tamꝙͣ filij kariſſimi ad eius graciā inuitamur. Cōuertimini iuijt ad uit etego cōuertar ad vos. qͥd hoc dulcius. qdbenignius? qd facienti vtilius?ijs hocꝓximo ſuo impēderet? qͥs rex nō maluui ſeruū puniret quē ſuū ꝓditorē cognoſcēt? ſed heu me qꝛ ex dūi pietate vn̄debereaq eſſe meliors: ſumq deterioēset vn̄ debereuiq ſibi eſſe ad ſeruiendumꝓmptōres. ſuuiq deteriores ad malicias ꝓniores. Vn̄ Aplūs ad Roe. ij. Sgnoras qꝛ beuignitas dei ad pe. te ad. etſequit̉. Tū aūt ſcdm̄ duriciā tuā et corimpenitens thezauriſas tibi irā in dieire et re. iuſti iudicij dei. Sequit̉ perimus. In quo on̄dit ſuam iudigentiā.¶ Nō ergo ꝙ dr̄ hoīo ꝑire tripliciterPrimo quantū ad bonū nature. Ecd̓oquantū ad bonum fortune Tercō veroquantū ad bonū grē. vt ſic bonū natuēreferat̉ ad ſubſtanciā corꝑalem. bonūfortune quātū ad poſſeſſionē materialēSꝫ bonū grē ad ſubſtanciā ſpūalem.¶ Dus ꝙ dr̄ hō ꝑire quātum ad bonūnature qū hō finit hanc miſerā vitā etaīa ſeꝑat̉ a carne. nō tū mors eſt opusnature net infligit̉ hoī ex natura. ſed īflicta potiꝰ fuit ex culpa. Dictū eī fuitAde q̄tūqꝫ die cōderis mor. mo. id ē admortē obligato eris. vnde ne iuortē diupoſſent effugē mādutādo de ligno vitecuiq u̓tus erat radicale humidū reꝑareet ſit vitā in longū valde ꝓtrahē de ꝑadilo expulſus eſt. Dr hoc ergo ſic habet̉in pͣſ. Perijt em̄ ineōria eorū tū ſonituqꝛ ꝑntes. vxores. filij. vſqꝫ ad faueā tūuiulto clamore incedūt. ſed ilto ſepultomemoriā eiq ꝑdūt. et de vtilitate aīmeeiq ſollicitudinē nullā gerūt nō ablatarrſtituūt. net miſſas ꝓ eo dici faciunt.¶ Scd̓o ꝑit hō quātū ad bonū fortūr.nam hoc bonū cū vite aīali nctāriū ſit.dū hō illud ꝑdit. quodāmō vitā auuttitduui ei hoī cibus ſubtrahit̉. vita eiusaufert. eo ꝙ ſine cibo nō viuit̉. qd̓ ꝑ calorē deydit̉ nō reꝑat̉. d̓e hoc ergo ſcribitur in Eccl̓. Et inqͦt alia infirmitasquā vidi ſub ſole. dīcie cōrregate ī malū dni ſui. ꝑcunt in afflictione pelliāqꝛ ſicut cū multis laboribꝰ multiſqꝫ ꝑiculis vtriuſqꝫ hoīs acquiruntur. et tūmulto timore et tura tuſtodiunt̉. ſit tūmulto dolore ꝑ̄dunt̉. vnde hō diues cūmulta morit̉ pena. dū dimittere togit̉qd̓ tā ſtulte amalſe ꝓbat̉. vn̄ dr̄ in eodēlibro vt ſupͣ. mirabilis ꝓrſus īfirmitasquo venit .ſ. hō. ſit reuertet̉. qͣſi diceretGicūt in iundū hō nūdus veīt. ſit miſer et ſpoliatus recedet nichil ſecū aliuddeferens niſi pectatum vel grē bonū.¶ Tercio ꝑut hō quintū ad bonū grē.naui q̄rā eſt aīe vita. dū ergo grā ab aīatollit̉. qd̓ pectādo efficit̉: hō ſpūalitermiorit̉. et hec mors tāto corꝑali morte ēpeior. quāto aīa eſt corꝑe uielior. Vndeluce. xv. dicebat filij ꝓdigus. Quantiuiarcenarij in douis prīs mei hn̄t pant̉ſcꝫ. graciarum. ego autē hit fauie p̄creoGꝫ vtinā qui ſit perijt diceret illud qd̓ſequit̉. Surgā et ibo ad patrē meū etdicā ei. pater peccaui in te. et torā te ⁊cͣReuera qui ſit faceret dn̄s eum reſpicetet oīa ti ſua pectata dimitteret. ip̄mqꝫvirtutibꝰ omnibꝰ adornaret. ſitut ipſifilio ꝓdigo factū eſt. Sequit̉. Galuanos. in quo implorant diuinā clementiam ¶ Vnde noͣndum ꝙ dn̄s ſaluat aculpa. firuiat in grā. et tādem ponit in