Liber

batur. eorum noticia: cum diſcernit cognitorſpēciem priuationemqꝫ virtutis: ſicut aīre: etnegare: eſſe ⁊ non eſſe. Attamen virtute priuari atqꝫ in vitium deficere damnabile eſt. Etdiffinire intemperantiam verbumqꝫ eius dicere pertinet ad artem morum. Eſſe auteꝫ intemperātem ad id pertinet quod illa arte culpatur ſicut noſſe ac diffinire qͥd ſit ſoloeciſmꝰpertinet ad artem loquendi: facere autem vitium eſt: quod eadem arte reprehendit̉ Uerbum eſt igitur. quod nunc diſcernere ac inſinuare volumus cum amore: noticia. Cū itaqꝫſe mens nouit ⁊ amat: iungitur ei amore verbum eius. Et quoniam amat noticiam: et nouit amorem: ⁊ verbum in amore eſt. ⁊ amor inverbo: ⁊ vtrumqꝫ in amante atqꝫ dicēte. Sedomnis ẜm ſpeciem noticia. ſimilis ē ei rei quānouit. Eſt enim alia noticia ẜm priuationemquam cum improbamus. loquimur. Et hec pͥuationis improbatio ſpeciem laudat. ideoqꝫapprobaturConcepte noticie ſimilitudinem tunc adcqualitatem mentis accedere. cum id quodcognoſcitur. neqꝫ inferioris. neqꝫ ſuꝑioris naCapitulum. XI.ture eſt.Abet ergo animus nonnullā ſpecieihnote ſimilitudinem. ſiue cum ea placet. ſiue cum eius priuatio diſplicet.Quo circa inquantum deum nouimus. ſimiles ſumus. Sed non ad equalitatem ſimiles.quia nec tantum eum nouimus. quantuꝫ ip̄eſe. Et quemadmodum cum per ſenſum corporis diſcimus corpora. ſit eorum aliqua ſimilitudo in animo noſtro. que phātaſia memorie eſt. Non enim omnino ip̄a corpora in anīoſunt. cum ea cogitamus. ſed eorum ſimilitudines. Itaqꝫ cum eas pro illis approbamꝰ. erramus. Error nanqꝫ eſt pro alio alterius approbatio. Melior eſt tamen imaginatio corporis in animo. qͣꝫ illa ſpecies corporis. inquātum hec in meliore natura eſt. id eſt in ſubſtātia vitali ſicuti animus eſt. ita cum deum nouimus. qͣꝫuis melioris efficiamur qͣꝫ eramꝰ anteqͣꝫ noſſemus. maximeqꝫ cum eadem noticiaetiam placita digneqꝫ amata verbum eſt. ſitqꝫaliqua dei ſimilitudo illa noticia: tamen inferior eſt. quia in inferiori natura eſt Creaturaquippe animus: creator auteꝫ deus. Ex quocolligitur: quia cum ſe mēs ip̄a nouit atqꝫ approbat: ſic eſt eadem noticia verbum eius. vtei ſit par omnino ⁊ equale. atqꝫ identideꝫ. qꝛneqꝫ inferioris eſſentie noticia eſt. ſicut corporis: neqꝫ ſuperioris ſicut dei. Et cum habeat noticia ſimilitudinem ad eam rem quam

nouit. hoc eſt cuius noticia eſt. hec habet perfectam ⁊ equalem qua mens ip̄a que nouit ēnota Ideoqꝫ ⁊ imago ⁊ verbū eſt. qꝛ de illa exprimit̉ cū cognoſcendo eidē coequatur. ⁊ eſtgignenti equale quod genitū eſtCur ſicut noticia mentis eſt proles nō etiāamor partus eiuſdem ſit. Capl̓m. XII.Uuid ergo amor: nō erit imago. nō9verbū. nō genitꝰ. Cur em̄ mens noticiam ſuā gignit cū ſe nouit: ⁊ amorem ſuū nō gignit cū ſe amat? Nā ſi ꝓptereaeſt notionis ſue cauſa qꝛ noſcibilis eſt. amoris etiā ſui cauſa ē. qꝛ eſt amabilis. Cur vtꝝqꝫitaqꝫ non genuerit. difficile eſt dicere Hec em̄q̄ſtio etiā de ip̄a ſumma trinitate. omnipotentiſſimo creatore deo: adcuius imaginem hofactus eſt: ſolet mouere hoīes. quos veritasdei per humanā locutionē inuitat ad fidem.Cur non ſpiritus quoqꝫ ſanctus a patre deogenitus vel creditur vel intelligitur. vt filiusetiam ip̄e dicatur? Quod nunc in mente humana vtcunqꝫ inueſtigare conamur: vt ex inferiore imagine in qua nobis familiarius natura ip̄a noſtra quaſi interrogata reſpondet:exercitatiorem mentis aciē ab illuminata creatura ad lumen incōmutabile dirigamus. Sitamen veritas ip̄a perſuaſerit. ſicut dei verbūfilium eſſe nullus xp̄ianus dubitat. ita caritatem eſſe ſpiritumſanctum. Ergo ad imaginēillam que creatura eſt: hoc eſt ad rationalemmentem. diligentius de hac re interrogandāconſiderandamqꝫ redeamus: vbi temporaliter exiſtens: non nullarum reruꝫ noticia queante non erat: ⁊ aliquarum rerum amor queantea non amabantur diſtinctius nobis aperit quid dicamus. quia et ipſi locutioni temporaliter dirigende: facilior eſt ad explicandumres que in ordine temporum comprehenditur. Primo itaqꝫ manifeſtum ſit poſſe fieri vtſit aliquid ſcibile. id eſt quod ſciri poſſit. ⁊ tam̄neſciatur. illud autem fieri non poſſe vt ſciat̉.quod ſcibile non fuerit. Unde liquido tenendum eſt ꝙ oīs res quamcunqꝫ cognoſcimꝰ cōgenerat in nobis noticiam ſui. Ab vtroqꝫ em̄noticia parit̓: a cognoſcente ⁊ cognito. Itaqꝫmēs cū ſeip̄am cognoſcit. ſola parēs ē noticieſue. ⁊ cognitū em̄ ⁊ cognitor ip̄a ē. Erat auteꝫſibijp̄a noſcibil̓. ⁊ an̄qͣꝫ ſe noſſet: ſꝫ noticia ſui n̄erat in ea: cū ſeip̄a non nouerat. Quod ergocognoſcit ſe: parem ſibi noticiam ſui gignit:quia non minus ſe nouit qͣꝫ eſt: nec alterius eſſentie eſt noticia eius: non ſolum quia ipſa nouit: Sed etiam quia ſeipſam: ſicut ſupra diximus. Quid ergo de amore dicendum eſt? cur

Geī. j.