IX

De verbo quod mens ex eterna concipit.veritateCapitulum. VII.N illa igitur eterna veritate ex quaitemporalia facta ſunt omnia. formāẜm quam ſumus. ⁊ ẜm quam vel innobis vel in corporibus vera ⁊ recta rationealiquid oꝑamur viſu mentis aſpicimus. atqꝫinde conceptam rerum veracem noticiā: tāqͣꝫverbum apud nos habemus: ⁊ dicendo intusgignimus: nec a nobis naſcendo diſcedit Cūaūt ad alios loquimur: verbo intus manentiminiſterium vocis adhibemus: aut alicuiꝰ ſigni corporalis: vt per quandam cōmemoratōnem ſenſibilem tale aliquid fiat etiā in animoaudientis: quale de loquentis animo non recedit. Nihil itaqꝫ agimus per membra corporis in factis dictiſqꝫ noſtris: quibus vel approbantur vel improbantur mores hominuꝫ: qd̓non verbo apud nos intus edito preuenimꝰ.Nemo em̄ volens aliquid facit: qd̓ non in corde ſuo prius dixerit. Quod verbum amore cōcipitur: ſiue creature: ſiue creatoris: id eſt autnature mutabilis aut incōmutabilis veritatisQuali amore diligi debeat creaturaCapitulum. VIII.Rgo aūt cupiditate: aut caritate nōequo non ſit amanda creatura. ſed ſiad creatorem refertur ille amor: non iam cupiditas ſed caritas erit. Tunc enim eſt cupiditas cum propter ſe amatur creatura. tūc nōvtentem adiuuat: ſed corrumpit fruentē. Cūergo aut par nobis: aut inferior creatura ſit inferiore vtendum eſt ad deum: pari auteꝫ fruendum. ſed in deo. Sicut enim teipſo: non inteip̄o frui debes. ſed in eo qui fecit te. Sic etiāillo: quem diligis: tanqͣꝫ teip̄m: ⁊ nobis ergo ⁊fratribus in domino fruamur: ⁊ inde nos necad noſmetip̄os remittere. ⁊ quaſi relaxare deorſum verſus audeamus Naſcitur autem verbum cum excogitatum placet. aut ad peccandum aūt ad recte faciendum. Uerbum ergonoſtrum ⁊ mentem de qua gignitur quaſi medius amor coniungit. ſeqꝫ cum eis tertium cōplexu incorporeo ſine vlla confuſione ꝯſtrīgitQuo differat dilectō rerum ſpiritalium abamore carnalium.Capitulum. IX.Onceptum autē verbum ⁊ natumcidip̄m eſt. eum voluntas in ip̄a noticia cōquieſcit quod ſit in amore ſpiritalium Qui enim: verbi gratia: perfecte nouit. perfecteqꝫ amat iuſticiam: iam iuſtus eſt.etiam ſi nulla exiſtat ẜm eam forinſecus ꝑ mēbra corporis operandi neceſſitas. In amoreautem carnalium temporaliumqꝫ reruꝫ: ſicut

in ip̄is animalium fetibus: alius eſt conceptꝰverbi: alius partus. Illic em̄ quod cupiendoconcipitur: adipiſcendo naſcitur. Quoniamnon ſufficit auaricie noſſe: ⁊ amare aurum: niſi ⁊ habeat. Neqꝫ noſſe ⁊ amare veſci: aut concumbere: niſi etiam id agat: neqꝫ noſſe ⁊ amare honores ⁊ imperia: niſi proueniant. Quetamen omnia: nec adepta ſufficiunt. Qui em̄ Ibiberit ex hac inquit aqua: ſitiet iterum Iōqꝫy⁊ in pſalmo. Concepit inquit dolorem ⁊ peperit iniquitatem. Dolorem vl̓ laborem dicit cōcipi. cum ea cōcipiuntur que noſſe ac velle nōſufficit: ⁊ inardeſcit atqꝫ egrotat animus indigentia: donec ad ea perueniat: ⁊ quaſi pariatea. Unde eleganter in latina lingua parta dicuntur: ⁊ reperta atqꝫ comperta: que verbaquaſi a partu ducta reſonant. Quia ꝯcupiſcētia cum conceperit parit peccatum Unde dominus clamat. Uenite ad me omnes qui la-boratis ⁊ onerati eſtis: Et alio loco. Ue p̄gnatibus. ⁊ lactantibus in illis diebus. Cum itaqꝫad partum verbi referret omnia vel recte facta vel peccata. ex ore inquit tuo iuſtificaberis: ⁊ ex ore tuo condemnaberis: os volens intelligi: non hoc viſibile: ſed interius inuiſibilecogitationis ⁊ cordis.Non omnia que noticia comprehēdit dicipoſſe concepta.Capitulum. XEcte ergo queritur: vtrum omnisr. noticia verbum: an tantum amatanoticia. Nouimus enim ⁊ ea que odimus. Sed nec concepta: nec ꝑta dicenda ſūtanimo. que nobis diſplicent. Nō enim omniaque quoquo modo tangunt concipiuntur: vttantum nota ſint. non tamen verbadicantur.ſicut iſta de quibus nunc agimus. Aliter enimdicuntur verba que ſpacia temporuꝫ ſyllabistenent: ſiue pronuncientur: ſiue cogitentur.alter omne quod notum eſt verbū dicitur aīoimpreſſum qͣꝫdiu de memoria proferri ⁊ diffiniri poteſt: qͣꝫuis res ip̄a diſpliceat. aliter cumplacet quod mente concipitur. Scd̓um quodgenus verbi accipiendum eſt quod ait apoſtolus. Nemo dicit dominꝰ Ieſus: niſi in ſpirituſancto: cum ẜm aliam verbi notionem dicanthoc ⁊ illi. De quibus ip̄e dominus ait. Non.omnis qui dicit mihi dn̄e dn̄e. ītrabit in regnūcelorum. Uerumtamen cum ⁊ illa que odimꝰrecte diſplicent: recteqꝫ improbantur: approbatur eorum improbatio: ⁊ placet ⁊ verbum ēNeqꝫ vitiorum noticia nobis diſplicet: ſed ip̄avitia. Nam placet mihi quod noui. et diffinioquid ſit intemperantia: ⁊ hoc eſt verbum eiusſicuti ſunt in arte nota vitia. Et recte appro-

g 3

Roꝝ. 12Maxt. 7

Iaco. j

Mat .jj.pid a5

Ioh̓. 4.Ps. .7.