Liber

De excellentia animi ad imaginem creatoris ſui conditi.Ca. I.Olētes in rebꝰ q̄ facte ſunt adcognoſcendū euma quo facteſunt: exercere lectore: iā ꝑuenimus ad eiꝰ imaginem qd̓ eſthō: in eo quo ceteris animalibus antecellit. id eſt rōne vel intelligentia: etquicqͥd aliud de anima rōnali vel intellectuali dici pōt: qd̓ ꝑtineat ad eā rem que mens vocatur vel animus. Quo nomine nonnulli auctores lingue latine: id qd̓ excellit in homīe: ⁊nō ē in pecore ab aīa q̄ ineſt ⁊ pecori: ſuo quodam loquendi more diſtinguūt. Supra hancergo naturā ſi querimꝰ aliquid ⁊ verū querimus: deus eſt: natura ſcꝫ nō creata: ſed creatrix: que vtrū ſit trinitas. nō ſoluꝫ credentibꝰdiuine ſcripture auctoritati: verūetiā intelligentibus: aliqua ſi poſſumus rōne iam demōſtrare debemus. Cur aūt ſi poſſumꝰ dixerim:res ip̄a cū q̄ri diſputādo ceꝑit: meliꝰ iudicabitDe ſummo bono quod ſemꝑ inuenienduꝫquerit̉ ⁊ querendū inuenit̉. Ca. IIEus quippe ip̄e quē querimꝰ adiuuaDbit: vt ſpero: ne ſit infructuoſus labor noſter: ⁊ intelligamꝰ quēadmodum dictū ſit in pſalmo ſcō: Letet̉ cor querentium dn̄m: querite dn̄m ⁊ cōfirmamini: querite faciem eius ſemꝑ. Uidet̉ em̄ qd̓ ſemꝑ q̄rit̉:nunqͣꝫ inueniri: ⁊ quō iam letabit̉: ⁊ nō potiꝰiam cōtriſtabit̉ cor querentiū. ſi nō potuerintinuenire qd̓ querit̉? Nō em̄ ait: Letet̉ cor in-uenientiū: ſed querentiū dn̄m: ⁊ tn̄ dn̄m deuꝫinuenire poſſe dū querit̉: teſtat̉ Eſaias ꝓph̓adū dicit: Querite dn̄m ⁊ mox vt inueneritisinuocate eum: ⁊ cū appropinquauerit vobis:derelinquat impius vias ſuas: ⁊ vir iniquuscogitatiōes ſuas. Si gͦ queſitꝰ inueniri poteſtcur dictū ē. Querite faciē eius ſemꝑ: an ⁊ inuētus forte querēdus eſt? Sic em̄ ſunt incōprehenſibilia requirēda: ne ſe exiſtimet nihil inueniſſe: qͥ qͣꝫ ſit incōprehenſibile qd̓ querebatpotuerit inuenire. Cur ergo ſic q̄rit: ſi incomp̄henſibile cōprehendit eſſe qd̓ querit: niſi qͥaceſſandum nō eſt qͣꝫdiu in ipſa cōprehenſibilium rerū inqͥſitiōe ꝓficit̉: ⁊ melior meliorqꝫ fitq̄rēs: tā magnū bonū qd̓ ⁊ inueniēdū querit̉:⁊ querēdū inuenit̉? Nam ⁊ querit̉ vt inueniatur dulcius: ⁊ inuenit̉ vt querat̉ auidiꝰ. Scd̓mhoc accipi pōt: qd̓ dictū eſt in libro eccleſiaſti4co dicere ſapientiā. Qui me māducāt adhuceſurient: ⁊ qui bibūt me adhuc ſitient. Manducant em̄ ⁊ bibūt qꝛ inueniunt: ⁊ qꝛ eſuriuntac ſitiunt adhuc querūt. Fides querit: intelle

