gloria. In hijs tribus eſt ꝑfecta ſalus.qꝛ liberatio a culpa reſpicit ſalutis iniciū. ꝓfectus in grā reſpitit tēpus mediū. ſed poſicō in gloria reſpicit graciecōplementū. nichil eſt em̄ aliud gloriaꝙͣ grā tōſuanata. ¶ Dico ergo ꝙ domini pͥmo ſaluat nos liberando a culpa. quid eū aliud culpam putas eſſe ꝙͣlanguorem. nam febre corpus atteriturſed anima culpa vexat̉. egritudine caromorit̉ et culpa ſua vita aīa ſpoliatur.ſitut eū corpus viuit pn̄cia anime. ſictimnore itēanima pn̄cia gratit. vnde ſicut recedētedulut ꝑanima corpus iuerit̉. ſit recedente grāanima vita priuat̉. Dūs ergo culpamab anima tollit ei ſalutē tribuit. Vndedictū fuit ab argelo de dn̄o Mathei ij.Ipſe tu ſaluū faciet populum ſuum apercatis eorū. Scd̓s dn̄s ſaluat in grāroborando. ꝙͣuis eū nō frat purgatiojaliatus rculpe ſiue infulione grē. qꝛ nō pelliturfrigus niſi ꝑ talorti. nec tenebra niſiꝑ lutē. nec nigredo n̄ per ſuꝑuenientēeſt aūt valbedinem. gratia autē in aniua introducta mox in ſeipſa deficeret. niſi eamdn̄s roboraret. nam ſitut ipſe eſt oīmquātū iirerum creator. diſtributor ita et gubernator. Vnde dicitur in Actibꝰ. Non eſtaliud nomen ſub celo datum homībusin quo oporteat nos ſaluos firri. qꝛ lit̓ꝑ xp̄m viuificamur et a peccatis purgamur ſit ꝑ eum in gracia cōſeruaaurVnde ip̄ſe dicit in Pſa. Ego qui loquoriuſticiā et ꝓpugnator ſuū ad ſaluandūPrepugnatorē ſe dicit. qꝛ cū adu̓ſariosnrōs pellit nos in bonis ꝓficere facit.¶ Dīca in lxx.Unes quideui currunt ſed vnusaccipit brauiū .i. ad Corin. ix.Si antiquorū oīm dicta diligenti fuerint examine cōpenſata: rua cōmuniſentencia et mirabili tōcordia. tlamatoīs ꝓphecia. clamat ſanctorū doctrina.clauat et ipſa exꝑrentia que ratēnaliauime naturalit̓ eſt imprella: ꝙ omnīshomo btūs eſſe appetit ꝑ naturam. Eſteiū beatitudo bonorū oīm plenitudo.vt dicit Richard̓. vel ſicut dicit BoeciaBeatitudo eſt ſtatus oīm bonorum aggregacōne ꝑfectus. ergo ſi naturaliterhomo appetit bonum maxime appetitillud bonū qd̓ eſt amnis deliderij cōpleuientum. et hoc eſt qd̓ dicit Boetius.Ominis inqͥt mortaliū cura ad vnū bt̄itudinis finē nitit̉ ꝑuenire. hoc autē eſtinqͥt ſummū bonerū oīm qd̓ mentibushoīm natuāliter eſt impreſſum quo qͦsadtꝑto nichil vlttriqͣ deūiderare queat.¶ In verbo ergo p̄millo diligent̉ inſpecto. Priuio oū̄t Aplūs eſſe officiumappetere ſumuiū bonū. Scd̓o dicit ꝙnō eſt oīm ꝑuenire ad brauiū ſic optatum. Dicit ergo pͥuio ꝙ oēs bt̄itudinēappetūt Vn̄ dicit ꝙ oēs currūt. Scd̓oon̄t ꝙ non oēs ad finē hunc ꝑueniunt.cū adiungit. ſed vnus accipit brauiū.Dicit ergo oēs currunt. id ē ouines adꝓpoſitum brauiū tendunt in gn̓ali. ſederrāt multi in ſpeciali. ibi lūuiū bonūponentes vbi nō eſt net eſſe p̄t Boeciq.Eit ſūmi boni naturalit̓ mētibꝰ hoīminſerta cupiditas. ad falſa tn̄ deuius error adducit. et ides Nōnd̓ ꝙ quidā turrunt ꝑ viā opulencie. nā auari currūtad boͣ diſtantia. quidā currūt ꝑ viā arrogantie ſuꝑbi ad boͣ ſublimia. quidaꝫꝓ viam laſciuie. laſciui ad bena ſuauiaquidā ꝑ viam ſallacie. heretici ad bona