XIII

neceſſariū fuit ad erigendam ſpem noſtrammenteſqꝫ mortaliū cōditione ip̄ius mortalitatis abiectas ab īmortalitatis deſꝑatione liberādas: qͣꝫ vt demonſtraret̉ nob̓ qͣꝫti nos pēderet deus: qͣꝫtūqꝫ diligeret? Quid ꝟo hꝰ reitanto iſto iudicio manifeſtius atqꝫ p̄clariꝰ: qͣꝫvt dei filius īmutabiliter bonus: in ſe manēsqd̓ erat: ⁊ a nob̓ ⁊ ꝓ nob̓ accipiens qd̓ nō eratpreter ſue nature detrimentū nr̄m dignatuseſt mire ꝯſortiū pͥus ſine vllo malo ſuo meritomala noſtra ꝑferret: ac ſi iam credētibꝰ qͣꝫtumnos diligat deus: ⁊ qd̓ deſꝑabamꝰ iam ſꝑantibus dona in nos ſua ſine vllis bonis meritisnoſtris: īmo p̄cedentibus ⁊ malis meritis noſtris in debita largitate ꝯferret: qꝛ ⁊ ea q̄ dicūtur merita nr̄a dona ſunt eius. Ut em̄ fideſ ꝑdilectionē oꝑetur: caritas dei diffuſa eſt ī cordibus noſtris ꝑ ſpm̄ ſctm̄ qͥ datꝰ eſt nob̓. Tūceſt aūt datus qn̄ eſt ieſus reſurrectione clarificatꝰ. Tūc em̄ eū ſe miſſurū eſſe ꝓmiſit ⁊ miſit: qꝛ tūc ſicut de illo ſcriptū eſt ⁊ ante p̄dictūAſcēdit in altū: captiuauit captiuitatē: deditdona hoībus. Hec dona ſunt merita nr̄a: quibus ad ſummū bonū īmortalitatis ⁊ beatitudinis ꝑueninus. Cōmendat aūt inqͥt apl̓s caritatē ſuā d̓s in nobis: qm̄ cū adhuc peccatores eſſemus: xp̄us ꝓ nob̓ mortuus eſt. Multomagis iuſtificati nūc in ſanguine ip̄iꝰ: ſaluierimus ab ira ꝑ ip̄m. Adhuc addit ⁊ dicit. Siem̄ cū inimici eſſemus recōciliati ſumꝰ deo ꝑmortem filij eius: multomagis recōciliati ſalui erimus in vita ip̄ius. Quos peccatores dixit pͥus: hos poſterius inimicos dei. ⁊ qͦs pͥusiuſtificatos in ſanguine ieſu xp̄i: eos poſterirecōciliatos ꝑ mortem filij dei. Et qͦs pͥus ſaluos ab ira ꝑ ip̄m: eos poſtea ſaluos in vita ip̄ius Nō ergo ante iſtam grām quoquo mō peccatores: ſed in talibus peccatis fuimus vt inimici eſſemus dei. Suꝑius aūt quidē apoſtolꝰnos peccatores ⁊ inimicos dei duobus idētidem noībus appellauit: vno velut mitiſſimo:alio plane atrociſſimo dicēs. Si em̄ xp̄us cuminfirmi eſſemꝰ adhuc iuxta tp̄s ꝓ impijs mortuus eſt. Quos infirmos eoſdē impios nūcucupauit. Leue aliquid videtur infirmitas: ſꝫaliqn̄ talis eſt vt impietas nominet̉. Niſi tn̄ infirmitas eſſet medicū neceſſariū nō haberēt.qui eſt hebraice ieſus: grece ſother. noſtra autem locutione ſaluator. Qd̓ verbū latina lingua antea nō habebat ẜ habere poterat: ſicutpotuit qn̄ voluit. Hec aūt apl̓i ſnīa p̄cedēs vbiait. Adhuc cum infirmi eſſemus iuxta tempꝓ impijs mortuus eſt: coheret his duabus ſequentibus quaruꝫ in vna dixit peccatores: in

