XIII

Ue eſt igitur iuſticia qua victus ē diabolus? Que: niſi iuſticia ieſu xp̄i? ⁊quō victus eſt. qꝛ cū in eo nihil morte dignū inueniret: occidit eū tn̄. Et vtiqꝫ iuſtū eſt vt debitores qͦs tenebat liberi dimittātur in eū credētes quē ſine vllo debito occidithͦ eſt ꝙ iuſtificari dicimus in xp̄i ſanguine. ſicquippe in remiſſionē pctōꝝ nr̄oꝝ innocēs ſangͣuis ille effuſus eſt. Un̄ ſe dicit in pſalmis: inmortuis libeꝝ. Solus em̄ a debito mortis: liber eſt mortuꝰ. Hinc ⁊ in alio pſalmo dic̄. quenō rapui tūc exoluebāt. rapinā volēs intelligi pctm̄: qꝛ vſurpatū eſt ꝯtra licitū. Un̄ ꝑ osetiā carnis ſue ſicut in euāgelio legitur dicitEt ecce venit pͥnceps mūdi hꝰ: ⁊ in me nihil īueniet .i. nullū peccatū. ſꝫ vt ſciant oēs inquitqꝛ volūtatē pr̄is mei facio: ſurgite eamꝰ hincEt ꝑgit inde ad paſſionē vt ꝓ debitoribꝰ nob̓qd̓ ip̄e nō debebat exolueret. Nunqͥd iſto iure equiſſimo diabolus vinceret̉: ſi potētia criſtus cū illo agere nō iuſticia voluiſſet ſed poſtpoſuit qd̓ potuit vt pͥuſ ageret qd̓ oportuit. iōaūt illū eſſe opus erat ⁊ hoīem ⁊ deū. Niſi em̄hō eſſet nō poterat occidi. Niſi ⁊ deus eſſꝫ nōcrederet̉ noluiſſe qd̓ potuit ẜ non potuiſſe qd̓voluit. Nec ab eo iuſticiā potētie prelatam fuiſſe: ſed ei defuiſſe potētiam putaremꝰ. Nuncvero hūana ꝓ nob̓ paſſus eſt. qꝛ hō erat: ſed ſivoluiſſet etiā hͦ non pati potuiſſet. qꝛ deꝰ eratIdeo gratior facta eſt in hūilitate iuſticia. qͥapoſſet ſi noluiſſet hūilitatē nō ꝑpeti tāta in diuinitate potētia: ac ſic a moriēte tam potentenobis mortalibꝰ īpotentibꝰ ⁊ cōmēdata eſt iuſticia ⁊ ꝓmiſſa potētia. Hoꝝ em̄ duoꝝ vnū fecit moriēdo: alteꝝ reſurgēdo. Quid em̄ iuſtiꝰqͣꝫ vſqꝫ ad mortē crucis ꝓ iuſticia ꝑuenire. Etqͥd potētius qͣꝫ reſurgere a mortuis: ⁊ in celuꝫcū ip̄a carne in qͣ eſt occiſꝰ aſcēde̓? Et iuſticiagͦ pͥus: ⁊ potētia poſtea diabolū vicit. Iuſticiaſcꝫ qꝛ nullū pctm̄ habuit: ⁊ ab illo iniuſtiſſimeeſt occiſus. potētia ꝟo: qꝛ reuixit mortuꝰ: nunqͣꝫ poſtea moriturꝰ. Sꝫ potētiā diabolū viciſſꝫēt ſi ab illo n̄ potuiſſꝫ occidi qͣꝫuis maiorꝭ ſit potētie ēt ip̄am mortē vince̓ reſurgēdo qͣꝫ vitareviuēdo. Sꝫ alid̓ ē ꝓpt̓ qd̓ iuſtificamur ī xp̄i ſāguīe: cū ꝑ remiſſionē pctōꝝ eruimur a diaboli poteſtate: hͦ ad id ꝑtinet qd̓ a xp̄o iuſticia diabolus vincit̉ nō potētia. Ex infirmitate qͥppe quā ſuſcepit in carne mortali: nō ex īmortali potētia crucifixus eſt xp̄s: de qͣ tn̄ infirmitate ait apl̓us. Qd̓ infirmū ē dei: fortiꝰ ē hoībꝰIn qͦ ſit diabolꝰ victꝰ a xp̄o. Ca. XVDn ē itaqꝫ difficile videre diabolumn victū: qn̄ qui ab illo occiſus eſt reſur

