XII.

Quorum eſt vnum quod demonſtratum eſthomini: quem locum haberet in rebus quascondidit deus: quando quidem ſic deo coniūgi potuit humana natura: vt ex duabus ſubſtantijs fieret vna ꝑſona ac ꝑ hoc iam ex tribꝰſcꝫ deo anima et carne. vt ſuperbi illi maligniſpiritus qui ſe ad decipiendum quaſi ad adiuuandum medios interponūt: non ideo ſe audeant homini preponere. quia non habēt carnem ⁊ maxime quia ⁊ mori in eadem carne dignatus eſt filius dei: ne ideo illi tanqͣꝫ deos ſecoli ꝑſuadeant. quia videntur eſſe immortales. Deinde vt gratia dei in nobis ſine vllisp̄cedentibus meritis in homine chriſto commendaretur. qꝛ nec ipſe vt tanta vnitate deovero ꝯiunctus vna cum illo perſona .i. ip̄e homo aſſumptus: mox vt homo etiam deus filiꝰdei fieret vllis eſt p̄cedentibus meritis aſſecutus. Sed ex quo eſſe hō cepit eſſe: ex illo eſt ⁊deus vnde dictū eſt: Uerbū caro factum eſt.Etiam illud eſt vt ſuꝑbia hominis que maxīeimpedimento eſt. ne inhereatur deo ꝑ tantādei humilitatem redargui poſſet atqꝫ ſanari.Diſcatqꝫ homo qͣꝫ longe receſſerit a deo: ⁊ qͥdilli valeat ad medicinalem dolorem quandoꝑtalem mediatorem redit qui hoībus ⁊ deusdiuinitate ſubuenit: ⁊ homo infirmitate conuenit. Quod autem maius obedientie nobisp̄beretur exemplum qui ꝑ inobedientiam pe2 rieramus: qͣꝫ deo patri deus filius obediēs vſqꝫ ad mortem crucis. Qd̓ premiū tante obedientie vbi oſtenderetur meliꝰ qͣꝫ in carne tāti mediatoris que ad vitaꝫ reſurrexit eternāPertinebat etiam ad iuſticiam bonitatemqꝫcreatoris: vt ꝑ eandem rationalem creaturāſuꝑaretur diabolus quā ſe ſuperaſſe gaudebat: ⁊ de ipſo genere venientem qd̓ genꝰ origine viciata: ꝑ vnum tenebat vniu̓ſumDe natiuitate domini ex maria virgine etſpirituſancto.Capi. XVIIIOterat em̄ vtiqꝫ deus hoīem aliun2. pͥde ſuſcipere ī quo eſſet mediator deiet hominū: non de genere illiꝰ adaꝫqui peccato ſuo genus obligauit humanum.ſicut ip̄m quem pͥmum creauit non de genere creauit alicuius. Poterat ergo vel ſic: velalio quo vellet modo creare vnuꝫ alium quovinceretur victor prioris. ſed melius iudicauit vt de ip̄o qd̓ victum fuerat genere aſſumere hoīem deus: per quē generis humani vinceret inimicum. Et tamen ex virgine cuiꝰ cōceptum ſpiritus: non caro: fides: non libido p̄uenit. Nec interfuit carnis cōcupiſcentia perquam ſeminantur ⁊ concipiūtur ceteri: qͥ tra

Ihunt originale peccatū: ſed ea penitus remotiſſima credendo: non cōcūbendo ſancta ē fecūdata virginitas: vt illud quod naſcebaturex propagine primi hominis tantummō generis non etiam criminis originem duceret.Naſcebatur nanqꝫ non tranſgreſſionis cōtagione vitiata natura: ſed omnium talium viciorum ſola medicina. Naſcebatur inquā homo nullum habens: nullum habiturus omnino peccatum: per quem renaſcerentur liberādi a peccato qui naſci non poſſunt ſine peccato. Ꝙͣuis em̄ carnali concupiſcentia que inēgenitalibꝰ membris bene vtatur caſtitas coniugalis. habet tamen motus non voluntarios quibus oſtendit vel nullam ſe in paradiſoante peccatū eſſe potuiſſe: vel non talem fuiſſe ſi fuit: vt aliquādo reſiſteret volūtati. Nūcautem illam talem eſſe ſentimus vt repugnāslegimentis: etiam ſi nulla eſt cauſa generandi: ſtimulos ingerat coeundi: vt ſi ei ceditur:peccando ſatietur: ſi non ceditur diſſentiēdofrenet̉. Que duo aliena fuiſſe a paradiſo ante peccatum: dubitare quis poſſit. Nam neqꝫilla honeſtas faciebat aliquid indecoꝝ: nec illa felicitas patiebatur aliqͥd impacatū Oportebat itaqꝫ vt iſta carnalis cōcupiſcentia nulla ibi eſſet oīno: quādo ꝯcupiebatur virginispartus in quo nihil dignū morte fuerat inuēturus: ⁊ eum tamen occiſurꝰ auctor mortis:auctoris vite morte vincendus. Uictor pͥmiadam ⁊ tenens genus humanū victus a ſecūdo adam ⁊ amittens genus xp̄ianū: liberatūex humano genere ab humano crimine: ꝑ eūqui nō erat in crimine qͣꝫuis eſſet ex genere vtdeceptor ille ab eo vinceret̉ genere qd̓ vincerat crimine. Et hoc ita geſtum eſt vt hō non2extollatur: ſed qui gloriatur in dn̄o glorieturQui em̄ victus eſt: homo tm̄ erat. ⁊ iō victuseſt: qꝛ ſuꝑbe deus eſſe cupiebat. Qui auteꝫ vicit ⁊ homo erat ⁊ deus. ⁊ ideo ſic vicit natꝰ exvirgine. qꝛ deus humiliter non quō alios ſanctos regebat illū hominem: ſed gerebat. Hectanta dei dona ⁊ ſi qͣ alia ſunt que de hac re nobis ⁊ querere nunc ⁊ diſſerere longū eſt: niſiverbū caro fieret: nulla eſſent.Ꝙ verbum caro factum eſt qd̓ eſt chriſtusIeſus ⁊ ſapientie theſauros in ſe habeat ⁊ ſcientie.Capitulum. XIXEc aūt omnia q̄ ꝓ nobis verbū caroh factū temꝑaliter ⁊ localiter fecit ⁊ ꝑtulit ſcd̓m diſtinctiōem quā demonſtrare ſuſcepimus: ad ſcīam ꝑtinet nō ad ſapientiam. Ꝙ aūt verbū eſt ſine temꝑe: ſine loco: eſt patri coeternū ⁊ vbiqꝫ totum: de quo ſi

k 3

. Thi. 2.

Phil̓. 2.

Ioh̓.

Ioh̓. j.

1. Loꝝ. j0

Roꝝ. 7.