Liber

am corpuſcula infinite diuidi: cū tamē ad eastenuitates vel minutias peruentū fuerit qͣsviſas meminimꝰ exiliores minutioreſqꝫ phātaſias iam nō poſſumꝰ intueri: qͣꝫuis rō nō deſinat ꝑſequi ac diuidere. Ita nulla corꝑalia niſi aut ea que meminimus aūt ex his que meminimus cogitamus.De menſura ⁊ numero ⁊ pondere quorūſil̓itudo ſit in memoria ⁊ viſione ⁊ voluntate.Capitulum. XI.Ed qꝛ numeroſe cogitari pn̄t que ſigillatim ſunt imp̄ſſa memorie: videſtur ad memoriā mēſura: ad viſionēvero nūerus ꝑtinere. Quia lꝫ innūerabil̓ ſitmultiplicitas taliū viſionū. ſingulis tn̄ in memoria p̄ſcriptus eſt intrāſgreſſibilis modus.Mēſura igit̉ in memoria: in viſiōibꝰ numerapparet: ſicut in ip̄is corꝑibus viſibilibꝰ mēſura quedā eſt: cui numeroſiſſime coaptat̉ ſenſus videntiū: ⁊ ex vno viſibili multoꝝ cernentiū format̉ aſpectꝰ: ita vt etiā vnꝰ ꝓpter duorū oculoꝝ numeꝝ plerūqꝫ vnā rem geminatā ſpecie videat: ſicut ſuꝑ docuimꝰ. In his gͦrebus vn̄ viſiones exprimunt̉ q̄dā menſura ēIn ip̄is aūt viſionibꝰ numerꝰ. Uolūtas veroq̄ iſta ꝯiungit ⁊ ordinat: ⁊ quadā vnitate copulat: nec ſentiēdi aut cogitādi appetitū niſi īhis rebus vn̄ viſiones formant̉ acqͥeſcēs collocat ponderi ſimilis ē. Quapropter hec triamenſurā: numeꝝ pondꝰ etiā in ceteris oībusrebꝰ animaduertēda p̄libauerim. Nūc interīvolūtatē copulatricē rei viſibilis atqꝫ viſiōis/qͣſi ꝑentis ⁊ ꝓlis: ſiue in ſentiēdo ſiue in cogitādo: nec parentē nec ꝓlē dici poſſe: quō valui ⁊ quibꝰ valui demōſtraui. Un̄ tp̄s admonet hāc eandē trinitatē in īteriore hoīe reqͥrere: atqꝫ ab iſto d̓ quo tādiu locutꝰ ſum aīali atqꝫ carnali qͥ exterior d̓r introrſus tende̓. Ubiſperamꝰ inuenire nos poſſe ẜm trinitatē imaginē dei conatꝰ nr̄os illo ip̄o adiuuāte) quemomnia: ſicut res ip̄e indicat: ita etiaꝫ ſctā ſcriptura in mēſura ⁊ numero ⁊ pondere diſpoſuiſſe teſtatur.Explicit liber vndecimusIncipiunt capitula libri duodecimi.j Quid ſit ꝙ etiā in aīo nr̄o intelligendūſit ad exteriorē hoīem pertinere.ij Corꝑales ſenſus cōes nobis eſſe cū pecoribꝰ: ſed ꝓpriū eſſe hoīs de his q̄ſenſu corporis cōprehendit ſecundum eternas iudicare rationes.iij Actiones corporales ita demum eſſe re

ctas ſi eis regendis mentis intellectuale p̄fueritiiijQuid interſit inter illud quo mens inclinatur ad temporalia. ⁊ illud quocontemplatur eterna.De opinione eorum qui coniugio maſculi ⁊ femine ⁊ eorum proli diuinācomparant trinitatem.vj Ꝙ homo non ad vnius in trinitate perſone ſed ad totius trinitatis imaginem ſit creatus.vij De eo qd̓ apl̓s dicit virū eſſe imaginemdei: mulierē aūt gloriā viriviij Quibus ꝓgreſſibus mens corꝑaliumvſu ⁊ imagine delectata: ab eternorum contemplatione deficiat.ix Ꝙ pernicioſe relicto cōmuni bono: priuata querantur.x Que ſit humana temptatio. ⁊ qd̓ pctm̄extra corpus habeat̉Quibꝰ demutatōibꝰ hō ab imagine deixjin ſimilitudinē pecoris delabaturxij Ꝙ cōꝑabilis ſit primoꝝ hoīm preuaricatione mens q̄ ad amorē tꝑaliū ſenſu eſt tracta corporeo.De eoꝝ ſnīa qui in vno hoīe mentē in ꝑxiijſona viri: ſenſuꝫ aūt corꝑis in ꝑſonamulieris accipiendū eſſe dixerunt.xiiiIn que officia proprie ſapientia ⁊ ſcientia dei dantur.rDe opinione platōnis qua credidit aīaſaliā vitam priuſqͣꝫ corporibus induerentur habuiſſe.Aurelij auguſtini epiſcopi de trinitateliber duodecimus incipit.Quid ſit ꝙ etiā in aīo noſtro intelligendūſit ad exteriorem hoīem pertinere. Ca. j.Ge nunc videamus vbi ſit quaſiquoddam hominis exterioris inferioriſqꝫ confinium. QuicquidEem̄ habemus in animo commune cum pecorē recte adhuc dicicur ad exteriorem hominem pertinere. Non em̄ ſolū corpus homo exterior deputabitur: ſꝫ adiunctaquadam vita ſua qua compages corporis etoēs ſenſus vigent: quibus inſtructus eſt adexteriora ſentienda. Quorum ſenſorum imagines infixe in memoria cum recordando reuiſuntur: res adhuc agit̉ ad exteriorem hominem pertinens. Atqꝫ in his omnibus nondiſtamus a pecore: niſi ꝙ figura corporis nonproni ſed erecti ſumus. Qua in re admone-