XIIII

hanc recipit cū reformat̉ ⁊ renouat̉. Ꝙ autēait. ſpū mentis veſtre: nō ibi duas res intelligi voluit: quaſi alid̓ ſit mens: aliud ſpūs mentis. Sed quia oīs mens ſpūs eſt: nō aūt om̄isſpūs mens eſt. Eſt enī ſpūs ⁊ deus: qui renouari non poteſt: quia nec veteraſcere poteſt.Dicit̉ etiam ſpūs in hoīe qui mens non ſit: adquē pertinent imaginationes ſimiles corpoꝝ¶ De quo dicit ad corinthios: vbi dicit. Gi autēorauero lingua: ſpūs meus orat: mens auteꝫmea infructuoſa eſt. hoc enī ait: qn̄ id qd̓ dicitur nō intelligit̉: quia nec dici poteſt: niſi corporaliū vocum imagines ſonū oris in ſpūs cogitatione p̄ueniant. Dicitur ⁊ hoīs anima ſpi9. ritus. Unde eſt in euāgelio. Et inclinato capite tradidit ſpm̄. quo ſignificata eſt mors corporis: anima exeūte. Dicitur ſpūs etiam pecoris: qd̓ in eccleſiaſte libro ſalomonis aper.3. tiſſime ſcriptum eſt. vbi ait. Quis ſcit ſpūs filioꝝ hoīs ſi aſcendet ipſe ſurſum: ⁊ ſpūs pecoris ſi deſcendet ipſe deorſuꝫ in terrā. Scriptūeſt etiam in geneſi vbi dicit diluuio mortuamvniuerſam carnē que habebat in ſe ſpūm viteDicit̉ ſpūs etiam ventus: res apertiſſime cors pͥoralis. Unde illud in pſalmis. Ignis: grando: nix glacies: ſpūs tempeſtatis. Quia ergotot modis dicit̉ ſpiritus: ſpūm mentis dicerevoluit eum ſpūm que mens vocatur. ſicut aitetiam idem apoſtolus. In expoliatiōe corporis carnis. Non duas vtiqꝫ res intelligi voluitquaſi aliud ſit caro: aliud corpus carnis. Sedquia corpus multarum rerum nomē eſt quarum nulla eſt caro. Nam multa ſunt exceptacarne corpora celeſtia ⁊ corpora terreſtria.Corpus carnis dixit: corpus quod caro eſt.Sic itaqꝫ ſpūm mentis eum ſpūm que menseſt. alibi quoqꝫ apertius etiam imaginē noīa.3. uit: ſcꝫ alijs verbis idip̄m p̄cipiens. Expoliantes vos inquit veterem hoīem cū actibus eiꝰinduite nouū qui renouat̉ in agnitionem deiẜm imaginem eius qui creauit euꝫ. Qd̓ ergo4ibi legitur. Induite nouū hoīem qͥ ẜm deum.3. creatus eſt: hoc iſto loco Induite nouū hoīeꝫqui renouat̉ ẜm imaginem eius qͥ creauit eūIbi aūt ait. ẜm deum. hic vero ẜm imaginemeius qui creauit eum. Pro eo vero quod ibi.4poſuit. In iuſticia ⁊ ſanctitate veritatis. hoclꝫ poſuit hic. In agnitionē dei. Fit ergo iſta renouatio reformatioqꝫ mentis ẜm deum. velẜm imagineꝫ dei. Si ideo dicit̉ ẜm deū: ne ẜmaliam creaturā fieri putetur. Ideo auteꝫ ẜmimagineꝫ dei: vt in ea re intelligatur fieri hecrenouatio: vbi eſt imago dei: id eſt in mente.Quēadmodū dicimus ẜm corpus mortuum:

nō ẜm ſpūm eum qui de corpore fidelis ⁊ iuſtus abſcedit. Quid enī dicimus ẜm corpusmortuū: niſi corpore vel in corpore: nō animavel in anima mortuū. Aut ſi dicamus: ẜm corpus eſt pulcer: aut ẜm corpus fortis. nō ſcd̓manimū: quid eſt aliud qͣꝫ corꝑe nō animo pulcer aut fortis eſt. Et innumerabiliter ita loqͥmur. Non itaqꝫ ſic intelligamus: ẜm imaginēeius qui creauit eum: quaſi alia ſit imago ẜmquā renouat̉: nō ipſa que renouat̉.Quid ſit inter regenerationē baptiſmi etrenouationem qua ꝓficitur de die in diem inagnitione dei.Ca. XVII.Ane iſta renouatio nō momēto vnoſſit ipſius ꝯuerſionis: ſic vt momentovno ſit illa in baptiſmo renouatio remiſſione oīm peccatoꝝ. Neqꝫ em̄ vel vnumqͣntulūcūqꝫ remanet: qd̓ nō remittat̉: ſꝫ quēadmodū aliud eſt carere febribus: aliud ab infirmitate que febribus facta eſt reualeſcere.Itēqꝫ aliud eſt infixum telum de corpore demere: aliud vulnus qd̓ eo factū eſt ſecūda curatione ſanare: ita pͥma curatio eſt cām remouere languoris: qd̓ ꝑ oīm ſit indulgentiā peccatoꝝ: ſecūda ip̄m ſanare languorē: qd̓ ſit paulatim ꝓficiendo in renouatione huius imaginis: q̄ demonſtrant̉ in pſalmo vbi legit̉. QuiIꝓpitius fit om̄ibus iniquitatibus tuis. quodſit in baptiſmo. Deinde ſequitur. Qui ſanatoēs languores tuos: qd̓ ſit quotidianis acceſſibus: cū hec imago renouat̉. De qua re apl̓saꝑtiſſime locutus eſt dicens. Et ſi exterior hoImo noſter corrumpit̉: ſed interior renouat̉ dedie in diem. Renouat̉ aūt in agnitione dei: hͦIeſt in iuſticia ⁊ ſanctitate veritatis: ſicut ſe ſe1habent apoſtolica teſtimonia: que paulo ante cōmemoraui. In agnitiōe igit̉ dei: iuſticiaqꝫ ⁊ ſanctitate veritatis: qui de die in diē ꝓficiendo renouat̉: trāſfert amorē a tꝑalibus adeterna: a viſibilibꝰ ad intelligibilia: a carnalibus ad ſpiritualia: atqꝫ ab iſtis cupiditatē frenare atqꝫ minuere: illiſqꝫ ſe charitate alligarediligenter inſiſtit. Tantū autem facit: quantū diuinitus adiuuat̉. Dei quippe ſententia ē.Sine me nihil poteſtis facere. In quo ꝓfectu⁊ acceſſu tenentē mediatoris fidem cum diesvite huius vltimus quēqꝫ compererit: perducendus ad deū quem coluit: ⁊ ab eo perficiendus excipiet̉ ab angelis ſanctꝭ incorruptibilecorpus in fine ſeculi. nō ad penam ſed ad gloriam recepturus. In hac quippe imagine tūcperfecta erit dei ſimilitudo: quando dei perfecta erit viſio. De qua dicit apoſtolus paulusUidemus nunc per ſpeculum in enigmate:

l 3

j. Cor̄. 14

Eph̓. 4Col̓. 3

Psͣ. 16. g

Eph̓. 6Colo. 3

Colo. 3.

Ipb̓ ihi

Eph̓.

Ecc̄s. 3.

Colo.

Gen̄. 7

Ioh̓. 15

2. Cor̄. 4

psͣ. jor.Ibidem.

Colo. 3Eph̓. 4

.Coꝝ. 13

Colo. 3.