alia inimicos dei: tanqͣꝫ illis ſingulis reddiderit ſingula. pctōres ad infirmos: inimicos deireferens ad impios.Qua ratione in ſanguine chriſti iuſtificentur credentes: ⁊ quō in hoc ſacramento totiꝰtrinitatis ſit operatio.Ca. XI.Ed quid ē iuſtificati in ſanguine ipſiſ us? Que vis eſt ſanguinis huiꝰ obſecro: vt in eo iuſtificent̉ credētes? Etqͥd eſt recōciliati ꝑ mortē filij eius? Ita ne ꝟocū iraſceret̉ nobis deꝰ pater: vidit morteꝫ filijſui ꝓ nobis: ⁊ placatꝰ eſt nobis? Nūquid gͦ filiꝰeius vſqꝫ adeo nob̓ iam placatus erat: vt ꝓ nobis etiā dignaret̉ mori: pater ꝟo vſqꝫ adeo adhuc iraſcebat̉: vt niſi filiꝰ ꝓ nobis moreret̉ nōplacaret̉? Et qͥd eſt ꝙ alio loco idē ipſe doctorgentiū. Quid inquit gͦ dicemus adhec? Si deus ꝓ nobis: qͥs cōtra nos? Qui ꝓprio filio nōpeꝑcit: ſꝫ ꝓ nobis om̄ibus tradidit illum. Quōnō etiā cū illo om̄ia nob̓ donauit? Nūquid niſiiam placatus eſſet pater: ꝓprio filio nō ꝑcensꝓ nob̓ eū traderet? Nōne videt̉ hec illi velutaduerſa eſſe ſententia? In illa morit̉ ꝓ nobisfilius: ⁊ recōciliat̉ nobis pater per mortē eiusIn hac aūt tanqͣꝫ prior nos dilexerit pater: ip̄eꝓpter nos filio nō ꝑcit: ip̄e ꝓ nobis euꝫ traditad mortem. Sed video ꝙ ⁊ antea pater dilexit nos: nō ſolū anteqͣꝫ ꝓ nobis filius moreret̉:ſed anteqͣꝫ conderet mundū: ip̄o teſte apoſtolo qui dicit: Sicut elegit nos in ipſo ante mundi conſtitutionē. Nec filius patre ſibi nō ꝑcente pro nobis velut inuitus eſt traditus: quia ⁊de ipſo dictū eſt. Qui me dilexit ⁊ tradidit ſe-ipſum pro me. Om̄ia gͦ ſimul ⁊ pater ⁊ filius etamborū ſpiritus pariter ⁊ cōcorditer oꝑant̉:tamen iuſtificati ſumus in chriſti ſanguine: etrecōciliati ſumus deo ꝑ mortem filij eius. Etquō id factū ſit: vt potero etiā hic qͣꝫtū ſatis videbitur explicabo.Quo merito homo traditus ſit diabolicepoteſtati.Ca. XIIUadā iuſticia dēi ī poteſtatē diaboliq traditū eſt genus humanuꝫ: peccatoprimi hominis in om̄es vtriuſqꝫ ſexꝰcōmunione naſcētes originaliter tranſeunte⁊ parētū primorū debito vniuerſos poſterosobligante. Hec traditio prius in geneſi ſignificata eſt: vbi cū ſerpenti dictū eſſet. Terram Imanducabis: homini dictū eſt. Terra es ⁊ interrā ibis. Eo qd̓ dic̄tū eſt: in terraꝫ ibis: morscorꝑis prenūciata eſt: quia nec ipſaꝫ fuerat experturus ſi ꝑmanſiſſet vt factus eſt rectꝰ. Ꝙꝟo viuenti ait. Terra es: oſtendit totū hoīemin deterius cōmutatum. Tale ē em̄. terra es:k

k

Rom̄.

Ioh̓. 16Eph̓. q

fe.

Gal̓. e.

Rom̄.

al̓. 2

Gen̄. 3Ibidem

Ephe. j.

Ubi. sͣ

Roma. g