Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

facti ab oꝑacōne ſecluderet Item ſi illiſtīa pit̉̓ et voluntas adeſſent. ſed oꝑandi potenciā hrēt in nullum prorſusopus exiret Eſt ergo necelſaria voluūtatis beniuolencia. ad oꝑand̓ potenciā moueat. eſt necellaria et ip̄a ſcīa vtin oꝑando potenciā dirigat et eſt neceſſaria ip̄a potencia vt mota et directa opus efficiat. ve ergo dicunt Dn̄e qꝛ inip̄o erat ſublimitas poteſtatis. ſūma ītelligentia veritatis ſuꝑmiabilis clemētia bonitatis Un̄ Augo in li. de ci.dei viij. d̓t Platonē de eo ſenſiſſe. eātprīcipium oīmi naturarū quod ꝑtinetad oīpo: enciā. erat lumen rōnūqd̓ ſpectat ad ſapiāui. erat finis oīmaccōnuui qd̓ ꝑtiuet ad bonitatē ſūuaꝫDicūt ergo dn̄e. in quo pleītudo ē oīstertio riptātis. nichil oīno eſt qd̓ non poſſit qd̓potencie ſit Vnde qd̓ deus p̄t impotencie ē vt comedē doruiē et eūie hijstur ſubiūſilē. hoc ideo cōſtat eſſe qꝛ dicūt defectūpotencie et necellitatē indigencie Ideo indiget aīal ābulacōne. quia non p̄ieſſe vbiqꝫ Ideo indiget comēdē̓. qꝛ nonp̄t ſine cibo cōſeruari in eſſe Ideo neteſſe habet dormiē. vt ſenſus lallos valeat reꝑare et ſit in oībus eſt ītelligerequid tam magna de nichilo ꝓducerehot vtiqꝫ potuiſſet effitē niſi fuiſſetinfinite potencie Vnde bene ei dicit̉ inHelter. Dn̄e rex ep̄t in cuius dicionetūcta ſūt po. et eſt qui po. re. vo. t.dn̄s eūī vni. tu es. Scd̓o domiq eſtꝓpter pleuitudinem veritatis. ſcitoīa non ſolum p̄terita ſed futura. ſolum apparencia ſed querumqꝫ latenciaet in tenebris cōſtituta pͣſ. Dūc ꝓbaſtime et cog. nie ⁊tͣ Intellexiſti cogitaci.me delō. ⁊cͣ Quid cogitatōne mētisocculciq. Ille ergo qui autēꝙͣ ſint cord̓cognoſcat occulta. multo forcio lequit̉ cognoſcit oīa alia. uim poſſunt eſſe occulta Vn̄ dr̄. i. Regū. Deus ſcientiarumi dn̄s eſt ipſi p̄pa. co. pͥſ. Magnus dn̄s deus nr̄ et magna utus eiuset ſa. eius eſt nu. qͦs poſſet expiuerevel corde penſare quanta ſit illa ſapiētia fecit multiplicia. diu̓ſa. oīadiſſimilia Quis miret̉ tantā diu̓ſitatem in corꝑibus ſtellarū et felijs arborū et graminibꝰ tamiporum vilisaīalium et pluiis auium et ſquamispiſcium et in faciebus hoīm oīm Quiergo tam diuſa variae ſciuit ſūmamficto ſapienciā habuit. quia ignoransnichil face̓ potuit. ſed oīs rei quā fecitꝓfectā ſtīam habuit. Tertō dn̄s eſtꝓpt̓ habūdanciā pietatis per quā ſemper ſubueīt miſerie. vn̄ pretate motusnram naturā infirmitatē alſūpſit noſtros languores cuauit. ſaītates effecitdona t̓burt. viā vtītatis edocuit. mortēſuſtinuit et iuferos ſpoliauit Dum ergo tribulamur. dum peis attermur adhunc pium medicū accedaq exēplo Iudithī̄ dicebat ix. Deij celorū creatoraqͣrū et dn̄s teciqj creature exaudi memiſerā te dn̄e depretantē de tua miāp̄ſumentē poſtea ſeqͥt̉. quō dn̄s exaudiuit. in ſua puitate ſeruauit in manibꝰ eius ferotē adu̓ſariū ſtrauit oēꝫ eūq exercitū dillipauit Quis benigni vt dn̄s? tota die ab hoīboblaſpheniat̉. mal̓ oꝑibus ꝓuocat̉ tn̄non nos tanꝙͣ hoſtes inſequit̉. non nobis ei beneficia ab eo ſubtrahuntur.non noſtris aduerſarijs tradimur. ſed