inania. quidā vero per viā iuſtitie ſcīet iuſti ad bona felicia et eterna Itē auaros detipit falſa cupido. ſuꝑbos fallit glē altitudo luxuioſes ſeducit corporū pulchritudo. hēticos decipit intelligencie ebetudo. ſed iuſtos allicit et̓nedulcedinis magnitudo et glorie īſpiātecelitus ctitudo. ¶ Dicaꝙ ergo ꝙ qͥdamturrūt. ſper viā auaricie tredētes eſſein diuicijs lūmium bonū. naui ſapiensv̓t. illud qd̓ qͦſqꝫ p̄ ceteris petit illo ſūuiū aſſerit eſſe bonuui quaē beatū illūſtatū iudicat quē p̄ cetei̓s ipſe deſideātet qꝛ auari ſolas diuicias appetūt ideoſūmum in diuicijs bonumi ponunt. vn̄Boetio Quidā ſūmū bonū eſſe nichiloindige tredētes vt diuicijs altluāt elaborāt. vn̄ dr̄ iiij. Regū. v. de yezy puero heliſey Qui auaritia victus ait Pepercit dn̄s meij naauiā ſiro vt nō accipēt ab eo q̄ obtulit currā ergo poſt eūvt attipiā ab eo aliqͣd ⁊ ſequit̉ ibi quō iuit mēdatiū finxit. viſtimēta et argentū accepit. ſed dū paupertatē effugerevoluit ꝓpt̓ petuniā leprā incurrir. Oquāta ſtulticia. ꝙͣ. falſa. ꝙͣ vana beatitudiuē in dīcijs q̄re. q̄ nō ſolū n̄ pūt beatitudinē dare ſed dū hn̄t̉ magīs faciūtindigē Nōne q̄ plura habet pluribꝰ ſeruientibus indiget ꝙͣto pluā hn̄t tantopluī̓bꝰ ſeruientibus iudigent Igit̉ nōfaciūt hoīem felitē ſed ampliq indigentē Un̄ Boe. Qui tantis laboribꝰ tantis auxittatibꝰ tātiſqꝫ ꝑicul̓ pecuniātumulare cōtēditis. puto inqͦt ꝙ fugae̓indigentiā vultis ſed in cōtrariū vobishoc cedit. qꝛ ꝙͣto plura cumulatis tātoad defenſionē ſuppellectil̓ piui̓bꝰ indigetis et addit O ꝙͣ pula cōdicio vt hōdiuinū anima ſplendē n̄ō poſſe tredarniſi petunia fulgeat. Nam iuijt alia aīuialia ſuis rebus cōtenta ſūt. vos autēdeo cōſiliēs mentis a rebi īfimis ornauiēta q̄ritis. net ītelligitis qͣtā treatoiiuiuriā faciatis Nam ille inqt vos oībus rebus p̄poſuit. vos vēo ad iſta viliſſima q̄cūqꝫ detruditis dignitatē veltrā. Scd̓o q̄dam turrūt ꝑ viā ſuꝑbie.q̄rētes in honoribij et dignitatibus ſūuiū bonū Vn̄ Gapiēs qͦdam Sūt quilūmū iudicāt eſſe bonū: in honoribꝰ vtmaiores apd̓ alios habeant̉ et hij vel īſe ſublimari cōtendunt vel ſublimibusinhēre conant̉ De tali ergo ſuperbo dr̄Sob cucurrit aduerſus deū erecte collo Adu̓ſus vtiqꝫ deū tucurrit Din tontra dei p̄ceptū aſcendē tꝑaliter q̄rit etgloriam que ſolis eſt dei cōcupiſcit Sꝫquare nō cogitāt miſeri. vbi ſit nūt pottucia ceſaris vbi rabies inaudita nēonis? vbi fatūdia citeroīs? vbi eloquēciademeſtinis? vbi fortitudo ſamꝑſonis?vbi etiā gloria ſalomonis? Sed ſi ſūmūeſſe nō poteſt qd̓ vtiqꝫ ꝑdi poteſt. r̄ſtatī nullis eſſe dignitatibus lūmū bonūtū in eis nullū ſit ſtabile fundamentūBoe. Quid me felicē tociens iactaltisamici? Qui cecidit. ſtabili non erat illegradū. quaſi dicēt Si in honoribus etgloria felix fuilſem: eos nullatem perdidiſſemi. ¶ Tercō currunt laſciui adbona tarnis ſuauia Vnde quidam philoſophi ſunt. qui dicti ſunt Epituri. qͦſuuimū bonum poſuerūt in delectatōibus carnis. ꝓpter hoc dicit̉ Danie. iij.capit. ꝙ ſurrexerūt duo ſenes ⁊ cuturrerūt aduerſus ſuſannam et dixeruntad eā Ecce oſtia ponierij clauſa ſūt ⁊cͣ