Liber

mini enim me habere memoriā ⁊ intelligētiā⁊ voluntatē. ⁊ intelligo me intelligere ⁊ velle atqꝫ memīſſe: ⁊ volo me velle. ⁊ meminiſſe⁊ intelligere. totāqꝫ meā memoriā ⁊ intelligētiā ⁊ voluntatē ſimul memini. Qd̓ em̄ memorie mee nō memini: nō eſt in memoria meaihil aūt tam in memoria: qͣꝫ ip̄a memoria ē.Totā igit̉ mēini. Itē qͥcqͥd ītelligo ītelligereme ſcio: ⁊ ſcio me velle qͥcqͥd volo. Quicqͥdaūt ſcio memini. Totāqꝫ igit̉ ītelligētiā. totāqꝫ volūtatē meā memini. Sil̓r cū hec tria intelligo. tota ſimul intelligo. Neqꝫ em̄ quicqͣꝫintelligibiliū nō intelligo niſi ꝙ ignoro. Qd̓aūt ignoro: nec memini nec volo. Quicquiditaqꝫ intelligibiliū nō intelligo: ꝯſequent̓ etiam nō memini nec volo. Quicqͥd aūt intelligibiliū memini ⁊ volo: ꝯſequenter intelligo.Uoluntas etiā mea totā intelligentiā totāqꝫmemoriam meam capit dum toto vtor qd̓ intelligo ⁊ memini. Quapropter qn̄ inuicem aſingulis ⁊ tota oīa capiunt̉: equalia ſunt totaſingula totis ſingulis: ⁊ tota ſingula ſimul oībus totis. ⁊ hec tria vnū: vna vita: vna mensvna eſſentia.De querenda imagine trinitatis etiam inhis que aīa ex corꝑis ſenſibꝰ ꝯcipit. Ca. XII.Am ne igitur aſcendendū eſt quali.buſcūqꝫ intentionis viribus ad illaꝫiſummā ⁊ altiſſimā eſſentiā: cuiꝰ impar imago eſt humana mēs ſꝫ tn̄ imago: an adhuc eadē tria diſtinctius declarāda ſunt ī aīaꝑ illa q̄ extrinſecus ſenſu corꝑis capimus: vbitꝑaliter impͥm it̉ reꝝ corporeaꝝ noticia. Mētem qͥppe ip̄am in memoria ⁊ intelligētia ⁊ volbluntate ſuimet ip̄ius talē reꝑiebamus: vt qm̄ſꝑ ſe noſſe ſemꝑqꝫ ſeip̄am velle ꝯp̄hendebat̉ſimul etiā ſꝑ ſui meminiſſe: ſemꝑqꝫ ſeip̄am intellige̓ ⁊ amare ꝯp̄henderet̉: qͣꝫuis non ſemꝑſe cogitare diſcretā ab eis q̄ nō ſunt qd̓ ip̄a eſtac ꝑ hoc difficile in ea dinoſcitur memoria ſui⁊ intelligentia ſui. Quaſi em̄ non ſint hͨ duo:ſed vnū duobus vocabulis appellet̉: ſic apparet in ea re vbi valde iſta cōiuncta ſunt: ⁊ aliud alio nullo p̄cedit̉ tꝑe: amorqꝫ ip̄e nō ita ſētitur eſſe: cū eum non prodit indigētia: quoniam nō ſemꝑ preſto eſt qd̓ amat̉. Quapropteretiam tardioribus diluceſcere hec pn̄t duꝫ eatractant̉: que ad animū temꝑe accedūt: ⁊ q̄ illitꝑaliter accidunt cuꝫ meminit qd̓ antea nōmeminerat: ⁊ cum videt qd̓ antea non videbat: ⁊ cū amat qd̓ antea nō amabat. Sed alid̓hec tractatio iam poſcit exordium: ꝓpter huius libelli modum.Explicit liber decimus.

Incipiunt capitula libri vndecimi.De imagine trinitatis etiam in eo qd̓imago dei non eſt: id ē in homine exteriore querēda.De viſibili ⁊ vidente atqꝫ viſione.De memoria qua viſoꝝ imago retinet̉⁊ intentiōe aīe qͣ in vtrūqꝫ ꝯcurrit̉.(ſūDe imaginibus quas cogitationis acies intuetur in phantaſia quam memoria concepit.vDe cogitatiōibꝰ innoxijs ⁊ de his q̄ ab(v ¶ De fine volūtatis qͥ ꝯgnoſcit̉ an recta:acie recordatiōis abigende ſunt.an praua cupiamus.vijDe ea trinitate que iam non ex corpore neqꝫ ex corꝑis ſenſu: ſꝫ de memoria naſcitur cogitantis.viijDe multiplicationibus trinitatum q̄ exrecordatione pariuntur.Ꝙ in qͦlibet genere trinitatū volūtasnec parens inueniat̉ eſſe nec ꝓles.Ꝙ facile ſit cogitāti finge̓ ſibi eas ſpēsEq̄s nō vidit ex eaꝝ recordatione qͣsvidit.De mēſura ⁊ nūero ⁊ ponde̓ qͦꝝ ſil̓itudoxjſit in memoria ⁊ viſiōe ⁊ volūtate.Incipit liber vndecimus.De imagine trinitatis etiam in eo qd̓ imago dei non eſt: id eſt in homine exteriore queapitulum. I.mini dubiū eſt ſicut interiorēhoīem intelligētia: ſic exteriorēenſu corꝑis p̄ditū Nitamur igitur ſi poſſumꝰ in hoc qͦꝫ exteriore indagare qualecūqꝫ veſtiTIgiū trinitatis: non qꝛ ⁊ ip̄e eode mō ſit imago de̓i. Manifeſta ē quippe apoſtolica ſententia: que interiorē hoīem renouari dei agnitione declarat ẜm imaginē eius5qͥ creauit eū. cum ⁊ alio loco dicat. Et ſi exterior hō noſter corrūpit̉. ſed interior renouat̉de die in diē. In hoc ergo qͥ corrumpit̉. queramus quēadmodū poſſumus quandā trinitatis effigiē. ⁊ ſi nō expreſſiorē. tn̄ fortaſſis ad dinoſcendū faciliorē. Neqꝫ em̄ fruſtra. ⁊ iſte hōdicit̉: niſi qꝛ ineſt ei nonnulla interioris ſimilitudo. ⁊ illo ip̄o ordine cōditionis noſtre quomortales atqꝫ carnales effecti ſumus: faciliꝰ⁊ quaſi familiarius viſibilia qͣꝫ intelligibilia ꝑtractamus. Cum iſta ſint exterius. illa interius. ⁊ iſta ſenſu corꝑis ſentiamus. illa mente ītelligamꝰ. noſqꝫ ip̄i animi non ſenſibiles ſimꝰid eſt corpora. ſꝫ intelligibiles: qm̄ vita ſumꝰ

Colo. 3.

1 Cori. ⁊