Druckschrift 
Augustinus de Trinitate
Einzelbild herunterladen
 

XI

odoribus. Ita etiā vel os claudendo: vel aliquid ex ore reſpuendo a ſaporibꝰ auerſamurIn tactu quoqꝫ vel ſubtrahimus corpꝰ negamꝰ qd̓ nolumus: vel ſi tangamꝰ: abijcimꝰaut repellimꝰ. Ita motu corꝑis agit volūtas:ne ſenſus corꝑis rebus ſenſibilibꝰ copuletur.Et agit hoc qͣꝫtū pōt. Nam in hac actōepter cōditionē ſeruilis mortalitatis difficulta patit̉: cruciatus eſt cōſequēs. vt voluntatinihil reliqͥ fiat niſi tolerātia. Memoriā vero aſenſu voluntas auertit: in aliud intentaei ſinit inherere p̄ſentia. Quod animaduertere facile eſt ſepe coram loquenteꝫ nobisaliquē aliud cogitando audiſſe nobis videmur: falſum eſt aūt. Audiuimꝰ em̄ ſed nonmeminimꝰ: ſubinde auriū ſenſum labentibus vocibꝰ: alienato nutu volūtatis: quemſolēt infigi memorie: veriꝰ itaqꝫ dixerimꝰ cuꝫtale aliqͥd accidit: meminimꝰ: quā non audimus. legentibꝰ euenit mihi ſe piſſime: vt ꝑlecta pagina vel epl̓a neſciā qͥd legerim: repetā. In aliud qͥppe intento nutu voluntatis: ſic ē adhibitā mēoria ſenſui corporis: quō ip̄e ſenſus adhibitꝰ ē lr̄is ita ābulātes intenta in aliud volūtate neſciūt trāſierint: qd̓ ſi vidiſſent ambulaſſent: autmaiore intentōe palpādo ambulaſſent: p̄ſertim ſi incognita ꝑgerēt: ſed qꝛ facile ambulauerūt: vtiqꝫ viderūt. Quia ꝟo ſicut ſenſus oculoꝝ locis qͣcūqꝫ ꝑgebant: ita ip̄i ſenſuimemoria iungebat̉: nullo id qd̓ videruntetiā recentiſſimū meminiſſe potuerūt. Iamporro ab eo qd̓ in memoria ē animi aciē velleauertere: nihil eſt aliud qͣꝫ inde cogitare. in quolibet genere trinitatū volūtasnec parēs inueniat̉ eſſe nec ꝓlesCapitulum. IX.I hac igit̉ diſtributōe cuꝫ incipimꝰa ſpecie corꝑis: ꝑuenimus vſqꝫ adſpeciē que ſit in ꝯtuitu cogitātis: qͣttuor ſpecies reꝑiunt̉ quaſi gradatim nate altera ex altera. Scd̓a de prima. tertia de ſcd̓aqͣrta de tertia. A ſpecie qͥppe corꝑis qd̓ cernit̉exorit̉. ea fit in ſenſu cernētis: ab hac eaſit in memoria: ab ea fit in acie cogitātis.Quapropter volūtas quaſi parētē ꝓle tercopulat. Prīo ſpeciē corꝑis ea quā gignitin corꝑis ſenſu. Et ip̄am rurſus ea fit exilla ī memoria. Atqꝫ iſtā qͦꝫ tertio ea ex illa parit̉ in cogitantis intuitu: ſed mediapula ſecunda eſt. cum ſit vicinior non ſimilis eſt prime qͣꝫ tertia. viſioneſ em̄ due ſuntvna ſentientis: altera cogitantis. Ut autempoſſit eſſe viſio cogitantis: ideo ſit in memo-

ria. De viſione ſentientis ſimile aliquid: quoſe ita conuertat in cogitando acies animi: ſicut ſe in cernendo conuertit ad corpus aciesoculorum propterea duas in hoc genere trinitates volui cōmendare: vnaꝫ cum viſio ſentientis formatur ex corpore: aliam cum viſiocogitantis formatur ex memoria. Mediamvero volui: quia ibi non ſolet viſio dici: memorie cōmendat̉ forma: que ſit in ſenſu cernētis. Ubiqꝫ tn̄ voluntas non apparet niſi cōpulatrix quaſi parentis prolis. Et ideo vndecūqꝫ ꝓcedat: nec parēs nec ꝓles dici poteſt. facile ſit cogitanti fingere ſibihas ſpecies quas non vidit ex earum recordationequas vidit.Capitulum. X.T em̄ ſi non meminimus niſi qd̓ ſenaſimus: neqꝫ cogitamus niſi qd̓ meminimus: cur plerūqꝫ falſa cogitamus cum ea que ſenſimus: vtiqꝫ falſo meminerimus: niſi qꝛ voluntas illa quam coniūctricē ac ſeparatricē huiuſcemodi rerum iaꝫqͣꝫtum potui demonſtrare curaui: formādamcogitantis aciem pre condita memorie ducitvt libitū ē: ad cogitāda ea mēinimꝰ ex hiſ memīmus aliud hīc: aliud īde: vt ſumat īpellit: in vnā viſionē coeūtia faciūt aliquidqd̓ ideo falſum dicat̉: qꝛ vel eſt foris in re corꝑearum natura: vl̓ non de memoria videtur expreſſum tale nihil nos ſenſiſſe meminimus. Quis em̄ vidit cygnum nigrū:pterea nemo meminit cogitare tn̄ quis poteſt? Iacile eſt em̄ illā figurā quaꝫ vidēdo cognouimus nigro colore ꝑfundere: quē nihilominus in alijs corꝑibus vidimꝰ. Et qꝛ vtrūqꝫ ſenſimus: vtrūqꝫ meminimus. Nec aūtdrupedem memini quia non vidi. Sed fantaſiam talem facillime intueor duꝫ alicui formevolatili qualem vidi adiungo alios duos pedes: quales itidem vidi. Quapropter duꝫiuncta cogitamus que ſigillatim ſenſa meminimus videmur id quod meminimusgitare: cum id agamus moderante memoriavnde ſumimꝰ om̄ia que multipliciter ac varie pro noſtra voluntate componimus. Naꝫneqꝫ ipſas magnitudines corporum quasqͣꝫ vidimus ſine opere memorie cogitamus.Ꝙtuꝫ enim ſpacij ſolet occupare per magnitudinem mundi noſter obtutus: in tantuꝫ extendimus quaſlibet corporum moles: easmaximas cogitamus. Et ratio quidem peregit in ampliora. ſed phantaſia non ſequitur.Quippe cum infinitatem qͦꝫ numeri ratio renunciet: quaꝫ nulla viſio corporalia cogitantis apprehēdit. Eadē docet minutiſſima eti