Liber

unt oēs ip̄a q̄ ſit: ſꝫ nō oēs ſciūt vbi ſit: ⁊ indecōtentio eſt. Quaſi vero de aliqͣ mūdi huiꝰagat̉ loco: vbi debeat quiſqꝫ velle viuere: qͥvult beate vine̓: ac nō ita q̄rat̉ vbi ſit beatitudo ſicut q̄rit̉ q̄ ſit. Nam vtiqꝫ ſi in corꝑis voluptate eſt: ille beatus eſt: qui fruit̉ corporꝭvoluptate. Si in virtute aī ille qui hac fruit̉Si in vtraqꝫ: ille qͥ fruit̉ vtraqꝫ. Cū itaqꝫ aliꝰdicit: beate viuere eſt voluptate corꝑis frui.Alius aūt beate viue̓ eſt ꝟtute animi frui: nōne aūt ambo neſciūt q̄ ſit beata vita. aut nonambo ſciūt? Quō gͦ amāt eā ſi nemo pōt amare qd̓ neſcit? An forte falſum eſt qd̓ ꝓ veriſſimo certiſſimoqꝫ poſuimꝰ: beate viue̓ oēs homīes velle? Si eī beate viue̓ eſt (ꝟbi gratiaẜm animi ꝟtutē quō beate viue̓ vult: qͥ hoc nōvult? Nōne veriˢ dixerimus. hō iſte non vultbeate viue̓: qꝛ nō vult ẜm ꝟtutē viue̓: qd̓ ſoluꝫeſt viuree? Nō igit̉ oēs beate viuere voluntīmo pauci hͦ volūt: ſi nō eſt beate viue̓ niſi ẜmꝟtutē animi viue̓: qd̓ multi nolūt. ita ne falſuꝫerit. Un̄ nec ip̄is academicis cum oīa dubiaſint: academicus ille cicero dubitauit: qͥ cumvellet in hortēſio dialogo ab aliqͣ re certa d̓ qͣnullꝰ ambigeret ſume̓ ſue diſputatiōis exordiū. Beati certe inqͥt oēs eſſe volumꝰ: abſitvt hͦ fl̓m eſſe dicamꝰ. Quid igit̉: an dicenduꝫeſt etiā ſi nihil ſit aliud btē viue̓: qͣꝫ ẜm ꝟtutemanimi viue̓: tn̄ ⁊ qͥ hͦ nō vult: beate vult viuere? Nimis quidē hͦ videt̉ abſurdū. Tale ē em̄ac ſi dicamꝰ: Et qͥ nō vult beate viue̓: btē vultviuere. Iſtā repugnātiā qͥs audiat: qͥs ferat ⁊tn̄ ad hāc ꝯtrudit neceſſitas. Si ⁊ oēs htē velle viue̓ verū eſt: ⁊ non oēs ſic volunt viuere: qͦmodo ſolum viuitur beate: verum eſt.An oēs brī ſint qͥ viuūt vt volūt. Ca. V.A forte illud eſt qd̓ nos ab his angua ſtijs poſſit eruere: vt quoniam diximus ibi quoſqꝫ poſuiſſe beatam vitāqd̓ eos maxime delectauit: vt voluptas epicuꝝ: virtus zenonem: ſic aliū aliquid aliud.nihil dicamus eſſe beate viuere: niſi viue̓ ẜmdelectationē ſuam: ⁊ ideo falſum nō eē: ꝙ omnes beate viuere velint: qꝛ omnes ita volūt:vt quēqꝫ delectat. Nam ⁊ hͦ populo ſi ꝓnunciatum eſſet in theatro: omnes id in ſuis volūtatibus inuenirent. Sed hoc qͦꝫ cicero cum ſibi ex aduerſo ꝓpoſuiſſet: ita redarguit: vt qhoc ſentiant: erubeſcant. Ait em̄. Ecce auteꝫnon philoſophi quidem: ſed prompti tamenad diſputandum: omnes aiunt eſſe beatos: qͥviuant vt ip̄i velint: hoc eſt qd̓ nos diximus:vt quoſqꝫ delectat. Sed mox ille ſubiecit: falſum id quidem. Uelle em̄ quod non deceat:

idip̄m miſerrimum eſt. Nec tam miſerum eſtnon adipiſci qd̓ velis: qͣꝫ adipiſci velle qd̓ nonoporteat: p̄clariſſime omnino atqꝫ veriſſime.Quis nanqꝫ ita ſit mente cecus: ⁊ ab omni luce decoris alienus: ac tenebris dedecoris inuolutus: vt eum qui nequiter viuit ac turpit̉⁊ nullo prohibente: nullo vlciſcēte: ⁊ nullo ſaltem reprehendere audente: inſuper ⁊ laudātibus plurimis (quoniam ſicut ait ſcriptura diuina: Laudatur peccator in deſiderijs anīe ⁊ſue: ⁊ qui iniqua gerit benedicitur īplet omnes ſuas facinoraſiſſimas: ⁊ flagicioſiſſimasvoluntates: ideo beatum dicat: quia viuit vtvult: cum profecto qͣꝫuis ⁊ ſic miſer eſt: minustamen eſſet ſi nihil eorum que perperam voluiſſet habere potuiſſet: mala em̄ voluntatevel ſola quiſqꝫ miſer efficitur: ſed miſerior poteſtate: qua deſiderium male volūtatꝭ impletur. Quapropter quoniam verum eſt ꝙ omnes homines eſſe beati velint: idqꝫ vnum ardentiſſimo amore appetant: ⁊ ꝓpter hoc cetera quecunqꝫ appetunt: nec quiſqͣꝫ pōt amareqd̓ oīno quid vel quale ſit neſcit: nec pōt neſcire qͥd ſit qd̓ velle ſe ſcit: ſequit̉: vt oēs beatamvitam ſciant. Omēs aūt beati habent quodvolunt: qͣꝫuis nō omnes qͥ habent qd̓ voluntcōtinuo ſint beati. Cōtinuo aūt miſeri qui vl̓nō habent qd̓ volunt: vel id habent qd̓ nō recte volunt. Beatus igitur non eſt niſi qͥ ⁊ habet omnia que vult: ⁊ nihil vult male.Priorem eſſe beatitudini voluntatem rectam etiam non adeptam quod cupit qͣꝫ prauam etiam ſi quod concupiuit obtinuit.Capitulum. VI.Um ergo ex his duobus beata vitaconſtet: atqꝫ omnibus nota: omnibus cara ſit: quid putemus eſſe cauſe: cur horum duorum quando vtrūqꝫ nō poſſunt magis eligant homines: vt omnia quevolunt habeant: qͣꝫ vt omnia bene velint etiāſi non habeant An ip̄a eſt prauitas generꝭ humani: cum eos non lateat: nec illum beatumeſſe qui quod vult non habet: nec illum qͥ qd̓male vult habet: ſed illū qui ⁊ habet quecunqꝫ vult bona: ⁊ nulla vult mala: ex his duobꝰquibus beata vita ꝑficitur qn̄ vtrūqꝫ non datur: id eligatur potius. vnde magꝭ a beata vita receditur. Longius quippe ab illa eſt quicunqꝫ adipiſcitur male concupita: qͣꝫ qui nonadipiſcitur concupita: cum potius eligi debuerit voluntas bona atqꝫ preponi: etiam nonadepta que appetit. Propinquat enim beato: qui bene vult quecunqꝫ vult: et que adeptus cum fuerit beatus erit. Et vtiqꝫ non

Psͣ. 9.