Liber

Qua ratione donum dei dicat̉ ſpirituſſanctus.Capl̓m. XIX.N ⁊ hoc ꝓbandū eſt: dei donū dictūaeſſe in ſacris litteris ſpūmſanctū. Si⁊ hoc expectat̉: habemus in euāgelio.2. ẜm ioh̓em: dn̄i ieſu xp̄i ꝟba dicētis. Si qͥs ſititveniat ad me ⁊ bibat. Qui credit in me ſicutdicit ſcriptura: flumina de ventre eius fluentaque viue. Porro euāgeliſta ſecutus adiūxitn. Hoc aūt dixit de ſpū quē accepturi erant creio dentes in eū. Un̄ dicit etiā paulus apl̓us. Etom̄s vnū ſpūm potauimus. Utꝝ aūt donumdei ſit appellata aqua iſta: qd̓ ⁊ ſpūſſanctus: hͦquerit̉. Sed ſicut hic inuenimus hanc aquaꝫſpm̄ſanctū eſſe: ita īuenimus alibi in ipſo euāgelio: hanc aquā donū dei appellatā. Naꝫ dn̄sidem qn̄ cū muliere ſamaritana ad puteū lo4. quebat̉: cui dixerat. Da mihi bibere: cum illadixiſſet ꝙ iudei nō contunt̉ ſamaritanis. Rn̄dit ieſus ⁊ dixit ei. Si ſcires donū dei: ⁊ quiseſt qui dicit tibi: da mihi bibere: tu forſitan petiſſes ab eo: ⁊ dediſſet tibi aquā viuam. Dixitei mulier. Dn̄e neqꝫ in quo haurias habes: ⁊puteus altus eſt. vn̄ ergo habes aquā viuam⁊cͣ. Reſpondit ieſus ⁊ dixit ei. Omnis qͥ bibeberit ex hac aqua ſitiet iteꝝ. Qui aūt biberitex aqua quā ego dabo ei: nō ſitiet in eternumſed aqua quā ego dabo ei: fiet in eo fons aqueſaliētis in vitam eternā. Quia ergo hec aquaviua: ſicut euangeliſta expoſuit: ſpūs eſt ſcūsꝓculdubio ſpūs donū dei eſt. De quo hic dn̄sait. Si ſcires donū dei: ⁊ quis eſt qui dicit tibi:da mihi bibere. tu forſitan petiſſes ab eo ⁊ dediſſet tibi aquā viuam. Nam qd̓ ibi ait. Flumina de ventre eius fluēt aque viue: hoc iſto loco. Fiet in eo inquit fons aque ſalientis in vi-tam eternā. Paulus quoqꝫ apl̓us. Inicuiqꝫinquit noſtrū data eſt gratia ẜm menſurā donationis chriſti. Atqꝫ vt donationē chriſti ſpiritūſanctū on̄deret: ſecutꝰ adiūxit. Propterqd̓ dic̄. Iſcēdit in altū captiuauit captiuitatē:dedit dona hominibꝰ. Notiſſimū eſt aūt dn̄mieſum cū poſt reſurrectionem a mortuis aſcēdiſſet in celum: dediſſe ſpm̄ſanctū: quo impleti qui crediderūt: linguis oīm gentium loquebant̉. Nec moueat ꝙ ait dona nō donum. Idem̄ teſtimoniū ex pſalmo poſuit. Hoc autē inpſalmo ita legitur. Aſcendiſti in altū: captiuaſti captiuitatē: accepiſti dona in hominibus.Sic em̄ plures codices habēt: ⁊ maxime gre3ci: ⁊ ex hebreo ſic interp̄tatum habemus. Dona itaqꝫ dixit apl̓us: quēadmodū ꝓpheta: nō7. donū. Sed cū ꝓpheta dixerit: accepiſti in hominibus: apl̓us maluit dicere: dedit dona ho

