XIII

mala ſed bona beatū faciunt: qn̄ faciunt qͦrūbonorū habent aliquid iam: idqꝫ nō ꝑui eſtimandum: eamqꝫ ip̄am ſcꝫ voluntatem bonāqui de bonis quorū capax eſt humana natura: nō de vllius mali ꝑpetratione vel adeption gaudere deſiderat: ⁊ bona qualia in hacmiſera vita eſſe pn̄t: prudenti: temꝑanti: forti: ⁊ iuſta mente ſectat̉: ⁊ qͣꝫtū dat̉ aſſequiturvt etiā in malis ſit bonus: ⁊ finitis malis om̄ibus atqꝫ impletis bonis om̄ibus ſit beatus.Ad veram beatitudinem viam eſſe per fidem rectam ſine qua nulla poſſit cuiqͣꝫ fortitudo prodeſſe.¶ Ca. VIICꝑ hoc in iſta mortali vita erroribꝰa erūniſqꝫ pleniſſima: p̄cipue fides ēneceſſaria: quā in deū credit̉. Nonem̄ quecūqꝫ bona: maximeqꝫ illa quibus qͥſqꝫ ſit bonus: ⁊ illa qͥbus fiet beatꝰ. Un̄ niſi adeo in hominē veniant: ⁊ homini accedantīueniri poteſt. Cū aūt ex hac vita ab eo qͥ inhis miſerijs fidelis ⁊ bonꝰ ē ventū fuerit adbeatā: tunc erit vere qd̓ nūc eſſe nullo modopoteſt: vt ſic hō viuat: quō vult. Nō em̄ voletmale viuere in illa felicitate: aut volet aliqͥdquod deerit: aut deerit qd̓ voluerit. Quicqͥdamabit̉ aderit: nec deſiderabit̉ qd̓ nō aderitom̄e qd̓ ibi erit: bonū erit: ⁊ ſummꝰ deus ſūmum bonū erit: atqꝫ fruendū amantibus p̄ſto erit: ⁊ quod eſt om̄ino beatiſſimū ita ſemper fore certū erit. Nunc vero fecerunt quidam ſibi philoſophi ſicut eorum cuiqꝫ placuit vitas beatas ſuas: vt quaſi ꝓpria virtutepoſſent: quod cōmuni mortaliū conditionenō poterant: ſic ſcꝫ viuere vt vellent. Sentiebant em̄ aliter btm̄ eē neminē poſſe niſi habendo qd̓ vellet: ⁊ nihil patiendo qd̓ nolletQuis aūt nō qualēcūqꝫ vitā qua delectatur(⁊ ideo beatā vocat) vellet ſic eſſe in ſua poteſtate vt eam poſſet habere ꝑpetuam: ⁊ tamen quis ita eſt: quis vult pati moleſtias qͣsfortiter toleret: qͣꝫuis eas velit poſſitqꝫ tolerare ſi patit̉? Quis velit in tormentis viuere: etiā qui pōt in eis ꝑ patientiā tenendo iuſticiam laudabiliter viuere? Tranſitura cogitauerunt hec mala qͥ ea ꝑtulerunt vel cupiendo habere: vel timēdo amittere qd̓ amabant: ſiue nequiter ſiue laudabiliter. Nā multi ꝑ trāſitoria mala: ad manſura fortiter tenderunt. Qui ꝓfecto ſpe beati ſunt: etiā cumſunt in tranſitorijs malis: ꝑ que ad bona nōtranſitoria ꝑueniunt. Sed qui ſic ſpe beatusē: nōdū beatus ē. Expectat nāqꝫ ꝑ patientiābeatitudinem quā nodū tenet. Qui vero ſine vlla ſpe tali: ſine vlla tali mercēde cruciat̉

