ſubd̓t