Liber

ꝫ tunc aūt facie ad faciem. Item dicit. Nos aūtreuelata facie gl̓iam dn̄i contēplantes in eandem imaginē tranſformamur de gl̓ia in gl̓iaꝫtanqͣꝫ a dn̄i ſpū: hoc eſt quod ſit de die in diemz bene ꝓficientibus. Apl̓us aūt ioh̓es. Dilectiſſimi inquit nunc filij dei ſumus: ⁊ nondū apparuit quod erimus. Scimus quia cū apparuerit ſimiles ei erimus: qm̄ videbimus eū ſicutieſt. Hinc apparet tunc in iſta imagine dei fierieius plenā ſimilitudinē: quando eius plenaꝫperceperit viſionē.Poſſe etiaꝫ hoīem corpore imaginē dei accipi: ẜm ꝙ verbum caro factū eſt: cuius īmortalitati oēs ſancti ꝯformabunt̉. Ca. XVIII.Uamqͣꝫ poſſit hoc a iohāne apl̓o etiāq de īmortalitate corporis dictum videri. Et in hac qͥppe ſimiles erimus deoſed tm̄ modo filio quia ſolus in trinitate corpus accepit: in quo mortuus reſurrexit: atqꝫid ad ſuperna peruexit. Nam dicit̉ etiam iſtaimago filij dei: in qua ſicut ille īmortale corpꝰhabebimus: ꝯformes facti in hac ꝑte: nō pr̄isimaginis: aut ſpūſſancti: ſed tm̄mō filij: quia.j. de hoc ſolo legit̉: ⁊ fide ſaniſſima accipit̉. Uerbum caro factum eſt. ꝓpter quod apoſtolus8 Quos autem inquit p̄ſciuit ⁊ p̄deſtinauit cōformes fieri imaginis filij ſui: vt ſit ipſe pͥmogenitus in multis fratribus. Primogenitusvtiqꝫ a mortuis: ẜm eundē apoſtolū: quā morte ſeminata eſt caro eius in cōtumelia: reſurrexit in gl̓ia. Scd̓m hanc imaginem filij cui ꝑīmortalitatem conformamur in corpore: etiān. illud agimus quod dicit idē apl̓us. Sicut portauimus imaginē terreni: portemus ⁊ imaginem eius qui de celo ē: vt ſcꝫ qͥ ẜm adam mortales fuimus: ẜm chriſtū īmortales nos futuros fide vera ⁊ ſpe certa: firmaqꝫ teneamus.Sic em̄ nunc eandem imaginē portare poſſumus: nondū in viſione: ſed in fide: nondū inre: ſed in ſpe. De corporis quippe reſurrectione tunc loquebat̉ apoſtolus cum hec diceret.Qua ſui parte homo ad imaginē ⁊ ſimilitudinē dei factus ſit. ad quā ꝓficiendo renouat̉.Capl̓m. XIX.a T vero illa imago de qua dictum eſtFaciamus hoīem ad imaginem ⁊ ſiIImilitudinē noſtram. quia nō dictū eſt ad meāvel ad tuā. ad imaginē trinitatis factū hoīeꝫcredimus: ⁊ qͣꝫta potuimus inueſtigatōne cōp̄hendimus. Et ideo ẜm hanc potius ⁊ illudkz intelligendū eſt: quod ait apl̓us ioh̓es. Similes ei erimus: qm̄ videbimus euꝫ ſicuti eſt: qꝛm. de illo dixit de quo dixerat. filij dei ſumus. Etīmortalitas carnis illo perficiet̉ momento re

ſurrectiōis: de qͦ ait apl̓us paulus. In ictu oculi: in nouiſſima tuba: ⁊ mortui reſurgēt incorrupti ⁊ nos īmutabimur. In ip̄o nāqꝫ ictu oculi ante iudiciū reſurget in virtute: in incorruptione: in gl̓ia corpus ſpiritale qd̓ nūc ſemīat̉in infirmitate. corruptione. ꝯtumelia corpusaīale. Imago vero que renouat̉ in ſpū mentis in agnitione dei. nō exterius ſꝫ interius dedie in diē ip̄a ꝑficiet̉ viſione que tunc erit poſtiudiciū. facie ad faciē. nunc aūt ꝓficit ꝑ ſpeculū in enigmate. Propter cuiꝰ ꝑfectionē dictūintelligendū eſt. ſil̓es ei erimus qm̄ videbimeū ſicuti ē. hoc eī donū tūc nob̓ dabit̉ cū dictūfuerit Uenite benedicti patris mei poſſideteparatū vobis regnū. Tunc quippe tollet̉ impius vt nō videat claritatē dn̄i. qn̄ ibūt ſiniſtriin ſuppliciū eternū. euntibus dextris in vitāeternā. Hec eſt aūt (ſicut ait ꝟitas) vita eter­ 3na. vt cognoſcant te inquit vnū veꝝ deum. ⁊quē miſiſti ieſum xp̄m. Hanc ꝯtemplatiuā ſapientiam quā ꝓprie puto in litteris ſanctis aſcientia diſtinctā. ſapīam nuncupari dūtaxathominis. que quidē illi nō eſt niſi ab illo cuiusꝑticipatione vere ſapiens fieri mens rōnalis⁊ intellectualis poteſt. Cicero cōmēdans infine dialogi hortenſij. Que nobis inquit diesnocteſqꝫ ꝯſiderantibus acuentibuſqꝫ intelligentiā que eſt mentis acies cauentibuſqꝫ nequādo illa hebeſcat. id eſt in ph̓ia viuentibusmagna ſpes eſt. Aut ſi hoc qd̓ ſentimus ⁊ ſapimus mortale ⁊ caducū eſt. iocundū nobis perfunctis muneribus hūanis occaſum. neqꝫ moleſtā extinctionē ⁊ quaſi quietē vite fore. Autſi vt antiquis ph̓is hiſqꝫ maximis longeqꝫ clariſſimis placuit eternos animos ac dīnos habemus. ſic exiſtimandū eſt quo magis hi fuerint ſemꝑ in ſuo occurſu. id eſt in ratione ⁊ inueſtigandi cupiditate. ⁊ quo minus ſe admiſcuerint atqꝫ implicuerint hoīm vitijs ⁊ erroribus hoc vel his faciliorē aſcenſum ⁊ redituꝫin celū fore. Deinde addens hanc ipſam clauſulā repetendoqꝫ ẜmonem finiens. Quapropter inquit vt aliqn̄ terminet̉ oratio. ſi aut extingui tranquille volumus cū his artubus vixerimus. aut ſi ex hac in aliam haud paulo meliorem domū ſine mora demigrare. in his ſtudijs nobis om̄is oꝑa ⁊ cura ponenda eſt. Hicmiror hoīem tanti ingenij: perfūctis muneribus humanis: hominibus in philoſophia viuentibus: que contemplatione veritatis beatos facit: iocundum ꝓmittere occaſuꝫ: ſi hocquod ſentimus ⁊ ſapimus mortale ⁊ caducuꝫeſt: quaſi hoc moriat̉ ⁊ intercidat quod nō diligebamus: vel potius quod atrociter odera

Noua d̓j. Cov.

2. Corꝭ. 3

. Ioh̓. 3Ibidem.

Pridem.

Ioh̓. j.19 5j. Cox.

Ioh̓. 3

Gen̄.

Ioh̓. 17.

Ioh̓. 2M95. 2

Ma 25

1. Coꝝ. 13j. Ioh̓. 3

j. Cox. 15