quātālibet adhibeat tolerantiā: nō eſt beatꝰveraciter: ſꝫ miſer fortiter. Neqꝫ em̄ propterea miſer nō eſt: quia miſerior eſſet. ⁊ ſi impatienter miſeriā ſuſtineret. Porro ſi iſta nō patitur que nollet pati in ſuo corꝑe: nec tunc qͥdem beatꝰ hn̄dus eſt: qm̄ nō viuit ⁊ vult. Utem̄ alia omīttā que corꝑe illeſo ad animi ꝑtinent offenſiones: ſine qͥbus viuere velimus⁊ ſunt īnumerabilia: vellet vtiqꝫ ſi poſſet itaſaluum ⁊ in colume habere corpus: ⁊ nullasex eo pati moleſtias: vt id haberet in ptāteaut in ipſius incorruptionē corꝑis: qd̓ qꝛ nonhabet: ac pendet in incerto: ꝓfecto nō viuitvt vult. Ꝙͣuis em̄ ꝑ fortitudinē ſit paratꝰ excipere ⁊ equo ferre animo qͥcqͥd aduerſitatꝭacciderit: mauult tn̄ vt nō accidat: ⁊ ſi poſſitfacit: atqꝫ ita paratus eſt in vtrūqꝫ vt qͣꝫtū inipſo eſt alterū optet: alteꝝ vitet: ⁊ ſi qd̓ vitatincurrerit: ideo volens ferat: quia fieri nonpotuit quod volebat. Nec opprimat̉ ergo: ſuſtinet: ſed premi nollet. Quo gͦ viuit ⁊ vultan quia volens fortis eſt ad ferenda q̄ nollet illata? Id̓o igit̉ id vult qd̓ pōt: qm̄ qd̓ vultnō pōt. Hec eſt tota (vtrū ridenda: an potiꝰmiſeranda) ſuꝑborū beatitudo mortalium:gloriantiū ſe viuere vt volunt: quia volētespatient̓ ferunt que accidere ſibi nolūt. hocem̄ aiunt quod ſapienter dixit Terentius.Qm̄ nō pōt id fieri qd̓ vis: id velis qd̓ poſſisaCōmode hͦ dictū eē qͥs negat? Sꝫ ꝯſiliū ē datū miſero: ne eſſet miſerior. Beato aūt (quales ſe eſſe oēs volūt) nō recte nec vere dicit̉:nō pōt fieri qd̓ vis. Si em̄ btūs ē: qͥcqͥd vult fieri pōt: qꝛ nō vult qd̓ fieri n̄ pōt. Sꝫ nō ē mortalitatis huiꝰ hͨ vita: nec erit niſi qn̄ ⁊ īmortalitas erit. q̄ ſi nullo mō dari hoī poſſet fruſtraēt btītudo q̄reret̉. qꝛ ſine īmortalitate n̄ p̄t eē.Perfectam beatitudinem niſi in eterna vita eſſe non poſſe.Ca. VIII.Um gͦ beati eſſe oēs hoīes volunt. ſic veꝝ volūt ꝓfecto ⁊ eſſe īmortales volūt. Aliter em̄ beati eſſe nō pn̄t. Deniqꝫ ⁊ d̓ īmortalitate interrogati ſicut ⁊ de beatitudine oēs eam ſe velle rn̄dent. Sꝫ qͣliſcunqꝫ btītudo q̄ potiꝰ vocet̉ qͣꝫ ſit in hac vita q̄rit̉īmo vero fingit̉. dū immortalitas deſꝑat̉. ſineqͣ vera beatitudo eē n̄ pōt. Ille qͥppe btē viuit(qd̓ iam ſuꝑius diximꝰ ⁊ aſtruēdo ſatꝭ fiximꝰ)qui viuit vt vult nec male aliquid vult. Nemoauteꝫ male vult īmortalitatē ſi eius humanacapax eſt deo donante natura. Cuius ſi capax non eſt. nec beatitudinis capax eſt. Ut eīhomo beate viuat. oportet vt viuat. Quemporro morientem vita ipſa doſerit. Bea-

Terētiꝰ īandria