Quis eū videt aliqͣd ſine ſolis lumineet ſi ſine hac lute nec illuinīatij et oclōshabēs aliqͥd vidē poteſt qͦd de ſimplicit̓ceto facitūdū ē? Ceci vtiqꝫ ſumo net lumen videmus niſi xp̄m qui lux vera ēhabeamus. Vnde deq pater dixit xp̄oilld̓ Yſa. xlix. Dedit te in lucem gēciūnullo ergo gloriet̉ de ſua ſcientia nemolaudes q̄rat d̓ ſua īduſtria. nemo ſe iattet de nobili inuentiua. nemo de bonaintioria. qꝛ ſitut lute corꝑea de medisſubducta. oīa corporeis oculis ſunt otculta Sit luce lūma ſubducta ab aīmareuanet ſpoliata. nuda et ceta. Vndepſal. Domine in lumine tuo videbiuiꝙlumen. ¶ Tercō xp̄c aīe captiuate datus eſt in ſalutē. nam ante ipſius aduentū captiui eramus. in vintul̓ tenebamur. net niſi ꝑ eum redimi poteramus. fortis eāt qͦ nos tenebat. net niſi⁊ dei virtutē vinci poterat. Quis eūfortem vincit et douiū eius inuadit vtvala illius diripiat. niſi forcior illo exiſtat. ſi ergo vt Sob dicit. Nontrat poteſtas ſuꝑ terram q̄ diabolice potentiecomꝑari poſſet. qͦs nos de eius tartē liberaſſet. niſi diuina virti noſtre miſeſerie ſuccurriſſet? ꝓpt̓ hoc deo pr̄ dixit xp̄o. Iſa. xxviij. Dedi te in fedꝫ populi vt ſuſcitares trā et polſidēs hēditates diſſinatas. et diceres hijs qͦ vintti ſunt exite Grates igit̉ agas deo prīqui nobis tale in filiū dedit. ſnaturalētoe qualem et ſingulareꝫ. in quo nobisdedit oē qd̓ habuit ⁊ oē qd̓ petuit. quēnobis tradidit in virtutē. in lutē et inſalutē. vt ꝑ eū potentes effectiꝰ. illuīati ⁊ ſaluti pſtine reſtituti. iā n̄ timeaqamplius verſucias inunici.¶ Stephani.Tephanus pleni gracia ⁊ fortitudine Actuū vij. Sicut ex verbo ſanctorū colligit̉ rōnalis ſpūs tribus viribus ſiue potentijs adornat̉. vna rōnali. alteā cōcupiſtibili. tercia vero iraſcibili. ꝑ p̄mā verū cognoſcit̉. ꝑ ſecundaꝫbonū diligit̉. ſed ꝑ terciā malum reſpuitur. Eſt em̄ rēnalis aīa per ratōnemapta ad verū cognoſcendum. tōplemētū ei ineſt ex irradiacōne. nam ad cognicōnem veri indiget habitu cognitiuoAd amorem boni indiget habitu affettiuo. ſed ad declinacōnem mali indigethabitu fortificatiuo. Neceſſe igit̉ eſt adcognoſcendum vtrū vt habeat fidei autſciencie donū. Adiligendū bonū habeat gratie incentiuū. et ad vitandumuialum habeat fortitudinis fulcimētūVide ergo ꝙͣ ꝑfectus fuerit hic beatusuiartir tui ad ꝑfectionē nithil omninodefecit Nam fuit plenus fide vt cogneſtet ſūmiū verū. fuit plenus dono gracie vt diligeret ſūmum benū. fuit eciaplenus fortitudine vt reſpueret omnemalum. Verui de fidei plenitudinedictum eſt in ſuꝑiori ſermone Vnde ſoluui nunt reſtat videre de plenitudinegracie et de fortitudine. Ab hijs enimduobus in premilſo themate cōmēdat̉llaui cōmendat̉ a plenitudine gracie.quando dicit̉ Stēphanus plenus grācōmēdat̉ eciā ab omni fortitudine. tuꝫſubinfertur ⁊ fortitudine ¶ Dicamusego ſtephanus plenus gracia. quāuiscūi ad bonū facti ſumqͣ. tamē vt dictuꝫeſt ꝑ nos illud non poſlumij niſi ꝑ graciam adiuuemur. Nam gracia eſt q̄ adbonū intitat. gracia in bone adiuuat.