rexit. Illud eſt maius ⁊ ad intelligendū ꝓfundius: videre diabolū victū qn̄ ſibi viciſſe videbat̉ .i. qn̄ xp̄us occiſus eſt. Tūc em̄ ſanguis ille qm̄ eius erat qui nullū habuit oīno peccatū ad remiſſionē noſtroꝝ fuſus eſt peccatoꝝ:vt qꝛ eos diabolus merito tenebat: quos peccati reos cōditione mortis obſtrinxit: hos ꝑeum merito dimitteret quē nullius peccati reum īmerito pena mortis affecit. hac iuſticia victus ⁊ hoc vinculo vinctꝰ eſt fortis vt vaſa eiꝰeriperent̉: que apud eū cū ip̄o ⁊ angelis eiusfuerūt vaſa ire: ⁊ in vaſa miẜicordie verterētur. Hec quippe ꝟba ip̄ius dn̄i noſtri ieſu chriſti de celo ad ſe facta cū primū vocatus ē: narrat apl̓us Paulus. Nam inter cetera q̄ audiuit etiā hoc ſibi dictū loquit̉. Ad hͦ em̄ tibi apparui vt cōſtituā te miniſtrū ⁊ teſtem eoꝝ q̄ ame vides: quibus etiā ꝓ eo tibi liberans te deppl̓o ⁊ de gentibus in quas ego mitto te aperire oculos cecoꝝ: vt auertant̉ a tenebris ⁊ apoteſtate ſathane ad deū: vt accipiant remiſſionem peccatorum ⁊ ſortem que in ſanctis⁊ fidem que in me eſt. Unde ⁊ exhortans idēapl̓us credentes: ⁊ ad gratiarūactiōem deoOpatri: qui eruit nos inquit de poteſtate tenebrarum: ⁊ tranſtulit in regnū filij caritatꝭ ſue:in quo habemus redemptiōem in remiſſionēpeccatorum. In hac redemptione tanqͣꝫ precium ꝓ nobis datꝰ eſt ſanguis chriſti: quo accepto diabolus non ditatus eſt ſed ligatus vtnos ab eius nexibus ſolueremur. Nec quen:qͣꝫ ſecum eorum quos chriſtus ab omni debito liber indebite fuſo ſuo ſanguine redemiſſꝫpeccatoꝝ retibus inuolutum traberet ad ſecunde ac ſempiterne mortis exitium: ſed hactenus morerentur ad chriſtigratiam ꝑtinentes: precogniti ⁊ predeſtinati ⁊ electi ante cōſtitutiōem mundirquatenus ꝓ illis ipſe mortuus eſt chriſtus: carnis tantum morte nō ſpiritus.Ad quam vtilitatem fidelium renatorummala que per originale peccatum ſunt cōtracta: conuerſa ſint.Capitulum. XvI.Uamuis enim ⁊ ip̄a mors carnis deqͥpeccato primi hominis originalitervenerit: tamē bonus eius vſus glorioſiſſimos martyres fecit. Et ideo non ſolūipſa: ſed omnia ſeculi huius mala dolores: laboreſqꝫ hominū qͣꝫqͣꝫ de peccatorum: ⁊ maxīede peccati originalis meritis veniant: vn̄ facta eſt ⁊ ip̄a vita vinculo mortis obſtricta: tamen ⁊ remiſſis peccatis remanere debuerūt:cum quibus homo pro veritare certaret: etvnde exerceretur virtus fidelium: vt nouusk 2

j. Corꝭ.

Ioh̓. 14.

Mͣ 6

sͣ. 87.

Col̓. j.

i. Pe. j.