minibus: vt ex vtroqꝫ .ſ. verbo vno ꝓpheticoapoſtolico altero: quia in vtroqꝫ ē diuini ſermonis auctoritas: ſenſus pleniſſimus redderetur. Utrūqꝫ em̄ veꝝ eſt: ⁊ qꝛ dedit hoībus:⁊ quia accepit in hoībus. Dedit hoībꝰ tanqͣꝫcaput mēbris ſuis. Accepit in hominibus idēipſe vtiqꝫ in mēbris ſuis: propter q̄ mēbra ſuaclamauit de celo: Saule ſaule qͥd me ꝑſequerEt quibꝰ mēbris ſuis ait. Qd̓ vni ex minimismeis feciſtis: mihi feciſtis. Ipſe ergo chriſtus⁊ dedit de delo: ⁊ accepit in terra. Porro autēdona ob hoc ambo dixerūt: ⁊ ꝓpheta ⁊ apl̓usquia ꝑ donū qd̓ eſt ſpūſſcūs: in cōmune omnibus mēbris chriſti multa dona que ſunt qͥbuſqꝫ ꝓpria diuidunt̉. Nō em̄ ſinguli quiqꝫ habētom̄ia: ſed hi illa: ⁊ alij alia: qͣꝫuis ip̄m donum aquo cuiqꝫ ꝓpria diuidunt̉ oēs habeant. id eſtſpm̄ſcm̄. Nam ⁊ alibi cū multa dona cōmemoraſſet. Om̄ia inqͥt hec oꝑat̉ vnꝰ atqꝫ idem ſpij.ritus: diuidens ꝓpria vnicuiqꝫ ꝓut vult. Qd̓verbū ⁊ in epiſtola que ad hebreos ē inuenit̉vbi ſcriptū eſt. Atteſtante deo ſignis ⁊ oſtētis⁊ varijs ꝟtutibus: ⁊ ſpūſſancti diffinitionibusEt hic cum dixiſſet. Aſcendit in altum captiuauit captiuitatem: dedit dona hominibus:Ꝙ aūt aſcendit ait: quid eſt niſi quia ⁊ deſcēdit in inferiores ꝑtes terre? Qui deſcendit ipſe eſt ⁊ qui aſcendit ſuꝑ om̄es celos vt adīpleret omnia. Et ipſe dedit quoſdam quidē apoſtolos: quoſdam aūt ꝓphetas: quoſdaꝫ veroeuāgeliſtas: quoſdā aūt paſtores ⁊ doctores.Ecce quare dicta ſunt om̄ia dona: quia ſicutalibi dicit. Aunquid om̄es apoſtoli? nunquid j.om̄es ꝓphete ⁊cͣ. Hic aūt adiunxit. Ad ꝯſum­ Emationem ſanctorū in opus miniſterij: in edificationem corꝑis chriſti. Hec eſt domus queſicut pſalmus canit: edificatur poſt captiuitatem: qm̄ qui ſunt a diabolo eruti: a quo captiui tenebant̉: de his edificat̉ domꝰ chriſti: quedomus appellat̉ eccleſia. Hanc aūt captiuitatem ipſe captiuauit: qui diabolum vicit. Et neilla que futura erant ſancti capitis membrain eternum ſupplicium ſecum traheret: eumiuſticie prius: deinde potentie vinculis alligauit. Ip̄e itaqꝫ diabolus eſt appellata captiuitas: quem captiuauit qui aſcendit in altumᵏ⁊ dedit dona hominibus: vel accepit in hominibus. Petrus autem apoſtolus ſicut in eo libro canonico legit̉: vbi ſcripti ſunt actꝰ apl̓oꝝloquens de chriſto: commotis corde iudeis ⁊dicentibus. Quid ergo faciemus fratres mō ꝑſtrate nobis: dixit ad eos. Agite penitentie ⁊ Ibaptiſet̉ vnuſquiſqꝫ veſtrum in nomine ieſuchriſti in remiſſionē pctōꝝ: ⁊ accipietis donuꝫ

Ibidē.Eph̓.

Ioh̓. 7.

Ibidem.

Ibidem.xEoꝝ. 10.

Psͣ. 7heb̓e

Ioh̓. 4

Psͣ. 67.Eph̓. 4

Ubi. sͣ.

Ioh̓. 2.

Actꝭ. 2Ibidem.

sͣ. 67

1. Eoꝝ. 12Eph̓.

Eph̓. 4

Heb̓. 2

Ibidem.

Actꝭ. 9.at. 2

.Coꝝ. j2