tebant illud pͥſ. Da nobis dn̄e auxiliūde t̓bulacōne. auxiliū inqͣ n̄ hoīs puriquia vana ſalus hoīs ſed vnigeniti tuifortiſſimi brachij tui per quē poſſumaa malis hijs liberari. Vn̄ dicebant On̄de nobis dn̄ꝫ faciē tuā et ſalui erimus.¶ Scd̓o mouens ad petendū erat promittentis veritas. Nā quātuuitūqꝫ aduerſariq eos aſt. igebat nu̓sqͣ hoc petēauſi fuiſſent ū̓ deus hoc antea ꝓmiſiſſꝫSed qꝛ des hoc longe an̄ ꝓmilerat quēimunitabilē eſſe et mētiri nō poſſe ſciebant. ideo ipſum cū oī fiducia poſtulabant. Nam et dei nō ſolū abrahe illudꝓmiſeāt ſed eciā iuramēto firmaueratides de ꝓmiſſione dubitādum nō erat.ſit tm̄ dr̄ lu. i. Suſiurādum ⁊cͣ. hoc eūiuramentū feceāt Geue. .xxij. ꝑ intinetip̄i iuraui dicit an̄s vſqꝫ ibi in ſeīe tꝫbn̄. oēs gentes. qd̓ exponeus Aplūs aitEt ſemiui tuo qd̓ eſi xp̄t. qͦs eū ſtultꝙdubitare poſſet de eo ꝙ ille qui meatirinō poteſt dicēt quāte ergo magis cū adtōfiriacōnem iurauitutum adderet.¶ Tercō eos mouebat tꝑis diuturnitaꝫ. Nam poſtꝙͣ eos ſit neceſſitas purgebat. et etiā ꝓmittētis veritas fidemdabat. tēpus accelerari petebāt. Vndeet dicebant illud Eccl̓. xxxvi. Da uicedem dn̄e ſuctinentibꝰ te vt ꝓ t. fi. iiiue.qͣſi dicerēt Tu dn̄e ꝓmiliſti dare et ſcisno. plurimū indige. ergo ne differasvltra dare ne tui ꝓphete videant̉ falſadixiſſe. ſit eū dixit Yſa. xlvi. ꝓpe feciiuſtitiā anrā et non elongabor. et ſalusmea nō minorabit̉. Dabo in ſyon ſalutem et in ie. gl̓. un. Sic igit̉ patēt duomirabilia .ſ. dantis liberalitas. et petētis importunitas. ¶ Sequitur terciaiplius doni vtilitas. nā anima meritspreuaritacōnis p̄uiarie erat infirmataerat extetata. et erat captiuata. Nauierat infirmata amiſſione petentie. pͣſDerelit mne virtus iuea. erat excecataamiſſione ſapiēcie. et ideo ſequit̉ lumēoculorū meorū. et ipſum nō eſt metum.erat eciā captiuata amilſione iuſticit.Tre .i. ꝓpter multitudinē iniqͦtatiseius ducti ſunt in taptiuitatē. Animiigitur infirmate datus eſt dei filius invirtutē. Anime excetate datus eſt in luceui. ſed auime captiuate datus eſt in ſalutem. ¶ Dice ꝙ dei filij nobis datuseſt in virtutē. quō eū quis ſtare poſſetniſiūtus dei q̄ xp̄c eſt eum adiuuaret.ꝓpter hoc dicit Pīa. xl. Qui dat inqͦtlapſo virtutē. quē eſſe putas hunc lapſum. niſi genus humanū. infiruiatumet debilitatū. Ei ergo virtus dat̉ duuixp̄t datur. duui xp̄c qui dei virtus eſtintaruat̉. et qꝛ ipſe datus eſt in ſultentamentum nrē infirmitatis. dicit ipſeSo. vi. Pater ineus dat vobis panē decilo verū. Vnde et iudei petebant huutpaneui cū dicebant Dn̄e da nobis panēhunt. et eccleſia emīs hunc panē petittota die qn̄ d̓t Panē̓ nr̄m tōtidianū ⁊tͣ.tunta ei huiq panis dulcedo eſſe ꝓbat̉ꝙ quanto plus comedit̉ tanto plus ctupiſcitur. Vnde ipſe de ſe dicit Eccl̓.xxi ij. Qui edunt iue adhuc elurient.ſed ve miſeris qui hunc panr uē appetunt. ideo debiles ſunt et in pectatumcotidit cadunt. Que enim ſtulticia eſt q̄malicie panem nō appetere. tuiq u̓tuseſt in emni bono confiriare. ¶ Ocd̓sdatus eſi dei filiq aīme excetate in lucēquis tūī ſine hac luce pottūt quicꝙͣ vidē