ctus inuenit. Propt̓ qd̓ ait ꝓpheta. Niſi credideritis: nō intelligetis. Et rurſus. Intellectus eum quē inuenit: adhuc querit. Deꝰ em̄ Freſpexit ſuꝑ filios hoīm: ſicut in pſalmo ſacrocanit̉: vt videret ſi eſt intelligens aūt requirēsdeū. Ad hoc debet homo eſſe intelligēs vt requirat deū. Satis itaqꝫ rememorati fuimꝰ inhis que deus fecit: vt ꝑ ea cognoſceret̉ ipſe qͥfecit. Inuiſibilia em̄ eiꝰ ꝑ ea q̄ facta ſunt intel ylecta cōſpiciunt̉. Un̄ arguunt̉ in libro ſapientie qͥ de his q̄ vident̉ bona non potuerūt ſcireeum qͥ eſt: neqꝫ oꝑbꝰ attendētes agnouerūtartificem: ſed aut ignem: aut ſpm̄: aut citatuꝫaerem: aut gyrū ſtellarū: aut violentiā aquarum: aut luminaria celi: rectores orbis terrarum deos putauerunt: quorū qͥdem ſi ſpeciedelectati hec deos putauerūt: ſciant qͣꝫto dominator eorū melior eſt. Speciei em̄ genera­ Itor ea creauit. Aut ſi ꝟtutē ⁊ oꝑationem eorūmirati ſunt: intelligāt ab his qͣꝫto qͥ hec conſtituit fortior ē. A magnitudine em̄ ſpeciei ⁊ creature: cognoſcibiliter poterit creator videri.Hec de libro ſapiētie ꝓpterea poſui: ne me fidelium quiſpiā fruſtra ⁊ inaniter exiſtimet increatura pͥus ꝑ quaſdā ſui generis trinitatesquodā modo gradatim donec ad mentē hoīsꝑuenirem: queſiſſe indicia ſumme illiꝰ trinitatis: quā querimus: cū deū querimus.Quid diſputatum quid ve ſit cōprehenſuꝫp̄cedentiū rōcinatione librorū. Ca. IIIEd qm̄ diſſerēdi ⁊ rōcinādi neceſſitas ꝑ qͣttuordecim libros multa nosdicere cōpulit: q̄ cūcta ſiml̓ aſpicerenō valemꝰ: vt ad id qd̓ apprehēdere volumusea celeri cogitatione referamꝰ: faciā qͣꝫtū dn̄oadiuuāte potuero: vt qͥcqͥd in ſingl̓is volumībus ad cognitionē diſputatione ꝑduxi remota diſputatione breuiter congera: ⁊ tanqͣꝫ ſubvno mētis aſpectu nō quēadmodū res queqꝫꝑſuaſit: ſꝫ ipſa que ꝑſuaſa ſunt ponam: ne tamlonge ſint a p̄cedentibus cōſequētia: vt obliuionē p̄cedentiū faciat inſpectio cōſequentium: aut certe ſi fecerit: cito poſſit qd̓ excideritrelegendo recolligi. In pͥmo libro ẜm ſcripturas ſacras: vnitas ⁊ equalitas ſumme illiꝰ trinitatis oſtendit̉. In. ij. ⁊. iij. ⁊. iiij. eadem: ſedde filij miſſione ⁊ ſpirituſſancti diligenter queſtio pertractata: tres libros fecit. Demonſtratumqꝫ eſt: non ideo minorem mittentem eoqui miſſus eſt: quia ille miſit: hic miſſus ē: cumtrinitas que per omnia equalis eſt: pariterquoqꝫ in ſua natura immutabilis: et inuiſibilis: et vbiqꝫ preſens inſeparabiliter operetur. In. v. propter eos quibus ideo videtur

Psͣ. 1p.

Psͣ 1o.

Ecc̄i. 24

Ubi. sͣ.

Eſa. cc.

Abidem.

Rom̄. j.Si. 13

Psͣ. 13.