XV

erant: ⁊ qn̄ inde nō cogitabamus: ⁊ ncut ineſtmemoria: ineſt dilectio huic intelligentie quecogitatione format̉: qd̓ verbū veruꝫ ſine vlliꝰgentis lingua intus dicimus: qn̄ qd̓ nouimusdicimus: nā niſi reminiſcendo nō redit ad aliqͥd ⁊ niſi amando redire nō curat noſtre cogitationis intuitus: ita dilectio q̄ viſionē in memoria conſtitutā: ⁊ viſionē cogitationis indeformatā quaſi parentē prolemqꝫ cōiungit: niſihaberet appetendi ſciētiā: que ſine memoria⁊ intelligentia non poteſt eſſe: quid recte diligeret ignoraret.Tria que ſunt in imagine dei: id eſt memoria intellectus ⁊ amor vnius eſſe ꝑſone: quiahoc nō eſt ei eē qd̓ hec habere. Capl̓m. XXII.Erum hec qn̄ in vna ſunt perſona:ſicut eſt homo: pōt nobis quiſpiā dicere. Tria iſta memoria: intellectus⁊ amor: mea ſūt nō ſua: nec ſibi nec mihi agūt:qd̓ agūt īmo ego per illa. Ego eī me memini ꝑmemoriā: intelligo ꝑ ītelligētiā: amo ꝑ amoreet qn̄ ad memoriā meā aciem cogitationis aduerto: ac ſic ī corde meo dico qd̓ ſcio: verbūqꝫverū de ſcientia mea gignit̉: vtrūqꝫ meum eſtet ſcientia vtiqꝫ ⁊ verbū: Ego em̄ ſcio: ego dico in meo corde qd̓ ſcio: ⁊ qn̄ in memoria meacogitando inuenio: iā me intelligere: iam meamare aliquid qͥ intellectus ⁊ amor ibi erant:⁊ ant eqͣꝫ inde cogitarē: intellectū meū ⁊ amorem meū inuenio in memoria mea: quo ego ītelligo: ego amo nō ip̄a. Itē qn̄ cogitatio meamemor eſt: ⁊ vult redire ad ea que in memoria liquerat: eaqꝫ ītellecta ꝯſpicere: atqꝫ intꝰdicere mea memoria memor ē: ⁊ mea vult voluntate non ſua. Ip̄e quoqꝫ amor meus cummeminit atqꝫ intelligit quid appetere debeatquid vitare: ꝑ meā non per ſuam memoriammeminit: ⁊ per intelligentiā meā non per ſuāquicquid intelligēter amat intelligit. Qd̓ breuiter dici pōt. Ego ꝑ oīa tria illa memini: egointelligo: ego diligo: qͥ nec memoria ſum: necintelligētia: nec dilectio. ſed hec habeo. Iſtaergo dici poſſunt ab vna perſona que habet hͨtria: non ip̄a eſt hec tria: In illiꝰ vero ſummeſimplicitate nature que deus eſt: qͣꝫuis vnusſit deus: tres tn̄ perſone ſunt: pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirituſſanctus. Aliud eſt itaqꝫ trinitas res ipſa:aliud imago trinitatis in re alia: ꝓpter quamimaginē ſimul ⁊ illud in quo ſunt hec tria imago dicit̉: ſic ut imago dicitur ſimul ⁊ tabula etquod in ea pictum eſt: ſed propter picturamque in ea eſt: ſimul ⁊ tabula nomine imaginisappellatur.

E vera in dei trinitate vnitas ⁊ qͣꝫ vera ineiuſdem vnitate ſit trinitas. Capl̓m. XXIII.Erū ī illa ſūma trinitate que incōꝑav biliter rebus oībus an̄cellit: tanta ēinſeꝑabilitas: vt cum trinitas hoīmnon poſſit dici vnus hō: in illa vnus deus ⁊ dicatur ⁊ ſit: nec in vno deo ſit illa trinitas: ſꝫ vnꝰdeus. Nec rurſus quēadmodū iſta imago qd̓eſt hō habēs illa tria vna ꝑſona eſt: ita illa ē trinitas ſed tres ꝑſone ſunt: pr̄ filij: ⁊ filiꝰ pr̄is: etſpūs pr̄is ⁊ filij. Ꝙͣuis em̄ memoria homīs: ⁊maxime illa quā pecora nō hn̄t: id eſt qua resintelligibiles ita cōtinentur vt nō in eam perſenſus corporis venerint: habeat ꝓ moduloſuo in hac imagine trinitatis incōꝑabiliter qͥdem imparē: ſed tn̄ qualēcunqꝫ ſimilitudinempr̄is. Itemqꝫ intelligētia hoīs que per intentionem cogitatōnis inde format̉: qn̄ qd̓ ſciturdicitur: ⁊ nullius lingue cordis verbū eſt: habeat in ſua magna diſparilitate nōnullā ſimilitudinē filij: ⁊ amor hoīs de ſcientia ꝓcedens⁊ memoriam intelligentiāqꝫ ꝯiungens: tanqͣꝫparenti: proliqꝫ cōis: vn̄ nec parens intelligit̉eſſe: nec proles habeat in hac imagine aliquālicet valde imparem ſimilitudinē ſpūſſancti:non tn̄ ſicut in iſta imagine trinitatis: nō hectria vnus homo: ſed vniꝰ hoīs ſunt: ita in ip̄aſūma trinitate cuius hec imago eſt: vnius deiſunt illa tria: ſed vnus deus eſt: ⁊ tres ſunt illenon vna perſona. qd̓ ſane mirabiliter ineffabile eſt: vel ineffabiliter mirabile cum ſit vnaperſona hec imago trinitatis: ip̄a vero ſūmatrinitas tres perſone ſunt: inſeꝑabilior eſt illatrinitas ꝑſonarum trium: qͣꝫ hec vniꝰ. Illa qͥppe ī natura diuinitatis ſiue id melius dicaturdeitatis qd̓ eſt: hoc eſt atqꝫ incommutabiliterinter ſe ac ſꝑequalis eſt. Nec aliqn̄ nō fuit autaliter fuit: nec aliqn̄ nō erit: aut alit̓ erit. Iſtavero tria que ſunt in impari imagine: ⁊ ſi nonlocis qm̄ non ſunt corpora: tn̄ inter ſe nunc iniſta vita magnitudinibus ſeparantur. Neqꝫem̄ quia moles nulle ibi ſunt: ideo nō videmꝰin alio maiorem eſſe memoriā qͣꝫ intelligentiāIn alio aūt ecōtra: in alio duo hec amoris magnitudine ſuꝑari: ſiue ſint ip̄a duo inter ſe eqͣlia ſiue nō ſint: atqꝫ ita a ſingulis bina: ⁊ binisſingula: ⁊ a ſingulis ſingula: a maioribus minora vincuntur: ⁊ qn̄ inter ſe equalia fuerintab oī languore ſanata: nec tūc equabit̉ rei natura īmutabili: ea res que ꝑ gr̄aꝫ nō mutabit̉qꝛ nō equat̉ creatura creatori: etiam qn̄ ab oīlanguore ſanabit̉. Sed hanc nō ſolū incorꝑalem: verū etiā ſūme inſeꝑabilē vereqꝫ īmutabilē trinitatē cū venerit viſio que facie ad facieꝫ

n

Coꝝ. 13